Strona Główna Bezpieczeństwo Narodowe Istota reagowania kryzysowego - żródła i charakter sytuacji kryzysowych

Notice: Undefined variable: add_class in /home/windmaker/domains/militis.pl/public_html/plugins/content/sexybookmarks.php on line 234

Istota reagowania kryzysowego - żródła i charakter sytuacji kryzysowych


Wraz z rozwojem cywilizacji oraz nowoczesnych technologii, dobrobyt mieszkańców naszej planety znacznie wzrósł. Niestety, to co przynosi korzyści niesie za sobą również nowe wyzwania i zagrożenia które w zglobalizowanym świece stają się jeszcze bardziej niebezpieczne. Obok zagrożeń naturalnych, od zawsze towarzyszących ludzkości, pojawiły się nowe o zupełnie innym charakterze wynikające z efektów ubocznych postępu technicznego. Wobec zagrożeń naturalnych człowiek, mimo postępu technicznego do dnia dzisiejszego nadal pozostaje bez silny. Trzęsienia ziemi, tsunami, wybuchy wulkanów, tornada, powodzie, susze to zagrożenia które udaje nam się częściowo przewidzieć, nie potrafimy jednak ujarzmić sił drzemiących w naturze. Działania jakie możemy podjąć wobec zaistniałej sytuacji to przede wszystkim ostrzeganie przed nimi oraz minimalizowanie skutków tych zagrożeń.

 

Oprócz od zawsze towarzyszących ludzkości katastrof naturalnych, przełom XX w. przyniósł wiele nowych niebezpiecznych zjawisk, pojawiły się katastrofy przemysłowe, transportowe, budowlane oraz wiele innych związanych bezpośrednio z działalnością człowieka. Ostatnie stulecie to również okres dwóch wyniszczających wojen światowych, w których zginęło wiele milionów istnień ludzkich. Czasy nam współczesne to również rozwój terroryzmu międzynarodowego na wielką skalę oraz coraz większe skażenie środowiska naturalnego. Na tak szeroki wachlarz zagrożeń muszą istnieć adekwatne do nich skuteczne sposoby zapobiegania, ostrzegania przed nimi i usuwania ich skutków. Do jednych z najważniejszych funkcji każdego współczesnego państwa, niezależnie od ustroju oraz innych czynników, jest zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom przed zagrożeniami militarnymi, zagrożeniami związanymi z katastrofami naturalnymi, oraz innymi związanymi z działalnością człowieka.

Wojskowy PTS  we Wrocławiu podczas powodzi tysiąclecia / Źródło: www.interia.pl

Wojskowy PTS  we Wrocławiu podczas powodzi tysiąclecia / Źródło: www.interia.pl

Koncentracja kompanii przeciwpowodziowej we Wrześni/ Źródło: www.straz.wrzesnia.powiat.pl

Koncentracja kompanii przeciwpowodziowej we Wrześni/ Źródło: www.straz.wrzesnia.powiat.pl

Ważnym elementem bezpieczeństwa narodowego naszego jak i wielu innych krajów jest więc system reagowania kryzysowego. Zarządzanie kryzysowe możemy zdefiniować jako działalność organów administracji rządowej oraz samorządów terytorialnych która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przejmowaniem nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań oraz na odtwarzaniu infrastruktury lub przywróceniu jej do pierwotnego stanu. Prawo nakłada obowiązek utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego obywateli oraz zapewnienia ochrony przeciwpowodziowej i przeciwpożarowej na administracje publiczną. W skutek powodzi w 1997 r. która udowodniła, że nasze państwo nie jest odpowiednio przygotowane do radzenia sobie z sytuacjami kryzysowymi Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej wprowadziła do wewnętrznego porządku prawnego pojęcia stanów nadzwyczajnych: wojennego, wyjątkowego i klęski żywiołowej, które mogą być wprowadzone w sytuacjach szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające. Stany nadzwyczajne uregulowały, uchwalone przez Parlament w 2002 r., ustawy: o stanie klęski żywiołowej, o stanie wyjątkowym oraz o stanie wojennym. Kolejnym źródłem takiego obowiązku w Polsce jest Ustawa o zarządzaniu kryzysowym z 2007 r. roku z której wynika, ze w przypadku wystąpienia zagrożeń, obowiązek podjęcia odpowiednich działań spoczywa na samorządach. Jako istotny element bezpieczeństwa narodowego RP, zarządzanie kryzysowe spełnia kluczową rolę w rozwiązywaniu sytuacji kryzysowych. Rola ta polega przede wszystkim na przygotowywaniu się na wystąpienie zagrożeń, radzeniu sobie z nimi w odpowiedni sposób oraz przywróceniu sytuacji do stanu pierwotnego z przed wystąpienia zagrożenia.

Do przedsięwźięć sprzyjającym minimalizacji zagrożeń zaliczamy głównie odpowiednie przygotowanie,umiejętność oceny ryzyka oraz sprawne zarządzanie informacją. Zarządzanie kryzysowe to celowe działanie realizowane przez organy władze na wszystkich szczeblach, zarówno rządowym jak i samorządowym, działanie to angażuje przede wszystkim wyspecjalizowane organizacje, straże, oraz społeczeństwo. Generalnie rzecz biorąc, cel zarządzania kryzysowego to sprawne i skuteczne prowadzenia działań w wypadku wystąpienia potencjalnych zagrożeń oraz minimalizacja ich wystąpienia. Do funkcji zarządzania kryzysowego należą przede wszystkim planowanie, organizowanie oraz pobudzanie do działalności czyli motywowanie i kontrolowanie. Współczesne funkcje zarządzania kryzysowego to utrzymywanie kompleksowego spojrzenia na organizację jako system i jej bieżącą sytuację poprzez śledzenie trendów występujących w otoczeniu, formułowanie celów i strategii organizacji jako całości, projektowanie systemu informacyjno- decyzyjnego czyli opracowywanie mierników efektywności działania, kształtowanie systemu kierowania ludźmi oraz usprawnianie funkcjonowania organizacji.

 

Centrum łączności dla operacji wojskowych i kryzysowych podczas ćwiczeń ASTER 2010. /Źródło: www.wil.waw.pl

Centrum łączności dla operacji wojskowych i kryzysowych podczas ćwiczeń ASTER 2010. /Źródło: www.wil.waw.pl

Należy wspomnieć tutaj o ochronie infrastruktury krytycznej do której zaliczamy systemy oraz wchodzące w ich skład powiązane ze sobą funkcjonalnie obiekty, w tym obiekty budowlane, urządzenia, instalacje, usługi kluczowe dla bezpieczeństwa państwa i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej, a także instytucji i przedsiębiorców. Obejmuje ona systemy zaopatrzenia w energię i paliwa, łączności i sieci teleinformatycznych, finansowe, zaopatrzenia w żywność i wodę, ochrony zdrowia, itp. Zarządzanie kryzysowe jest również z związane z pewnymi zasadami, należą do nich: zasada prymatu udziału terytorialnego, zasada jednoosobowego kierowania, zasada odpowiedzialności organów władzy publicznej, zasada zespolenia, zasada kategoryzacji zagrożeń, zasada funkcjonalnego podejścia, oraz zasada ciągłości funkcjonowania państwa. Chodzi tutaj również o racjonalność podejmowania decyzji oraz odpowiednie gospodarowanie dostępnymi zasobami tak aby zapewnić najlepszy efekt. Syntezując różne definicje, możemy stwierdzić, że istota zarządzania kryzysowego polega na przemyślanym formułowaniu celów działania, pozyskiwaniu i organizowaniu zasobów zarówno ludzkich jak i rzeczowych, planowaniu, dowodzeniu oraz kontroli.  W literaturze możemy znaleźć wiele definicji na temat istoty zarządzania, n.p.:

- „szczególny rodzaj kierowania, w którym podstawą oddziaływania na przedmiot kierowania jest sformalizowana hierarchiczna nadrzędność podmiotu kierowania (władza wynikająca z formalnej hierarchii)” J. Kurnal, Twórcy naukowych podstaw organizacji, PWE, Warszawa 1972.

- „proces decyzyjny realizowany na wielu poziomach  organizacji, który ma zapewnić eliminacje wykrytych zagrożeń, wykorzystywanie zarysowujących się szans oraz efektywne spełnianie przez organizację wszystkich funkcji niezbędnych do osiągnięcia postawionego celu” A. Zawiślak, Pułapy i pułapki zarządzania, „Iskry”, Warszawa 1982.

Najogólniej rzecz ujmując, zarządzanie opiera się na formalnych zależnościach umożliwiających podział kompetencji i zadań oraz koordynację działań. W zarządzaniu kryzysowym możemy wyodrębnić cztery fazy: zapobieganie, przygotowanie, reagowanie i odbudowa, w trakcie których są realizowane następujące zadania:

W fazie zapobiegania:

- działania redukujące i eliminujące prawdopodobieństwo wystąpienia sytuacji kryzysowej,

- działania uprzedzające, mające na celu ograniczenie skutków sytuacji kryzysowej ,

- w fazie przygotowania - działania planistyczne dotyczące sposobów reagowania na czas wystąpienia sytuacji kryzysowej, - działania mające na celu powiększenie zasobów sił i środków niezbędnych do efektywnego reagowania,

W fazie reagowania:

- działania polegające na dostarczeniu pomocy poszkodowanym,

- działania hamujące rozwój występujących zagrożeń, - działania ograniczające straty i zniszczenia,

W fazie odbudowy:

- działania mające na celu przywrócenie zdolności reagowania,

- działania mające na celu odbudowę zapasów służb ratowniczych,

- działania mające na celu odtworzenie kluczowej dla województwa infrastruktury telekomunikacyjnej, energetycznej, paliwowej, transportowej i dostarczania wody.

Lekki pojazd dowodzenia i łączności straży pożarnej / Źródło: www.czerwonesamochody.com

Lekki pojazd dowodzenia i łączności straży pożarnej / Źródło: www.czerwonesamochody.com

Wspólne ćwiczenia Państwowej Straży Pożarnej oraz Wojskowej Straży Pożarnej w 33. BLTw P owidzu / Źródło: www.powiatmogilno.pl

Wspólne ćwiczenia Państwowej Straży Pożarnej oraz Wojskowej Straży Pożarnej w 33. BLT w Powidzu / Źródło: www.powiatmogilno.pl

Pojęcie „kryzys” możemy zdefiniować jako sytuacje powstałą w wyniku załamania się stabilnego dotąd procesu rozwoju, grożącą utratą inicjatywy i koniecznością godzenia się na przyjmowanie niekorzystnych warunków, wymagającą  podjęcia wszechstronnych środków zaradczych. Fazy kryzysu to faza synchronizacji, desynchronizacji, zerwania i desynchronizacji. Do cech kryzysu możemy zaliczyć zaskoczenie, presje czasu, opóźnione reakcje, utratę kontroli, zagrożenie istotnych funkcji, wzrost napięcia oraz deficyt informacji. Kryzys można również opisać jako kulminacje nagromadzonych zdarzeń , stanów rzeczy w dziedzinach życia społecznego, działalności państwa i innych organizacji, jako sytuacje  niekorzystną , poważne załamanie, lub wzrost napięcia.


Wystąpienie kryzysu w stabilnym procesie. /Źródło: opracowanie własne.
Wystąpienie kryzysu w stabilnym procesie. /Źródło: opracowanie własne.

Sytuacją kryzysową możemy nazwać sytuacje będącą następstwem zagrożenia które doprowadza do zerwania lub poważnego naruszenia więzi społecznych, oraz poważnego zakłócenia funkcjonowania instytucji publicznych, nie wymagającą jednak wprowadzenia jednego ze stanów wyjątkowych zawartych w Konstytucji RP. Również organizacje międzynarodowe jak chociażby NATO, którego Polska jest członkiem od 1999 r. mają swoje własne definicje kryzysu. Według Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, aby mógł zaistnieć kryzys muszą zaistnieć określone parametry: - musi stwarzać realne lub wiarygodne zagrożenie, - musi być o odpowiedniej skali, - zazwyczaj występuje nagle i ma nieprzewidywalny charakter, - musi wystąpić deficyt czasu oraz presja wydarzeń, - brak pewności co do rozwoju sytuacji, oraz pewności co do sposobu reagowania, - musi nastąpić eskalacja zdarzeń. Dodatkowo, członkowie Sojuszu posługują się specjalistycznymi pojęciami w tym zakresie jak „powaga kryzysu” i „intensywność kryzysu”. Powaga kryzysu oznacza rozmiar zagrożenia oraz jego bliskość dla najważniejszych celów, wartości i interesów dla strony nim zagrożonej.

Sytuacje kryzysowe zazwyczaj mają podobny przebieg. Kryzysy różnią się częstotliwością występowania, czasem trwania i czasem powstawania, obszarem na którym występują oraz poziomem zaskoczenia. Gdy pojawiają się pierwsze oznaki sytuacji kryzysowej poszukuje się możliwych i skutecznych rozwiązań. Do działań tych zaliczamy przede wszystkim odpowiednie przygotowanie wyspecjalizowanych służb, zasobów oraz podjęcie zapobiegawczych działań w oparciu o sprawny przepływ informacji. Może jednak zaistnieć sytuacja, gdy w początkowej fazie zagrożenia nie uda się go opanować. Należy wtedy wykorzystać specjalne procedury oraz wdrożyć opracowywane wcześniej plany zarządzania kryzysowego. Jeżeli środki te okażą się  nieskuteczne, można podjąć decyzje o wprowadzeniu jednego ze stanów nadzwyczajnych.

Katastrofa kolejowa w Białymstoku z 8 listopada 2011 r. / Źródło: www.kontakt24.tvn.pl

Katastrofa kolejowa w Białymstoku z 8 listopada 2011 r. / Źródło: www.kontakt24.tvn.pl

Antyterroryści / Źródło: www.vena.lublin.pl

Antyterroryści / Źródło: www.vena.lublin.pl

W Polsce zasadniczą rolę w działaniach zarządzania (reagowania) kryzysowego spełniają organy władzy samorządowej szczebla gminy i powiatu. Do zadań gminy należy realizacja podstawowych zadań związanych z ochroną ludności, takich jak ostrzeganie, alarmowanie i informowanie ludności o zagrożeniach, prowadzenie ewakuacji oraz zapewnienie ewakuowanym pomocy medycznej i socjalnej głównie w zakresie zakwaterowania i wyżywienia. Powiaty również wykonują takie same zadania jak gminy i dodatkowo koordynują działania reagowania kryzysowego na obszarze powiatu, wspierając je działaniem podległych sobie: służb, inspekcji, straży wspomaganych przez organizacje pozarządowe przewidziane w planie reagowania kryzysowego powiatu. Województwo natomiast udziela niezbędnej pomocy władzom powiatowym, których możliwości w zaistniałej sytuacji nie zapewniają prowadzenia skutecznych działań.

W przypadku powstania sytuacji kryzysowej obejmującej obszar większy niż jeden powiat, szczebel wojewódzki koordynuje prowadzenie działań. Najwyżej w hierarchii znajduje się władza centralna która w przypadku, gdy siły i środki w województwie okazują się niewystarczające, na prośbę wojewody udziela stosownej pomocy. Najczęściej każde zagrożenie i sytuacja kryzysowa jest rozwiązywana na najniższym poziomie kompetencji władzy, kiedy zachodzi sytuacja przerastająca możliwości i zasoby danej jednostki administracyjnej, zwraca się o ona o pomoc do jednostki usytuowanej wyżej w hierarchicznym systemie władzy. Organy administracji samorządowej i rządowej zobowiązane są do planowania sposobów reagowania na wszelkiego rodzaju zagrożenia. /ze względu na czas możemy wyróżnić następujące rodzaje planowania: - strategiczne (powyżej 5 lat), - długoterminowe (od 2 do 5 lat), - średnioterminowe (od kilku miesięcy do roku), - krótkoterminowe (do trzech miesięcy), - bieżące. Podsumowując, system zarządzania kryzysowego w Polsce zapewnia utrzymanie gotowości i podejmowanie działań organów administracji publicznej do przeciwdziałania zagrożeniom kryzysowym w czasie pokoju, w stanach nadzwyczajnych, a także w czasie wojny.

Definicje kryzysu zależne są również od jego źródła. Źródeł takich jest bardzo wiele, mogą nimi być kryzysy gospodarcze, brak towarów na rynkach, klęski żywiołowe, rozbieżne interesy aktorów międzynarodowych, czy w końcu zanieczyszczenie środowiska naturalnego. Źródła takie mogą się nakładać, prowadząc w konsekwencji do  nasilenia kryzysu, jak również do zmiany jego charakteru. Kryzysy zasadniczo możemy podzielić na polityczno–militarne (zewnętrzne) i cywilne (wewnętrzne). Kryzys polityczno-militarny to sytuacja wewnętrzna lub międzynarodowa,  która niesie w sobie zagrożenie dla podstawowych wartości, interesów  lub celów strategicznych uwikłanych stron, a rozwiązanie tej sytuacji dokonywane jest przede wszystkim poprzez działania polityczne i militarne (sił zbrojnych). Kryzysy te mogą wystąpić i występują w bliższym i dalszym otoczeniu Polski oraz mają wpływ na bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa naszego państwa.

Akcja gaśniczo-ratunkowa... / Źródło: www.straz.bajtek.vot.pl

Akcja gaśniczo-ratunkowa... / Źródło: www.straz.bajtek.vot.pl

Patrol saperski... / Źródło: www.mon.gov.pl

Patrol saperski... / Źródło: www.mon.gov.pl

Natomiast kryzys cywilny to zakłócenia porządku publicznego, działania terrorystyczne, katastrofy naturalne i awarie techniczne, których skutki zagrażają konstytucyjnemu ustrojowi państwa, bezpieczeństwu obywateli, życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku  na znacznych obszarach, a jego rozwiązanie dokonywane jest po przez działania różnych organów instytucji oraz służb i formacji cywilnych.

Do podstawowych zagrożeń stwarzających sytuację kryzysową, ujętych w aktach prawnych w Polsce należą:

„- klęska żywiołowa, czyli katastrofa naturalna lub awaria techniczna, których skutki zagrażają życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, a pomoc i ochrona mogą być skutecznie podjęte tylko przy zastosowaniu nadzwyczajnych środków, we współdziałaniu różnych organów i instytucji oraz specjalistycznych służb i formacji działających pod jednolitym kierownictwem.” (Art. 3 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej),

„- katastrofa naturalna to zdarzenie związane z działaniem sił natury, w szczególności wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, długotrwałe występowanie ekstremalnych temperatur, osuwiska ziemi, pożary, susze, powodzie, zjawiska lodowe, na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, masowe występowanie szkodników, chorób roślin lub zwierząt albo chorób zakaźnych ludzi, albo też działanie innego żywiołu.” (Art. 3 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej),

„- awaria techniczna to gwałtowne, nieprzewidziane uszkodzenie lub zniszczenie obiektu budowlanego, urządzenia technicznego lub systemu urządzeń technicznych powodujące przerwę w ich używaniu lub utratę ich właściwości.” (Art. 3 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej),

„- zdarzenie o charakterze terrorystycznym to sytuacja powstała na skutek czynu określonego w art. 115 § 20 Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (DzU Nr 88, poz. 533, z późn. zm.) lub zagrożenie zaistnienia takiego czynu, mogącego doprowadzić do sytuacji kryzysowej.” (Art. 3 ust. 11 Ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym),

„- inne miejscowe zagrożenie to zdarzenie wynikające z rozwoju cywilizacyjnego i naturalnych praw przyrody niebędących klęską żywiołową, stanowiące zagrożenie dla życia, zdrowia, mienia lub środowiska, któremu zapobieżenie lub którego usunięcie skutków nie wymaga zastosowania nadzwyczajnych środków.” (Art. 2. ust. 3 Ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej),

„- masowe zagrożenie definiowane jest jako sytuacja wywołana działaniem sił natury, awariami technicznymi bądź innymi zdarzeniami, które stwarzają potencjalną możliwość utraty zdrowia, życia ludzkiego lub wystąpienia szkody w mieniu albo i środowisku, charakteryzująca się dużym obszarem objętym zagrożeniem i/lub dużą liczbą zagrożonych osób.” (Instrukcja w sprawie zasad ewakuacji ludności, zwierząt i mienia na wypadek masowego zagrożenia, Warszawa 2008),

„- stan wyjątkowy to sytuacja szczególnego zagrożenia konstytucyjnego ustroju państwa, bezpieczeństwa obywateli lub porządku publicznego, w tym spowodowanego działaniami terrorystycznymi, które nie może być usunięte poprzez użycie zwykłych środków konstytucyjnych.” (Art. 2 Ustawy z dnia 21 czerwca 2002. r o stanie wyjątkowym),

„- stan wojenny to zewnętrzne zagrożenie państwa, w tym spowodowane działaniami terrorystycznymi, zbrojną napaścią na terytorium RP lub konieczność realizacji zobowiązań do wspólnej obrony przeciwko agresji wynikających z umowy międzynarodowej.” (Art. 2 Ustawy z dnia 29 sierpnia 2002 r. o stanie wojennym oraz o kompetencjach Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i zasadach jego podległości konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej).

KTO Rosomak w Afganistanie / Źródło: www.tanksim.pl

KTO Rosomak w Afganistanie / Źródło: www.tanksim.pl

Tornado na ziemi polskiej... / Źródło: www.blip.pl

Tornado na ziemi polskiej... / Źródło: www.blip.pl

Jak widać, istnieje olbrzymia liczba zagrożeń które mogą stać się źródłem sytuacji kryzysowej, można jeszcze bardziej szczegółowo wymienić zagrożenia które mogą stać się źródłami kryzysów w następujący sposób:

Zagrożenia naturalne:

a) powodzie;

- opadowe,

- roztopowe,

- zatorowe,

- sztormowe,

b) pożary;

- lasy,

- torfowiska,

- uprawy rolne,

c) wiatry;

- burzowe,

- trąby powietrzne,

- huragany,

d) trzęsienia ziemi;

- tektoniczne,

- zapadowe,

- indukowane,

- wulkaniczne,

e) lawiny;

- śniegowe,

- ziemne,

- skalne,

- wulkaniczne,

- mieszane,

f) opady;

- grad,

- deszcz,

- śnieg,

Zagrożenia militarne:

a) wg. środków rażenia;

- konwencjonalne,

- chemiczne,

- biologiczne,

- jądrowe,

b) wg. rodzaju formacji;

- użycie sił zbrojnych,

- terroryści,

- gangi kryminalne,

Społeczne:

- patologie społeczne,

- zaburzenia psychiczne,

Techniczne:

a) komunikacyjne;

- drogowe,

- lotnicze,

- kolejowe,

- wodne,

b) technologiczne;

- uwolnienie toksycznych środków przemysłowych,

- uwolnienie środków promieniotwórczych,

- wybuch mieszanin,

- pożary budynków i zakładów,

- nielegalne przechowywanie materiałów niebezpiecznych,

c) budowlane;

- budynki,

- wiadukty i mosty,

- tunele,

d) komunalne;

- energetyczne,

- wodociągowe,

- ciepłownicze,

- gazowe.

Wypadek drogowy w Poznaniu / Źródło: www.czerwonesamochody.pl

Wypadek drogowy w Poznaniu / Źródło: www.czerwonesamochody.pl

Pomoc humanitarna dla powodzian / Źródło: www.pck.pl

Pomoc humanitarna dla powodzian / Źródło: www.pck.pl

Zważywszy na różnorodność źródeł potencjalnych kryzysów oraz ich charakteru kluczowym momentem w zarządzaniu kryzysowym jest wczesne rozpoznanie zaistnienia sytuacji kryzysowej. Następnie należy postawić diagnozę, polegającą na znalezieniu odpowiedzi na podstawowe pytania:

* na czym polega sytuacja kryzysowa?

* kiedy kryzys się rozpoczął?

* z jakich przyczyn powstała sytuacja kryzysowa

* kogo kryzys dotyka?

* czy sytuacja kryzysowa nie jest następstwem innej sytuacji kryzysowej?

* czy nie wywoła następnej sytuacji kryzysowej? (efekt domina, "lawina" zdarzeń).

Dopiero gdy, znane są potencjalne źródła kryzysów, można przystąpić do opracowywania planów reagowania kryzysowego, które wyznaczają zadania dla odpowiednich osób, służb i instytucji, określających za pomocą jakich sił i środków, i w oparciu o jakie akty prawne można podjąć odpowiednie działania, przed w czasie i po sytuacji kryzysowej.


Bibliografia:

- Sienkiewicz–Małyjurek K., Krynojewski R. F., Zarządzanie kryzysowe w administracji publicznej – zarządzanie bezpieczeństwem, Warszawa 2010 r.

- Lidwa W., Zarządzanie w sytuacjach kryzysowych, Warszawa 2010 r.

- Pilżys J., Zarządzanie Kryzysowe, Szczecin 2007 r.

- Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

- Ustawa z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym,

- Ustawa z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej,

- Ustawa z dnia dnia 21 czerwca 2002. r o stanie wyjątkowym,

- Ustawa z dnia 29 sierpnia 2002 r. o stanie wojennym oraz o kompetencjach Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i zasadach jego podległości konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej,

- Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

 

Inne wpisy tego autora

Joomla SEO by AceSEF
Arabska Wiosna w Syrii
niedziela, 17 lutego 2013
Arabska Wiosna Ludów już ponad pół roku spędza sen z powiek wielu ekspertom i analitykom. W jej kontekście rodzą się pytania, a także obawy o jej dalszy przebieg. W krajach takich jak Egipt, czy Tunezja jej skutkiem stało się obalenie od lat rządzących tam autorytarnych reżimów. W...
Więcej…
Bezpieczeństwo narodowe Polski w XXI wieku
niedziela, 04 marca 2012
Będąc obywatelem Polski czuje się bezpiecznie. Jednak nasz kraj jak każdy innych, nie jest pozbawiony zagrożeń. Zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom jest jednym z najważniejszych celów polityki każdego kraju w tym także Polski. Nasz kraj kładzie duży nacisk na zapewnienie trwania w...
Więcej…
KTO ROSOMAK
niedziela, 24 października 2010
Pojazd pancerny Wojska Polskiego, będący modyfikacją Fińskiego Patria AMV. Wykorzystywany w misjach pokojowych i stabilizacyjnych, transportu żołnierzy, prowadzenia rozpoznania i działań patrolowych. Maksymalna prędkość przekracza 100 km/h : (Proszę się nie sugerować tytułem)
Więcej…
Men of War
czwartek, 31 marca 2011
Wraz z nadochodzącą premierą gry Men of War Oddział Szturmowy postanowiliśmy odświeżyć jeden z klasyków gier strategicznych - grę Men of War. Zapraszamy do przeczytania recenzji gry. A już niedługo bo 22 kwietnia do polskich sklepów trafi kolejna część serii.
Więcej…

Instytut Wydawniczy Erica Rebis Almapress War Book Inne Spacery Cenega

 

SmartAge.pl - Portal ludzi ciekawych Świata

Facebook RSS

All rights reserved by Militis.pl 2008-2012