J. Drużyńska, S. M. Jankowski - Wyklęte życiorysy
Autor: Rafał Surdacki
czwartek, 21 kwietnia 2011 18:30

Bohaterowie Wyklętych życiorysów mieli na zawsze zniknąć z kart historii. Jednak żadna władza nie może pokonać pamięci - rodziny, która pomimo prześladowań, uratowała ich losy od zapomnienia i zakłamania. Wyklęte życiorysy poświęcone są także owej walce o pamięć, stoczonej przez córki i żony bohaterów. To one są współautorkami i narratorkami tych wszystkich historii. Nie poddały się nawet, gdy ich ojców uznano oficjalnie za zdrajców i renegatów. Dzięki ich poświęceniu, a także staraniom ludzi dobrej woli, pamięć o bohaterach została w końcu przywrócona.
Wydawnictwo Rebis to ceniona marka na polskim rynku wśród publikacji historycznych. Wszystkie książki z tej serii są utrzymywane w podobnym układzie, oprawione w twardą okładkę o wysokim poziomie graficznym. Wszystko zostało zbudowane przestronnie, czytelnicy bez trudu odnajdą poszukiwane informacje. Klarowny podział na 6 rozdziałów, dotyczących poszczególnych bohaterów, ułatwia Nam nawigację. Na samym końcu książka jest opatrzona dwoma spisami, przypisów oraz bibliograficznym. Będąc przy bibliografii warto wspomnieć o jej bogatej zawartości, gdzie oprócz dziesiątek książek i artykułów, autorzy, umieścili blisko dwudziestu relacji, nagranych czy spisanych przez świadków wydarzeń lub ich spadkobierców. Jak widać autorzy maksymalnie zbliżyli się do przeszłości zbierając dokumenty, relacje czy przeglądając archiwa. Jedynym mankamentem publikacji jest znikoma ilość fotografii, zrezygnowano bowiem z wkładki, a zdjęcia umieszczono wokół tekstu.
WyklÄ™te życiorysy przedstawia nam charakterystykÄ™ szeÅ›ciu osób, których nazwiska przez wiele dziesiÄ™cioleci pomijano milczeniem bÄ…dź faÅ‚szowano. Autorzy, DrużyÅ„ska-Jankowski, pierwszy rozdziaÅ‚ poÅ›wiÄ™cajÄ… postaci kpt. Franciszka DÄ…browskiego. Jak wiemy dopiero w latach 90. XX wieku zostaÅ‚a szerzej ujawniona faktyczna rola DÄ…browskiego, i postawa majora Sucharskiego, w obronie skÅ‚adnicy wojskowej na Westerplatte. WczeÅ›niej w oficjalnej historiografii PRL’u za całą obronÄ™ Westerplatte uważano majora Sucharskiego, a prawdziwy bohater byÅ‚ przeÅ›ladowany i oczerniany przez komunistyczny reżim i przez caÅ‚e życie żyÅ‚ w nÄ™dzy. Kolejnymi postaciami "odkrytymi" przez autorów sÄ… Julian Gruner i Maciej Kalankiewicz. Julian Gruner byÅ‚ lekarzem i znanym przedwojennym lekkoatletÄ… zginÄ…Å‚ jako polski oficer zamordowany w Charkowie. Od strzaÅ‚u w tyÅ‚ gÅ‚owy sÅ‚uch o nim zaginÄ…Å‚, nie pomagaÅ‚y rozpacz i poszukiwania żony oraz córki. Pamięć o Grunerze powróciÅ‚a dopiero w 1995 roku wraz z tysiÄ…cem nazwisk, których udaÅ‚o siÄ™ ustalić po ekshumacji szczÄ…tków z Parku LeÅ›nego pod Charkowem. Podobny los spotkaÅ‚ Macieja Kalankiewicza ps. Kotwicz. Major Kalenkiewicz uczestnik kampanii wrzeÅ›niowej, czÅ‚onek oddziaÅ‚u mjr Hubala, zginÄ…Å‚ 21 sierpnia 1944 w bitwie z oddziaÅ‚ami NKWD pod Surkontami. Wg. autorów kolejnym "wyklÄ™tym" godnym uwagi jest StanisÅ‚aw Kasznica, ostatni dowódca Narodowych SiÅ‚ Zbrojnych. W lutym 1947 roku zostaÅ‚ aresztowany przez UB. Podczas Å›ledztwa byÅ‚ torturowany i poniżany, nastÄ™pnie skazany przez sÄ…d na czterokrotnÄ… karÄ™ Å›mierci. Wyrok wykonano 12 maja 1948 roku, a ciaÅ‚o zgodnie ze zwyczajem UB pochowano w nieznanym miejscu. NastÄ™pnÄ… postaciÄ… zamordowanÄ…, a później zapomnianÄ…, przez reżim stalinowski byÅ‚ generaÅ‚ Kazimierz Tumidajski - komendant Lubelskiego OkrÄ™gu Armii Krajowej. GeneraÅ‚ zostaÅ‚ aresztowany przez NKWD w lipcu 1944 roku i wywieziony do Moskwy, a nastÄ™pnie do obozu w Riazaniu, gdzie byÅ‚ wiÄ™ziony bez postawienia jakichkolwiek zarzutów. Rodzina aresztowanego nie zostaÅ‚a powiadomiona o miejscu uwiÄ™zienia. W lipcu 1947 r. byÅ‚ przywódcÄ… strajku gÅ‚odowego i zostaÅ‚ uduszony podczas przymusowego karmienia. Ostatnim "wyklÄ™tym" życiorysem jest Józef Retinger, postać o której można pisać oddzielne książki. Kontrowersyjny emisariusz polskiego rzÄ…du w Londynie. ZmarÅ‚ na emigracji nie mogÄ…c wrócić do kraju.
Wyklęte życiorysy zostały napisane w sposób interesujący. Co warte zaznaczenia, autorzy nie gloryfikują na siłę bohaterów, przez co możemy podziwiać ich kunszt publicystyczny. Nie można im zarzucić stronniczości, gdyż opisywane historie zostały przedstawione jasno i klarownie, bez prób wybielania postaci. Autorzy podkreślają za to, że patrioci byli na co dzień zwykłymi ludźmi. Jolanta Drużyńska i Stanisław M. Jankowski składają również hołd tym wszystkim którzy walczyli o ich pamięć.
Książkę, mimo że ma prawie 500 stron, czyta się szybko i zainteresowaniem. Czasem jednak ma się wrażenie iż autorzy za dużo cytują wypisy z dokumentów lub wspomnień. W efekcie całość jest wręcz naszpikowana odniesieniami do wypowiedzi kogoś innego, co na dłuższą metę nie zdaje egzaminu i zaczyna irytować.
Jolanta Drużyńska - dziennikarka związana z rozgłośnią Polskiego Radia w Krakowie, autorka cenionych reportaży i audycji dokumentalnych dotyczących kontrowersyjnych i mało znanych wydarzeń z najnowszej historii. Jej artykuły ukazują się w prasie krajowej i polonijnej. Współpracowała przy pisaniu książki o Piotrze Skrzyneckim pióra Joanny Olczak-Ronikier oraz przy wydaniu albumu Piwnicy pod Baranami. Wraz ze Stanisławem M. Jankowskim była współautorką książki Kolacja z konfidentem. Piwnica pod Baranami w dokumentach SB oraz scenariuszy do kilku filmów dokumentalnych.
Stanisław Maria Jankowski - absolwent historii Uniwersytetu Jagiellońskiego, jako publicysta debiutował w 1965 r. Autor kilku tysięcy publikacji w prasie krajowej i zagranicznej, także polonijnej, oraz słuchowisk radiowych i scenariuszy do filmów dokumentalnych dla TVN Historia. Twórca wielu wystaw historyczno-dokumentalnych, eksponowanych m.in. w Nowym Jorku, Londynie, Paryżu, Bostonie, Lwowie i wielu innych miastach. Spod jego pióra wyszło dwadzieścia książek poświęconych poświęconych Armii Krajowej i zbrodni katyńskiej. Wieloletni redaktor "Biuletynu Katyńskiego", konsultant historyczny filmu Katyń w reżyserii Andrzeja Wajdy.
|
Autor: Jolanta Drużyńska, Stanisław M. Jankowski
|
Autor:
Rafał Surdacki













