Strona Główna Wojsko Polskie Jednostki i struktury Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej

Notice: Undefined variable: add_class in /home/windmaker/domains/militis.pl/public_html/plugins/content/sexybookmarks.php on line 234

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej


alt

Polska, jako państwo graniczne Unii Europejskiej i Paktu Północnoatlantyckiego zdawać by się mogło, że musi posiadać stosunkowo liczne i w miarę nowoczesne siły zbrojne w celu obrony swojej integralności terytorialnej, jak i też granicy wspomnianych dwóch układów politycznych. Położenie geograficzne, sytuacja geopolityczna, historia oraz niepewna przyszłość powinna wymuszać duże inwestycje w system bezpieczeństwa. Niestety od upadku PRL jest odwrotnie – bezpieczeństwo militarne Polski dla wielu ekip rządowych jest swego rodzaju kulą u nogi, a nie rzeczą, którą należałoby wykonywać z oddaniem i poświęceniem.

 

Polska położona jest w Europie Środkowej na trasie przecięcia się ważnych gospodarczo (jak i też kiedyś militarnie) szlaków łączących zachód i wschód oraz północ i południe Europy. Wciśnięta między 7 sąsiadów w tym dwa silne państwa – Niemcy i Rosję może czerpać wiele korzyści z takiej lokalizacji, ale także stwarza to całą masę problemów i zagrożeń, jak pokazała historia. Politycy zdaje się jednak, że bagatelizują doświadczenia historii i lekceważą właśnie tą drugą sprawę – bezpieczeństwo militarne Polski – państwa liczącego ponad 312 tys. km2 i zamieszkałego przez ok. 38 mln obywateli.

Położenie geopolityczne Polskie praktycznie wymusza posiadanie stosunkowo silnych sił zbrojnych, nawet w okresie, gdy relacje z większością państw sąsiedzkich są dobre lub bardzo dobre. Dziś główne zagrożenie dla bezpieczeństwa Polski nie płynie z zachodu, północy ani południa, ale ze wschodu i północnego-wschodu. Dyktatura w Białorusi, niepewny kurs polityki strategicznej Ukrainy i jej losów oraz od dawna obecny imperializm Rosji to podstawowe hipotetyczne źródła zagrożenia militarnego dla Polski. Do tego dochodzi zagrożenie związane z terroryzmem i odpowiedzialność za bezpieczeństwo zbiorowe w sojuszu.

Choć wymienione kierunku, z których płyną zagrożenie i ich stopień jest zdecydowanie symboliczny, nie zwalnia to jednak państwa przed przygotowaniem się na najgorsze, a przede wszystkim na zapewnienie odpowiednich środków odstraszania. Państwo musi przygotowywać się na najgorsze, nawet wtedy, gdy wszystko wokół zdaje się, że działa jak należy. Niestety ta mądrość jest dla wielu obecnie zakazanym owocem, po który nie będą sięgać, aż do momentu, gdy będzie za późno.

Położenie geopolityczne Polski wymusza m. in.:

- Konieczność przebywania w strukturach sojuszniczych o charakterze militarnym i gospodarczym z państwami Europy Zachodniej i Środkowej.

- Konieczność posiadania jak najlepszych relacji dyplomatycznych, gospodarczych i militarnych z Niemcami, Czechami, Słowacją oraz przyjaznych stosunków z Ukrainą.

- Konieczność posiadania jak najlepszych relacji z sojusznikiem strategicznym USA i dyslokacji oddziałów przeciwlotniczych US Army oraz samolotów US Air Force do Polski.

- Konieczność posiadania odpowiednio silnej osłony lotniczej i obrony plot., stanowiącej pierwszą linię obrony UE i NATO.

- Konieczność posiadania silnych, odpornych na oddziaływanie wroga oraz dobrze wyszkolonych i wyposażonych sił lądowych zdolnych tak do klasycznych operacji obronnych, jak i też do misji ekspedycyjnych w ramach UE i NATO.

- Konieczność posiadania nowoczesnej, ale niezbyt licznej marynarki wojennej zdolnej bronić i pilnować polskich wód terytorialnych oraz strefy ekonomicznej, zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w południowo-zachodnim Bałtyku oraz wziąć na siebie główny ciężar operacji militarnych i ratunkowych prowadzonych przez NATO na Morzu Śródziemnym.

- Konieczność posiadania długofalowej i ciągłej wizji rozwoju oraz modernizacji sił zbrojnych.

Jak jest dziś realnie? Jedynie pierwsze trzy punkty zdaje się, że udało się, jako tako zrealizować, ale i tutaj jest jeszcze wiele do zrobienia. Jeśli chodzi o resztę - wydaje się, że jest to właśnie ta kula u nogi. Zgodnie z zasadą i celami Siły Zbrojne III RP mają na zadanie zagwarantować bezpieczeństwo państwu, zabezpieczyć jego interesy, stać na straży pokoju oraz prowadzić walkę zbrojną, gdy będzie tego wymagała sytuacja. Zgodnie z konstytucją III RP: „Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej służą ochronie niepodległości państwa i niepodzielności jego terytorium oraz zapewnieniu bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic. Siły Zbrojne zachowują neutralność w sprawach politycznych oraz podlegają cywilnej i demokratycznej kontroli… Siły Zbrojne ponadto mogą brać udział w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, działaniach antyterrorystycznych, akcjach poszukiwawczych oraz ratowania życia ludzkiego, a także w oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu”.

Na ćwiczeniach... / Źródło: 17 WBZ

Na ćwiczeniach... / Źródło: 17 WBZ

Płeć piękna w polskim mundurze / Źródło: 17 WBZ

Płeć piękna w polskim mundurze / Źródło: 17 WBZ

Realnie jednak daleko im do wypełnienia nawet tak ogólnych zadań. Sytuacja marynarki wojennej jest tragiczna. Nie stanowi ona prawie żadnej siły odstraszania, nie posiada znaczących możliwości bojowych, jak i również niedługo zostanie zamknięta na akwen Bałtyku, gdzie i tu będzie miała bardzo ograniczone możliwości działania. Sytuacja sił powietrznych z każdym rokiem staje się coraz mniej ciekawa. Z jednej strony są nowoczesne maszyny F-16, odmłodzona flota transportowców, przyzwoita infrastruktura i jej dalsza modernizacja, a z drugiej strony przestarzałe MiG-29, Su-22 oraz obrona przeciwlotnicza będąca obecnie w katastrofalnym stanie. Ostatni element Sił Zbrojnych III RP to wojska lądowe, które są obecnie raczej masowym skansenem z drobnymi wyjątkami niż siłą na poziomie nowoczesnej armii takiej, jaką mają Niemcy, Hiszpania, Francja, Wielka Brytania, Włochy czy Kanada. Jedynie siły specjalne prezentują się bardzo dobrze i zaliczyć je można do światowej czołówki.

W polskich siłach zbrojnych trwa obecnie profesjonalizacja. Jest to proces jakościowej i ilościowej transformacji zasobów kadrowych i sprzętowych Wojska Polskiego. Wszelkie zmiany muszą być wprowadzane stopniowo, tak aby armia pomimo zachodzących zmian była cały czas gotowa do wykonywania zadań jakie wynikają z Konstytucji, a także realizowania misji poza granicami kraju, wynikających z naszych zobowiązań międzynarodowych.

Podstawowym celem profesjonalizacji było zastąpienie służby obowiązkowej (z poboru) ochotniczą służbą zawodową. Jednocześnie, niezbędne jest dostosowanie liczebności, struktury, a przede wszystkim wyposażenia sił zbrojnych do warunków obecnego środowiska bezpieczeństwa. Armia ma liczyć maksymalnie 120 tysięcy żołnierzy, jednak o wiele lepiej wyposażonych i wyszkolonych niż jeszcze przed kilkoma laty (w roku 2000 – ok. 200 tysięcy żołnierzy).

Podstawą armii ma stać się korpus szeregowych zawodowych. Czynnikiem zachęcającym do podjęcia ochotniczej i zawodowej służby wojskowej ma być nowy system motywacyjny. Dotychczas wprowadzone zmiany obejmują m. in. dodatki do uposażenia za długoletnią służbę wojskową, za rozłąkę z rodziną, nagrody jubileuszowe i dodatkowe uposażenie roczne (tzw. „trzynastka”). Dodatkowo mają zostać wprowadzone także gratyfikacje finansowe za wynajem mieszkania oraz system rekonwersji umożliwiający przygotowanie do pracy na rynku cywilnym po odejściu ze służby.

Zasadniczym zmianom podlega także wyposażenie Wojska Polskiego. Konieczne jest dostosowanie sprzętu do realiów współczesnego pola walki, wymagań sojuszniczych, wynikających z członkostwa w NATO, a także zapewnienie bezpieczeństwa żołnierzom służącym za granicą w misjach pokojowych i stabilizacyjnych. Niestety tego ostatniego nie dostrzega chyba nasza władza, która lekceważy modernizację sprzętową wojska oraz chce zamknąć naszą flotę na Bałtyku.

Defilada kompanii reprezentacyjnej 17WBZ / Źródło: WBZ

Defilada kompanii reprezentacyjnej 17WBZ / Źródło: WBZ

Na patrolu / Źródło: 17WBZ

Na patrolu / Źródło: 17WBZ

 

Organizacja i liczebność

 

Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej składają się z czterech wyżej wymienionych rodzajów:

- Wojsk lądowych liczących ok. 60 tys. żołnierzy.

- Sił powietrznych liczących ok. 25,4 tys. żołnierzy.

- Marynarki wojennej liczącej ok. 10,1 tys. żołnierzy.

- Sił specjalnych liczących ok. 2,1 tys. żołnierzy.

Przy czym jeśli chodzi o same jednostki bojowe bez całej otoczki sztabowo-administracyjnej liczebność sił zbrojnych wygląda tak:

- Wojsk lądowe liczące ok. 45,8 tys. żołnierzy.

- Sił powietrzne liczące ok. 16,5 tys. żołnierzy.

- Marynarka wojenna licząca ok. 8 tys. żołnierzy.

- Siły specjalne liczące ok. 2 tys. żołnierzy.

- Dowództwo sił specjalnych, centralne wsparcie, żandarmeria wojskowa, dowodzenie i

kierowanie siłami zbrojnymi, Zabezpieczenie wojsk – ok. 29,5 tys. żołnierzy.

Oprócz tego w skład sił zbrojnych wchodzi Żandarmeria Wojskowa, jako służba wyspecjalizowana pod bezpośrednim dowództwem SGWP oraz obecnie formowane Narodowe Siły Rezerwowe, które jednak nie są osobną formacją, ale wchodzą w skład już istniejących rodzajów sił zbrojnych. Jej zadaniem jest uzupełnianie etatów w wszystkich rodzajach sił zbrojnych. Koncepcja powołania w Polsce samodzielnej obrony terytorialnej opartej o samodzielne jednostki NSR rozwijanych w czasie wojny do regularnych batalionów i brygad ogólnowojskowych upadła.

W kraju... / Źródło: 17WBZ

W kraju... / Źródło: 17WBZ

Na misji... / Źródło: 17 WBZ

Na misji... / Źródło: 17 WBZ

Bezpośrednio pod dowództwem SGWP jest także Dowództwo Garnizonu Warszawa, którego zadaniem jest zabezpieczenie miasta stołecznego. W skład sił zbrojnych w czasie stanu wojny ma wchodzić także Służba Kontrwywiadu Wojskowego i Służba Wywiadu Wojskowego, które obecnie podlegają bezpośrednio pod MON.

Zwierzchnictwo nad Siłami Zbrojnymi RP sprawuje Prezydent RP, a ogólne kierownictwo zapewnia Minister Obrony Narodowej. Za szczegółowe działania sił zbrojnych odpowiada podległy pod MON Sztab Generalny Wojska Polskiego na czele którego stoi Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

W wypadku stanu wojny MON zostaje niejako odsunięty na boczny tor. Powołany zostaje Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych w stopniu marszałka, który odpowiada tylko i wyłącznie przed Prezydentem RP.

Z dniem 1 stycznia 2012 r. przestały funkcjonować ostatnie 2 okręgi wojskowe: Śląski Okręg Wojskowy i Pomorski Okręg Wojskowy znosząc dawny system administracji wojskowej.

Liczebnie siły zbrojne III RP posiadają obecnie ok. 100 tys. żołnierzy, z czego:

- 120 generałów.

- 21,5 tys. oficerów.

- 39,2 tys. podoficerów.

- 36,5 tys. szeregowych.

- ok. 2,4 tys. elewów i podchorążych.

Oprócz tego planowane jest utrzymanie 20 tys. żołnierzy w ramach systemu NSR.

Obecnie wdrażana jest reforma struktur dowódczych sił zbrojnych. Projekt reformy przewiduje uproszczenie struktury kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi, m.in. poprzez połączenie odrębnych dziś dowództw rodzajów Sił Zbrojnych w Dowództwo Generalne Sił Zbrojnych z prawdopodobnie inspektoratami wojsk lądowych, sił powietrznych i marynarki wojennej. Nie jest jasna przyszłość dowództwa sił specjalnych. Projektowana reforma systemu kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi obejmuje rozdzielenie funkcji planistycznych, dowodzenia ogólnego i dowodzenia operacyjnego Siłami Zbrojnymi.

W rezultacie Sztab Generalny WP zostanie przekształcony w organ planowania, doradztwa strategicznego i nadzoru, a obecne organy dowodzenia zostaną zintegrowane w dwa dowództwa strategiczne:

- Dowództwo Generalne Sił Zbrojnych RP - odpowiedzialne za ogólne dowodzenie wojskami ”

- Dowództwo Operacyjne Sił Zbrojnych - odpowiadające za dowodzenie operacyjne w czasie wojen, kryzysów oraz dowodzenie wojskami poszczególnych rodzajów Sił Zbrojnych wydzielonymi do zagranicznych misji pokojowych.

Dowódcy tych dowództw będą faktycznie dowodzić istniejącymi rodzajami Sił Zbrojnych, tj. Wojskami Lądowymi, Siłami Powietrznymi, Marynarką Wojenną i Wojskami Specjalnymi. Minister Obrony Narodowej, poprzez tych dowódców, będzie kierował całokształtem działalności Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Zatem Ministrowi Obrony Narodowej podlegaliby bezpośrednio:

- Szef Sztabu Generalnego WP, który zostałby usytuowany, jako organ pomocniczy Ministra Obrony Narodowej w kierowaniu całokształtem działalności Sił Zbrojnych. Zgodnie z reformą nastąpi jego uchylenie jego kompetencji dotyczącej dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP w imieniu Ministra Obrony Narodowej w czasie pokoju, zniesienie obowiązku opiniowania lub wnioskowania przez ten organ decyzji w sprawach związanych ze strukturą, organizacją i działalnością Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i określeniu na nowo jego zakresu zadań.

- Dowódca Generalny Sił Zbrojnych

- Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych.

KTO Rosomak / Źródło: 17 WBZ

KTO Rosomak / Źródło: 17 WBZ

Śmigłowiec Mi-2 / Źródło: 17 WBZ

Śmigłowiec Mi-2 / Źródło: 17 WBZ

 

Finasowanie


 

Wydatki na Siły Zbrojne III RP są integralną częścią budżetu państwa – większość środków pochodzi z budżetu centralnego i rezerwy budżetowej, a część z budżetu poszczególnych województw. Dodatkowym źródeł finasowania wojska są programy międzynarodowej pomocy w tym głównie Program Inwestycji NATO w dziedzinie Bezpieczeństwa (NATO Security Investment Programme) oraz pomoc wojskowa USA w ramach programu FMF (ang. Foreign Military Financing).

Budżet obronny wynika z przyjętej przez państwo koncepcji obronnej oraz realizowanej strategii bezpieczeństwa, a co za tym idzie – określonych potrzeb finansowych wojska. Jest to 1,95% PKB plus uzupełnienie o wzrost inflacji.

Instytucją odpowiedzialną za przygotowanie budżetu jest Komisja Budżetowa MON. W jej skład wchodzą przedstawiciele poszczególnych komórek organizacyjnych ministerstwa, oraz minister obrony narodowej, jako przewodniczący. Podstawowym celem jest zdefiniowanie zadań resortu oraz określenie potrzeb finansowych na dany rok (podstawą tych prac jest aktualny Program Rozwoju Sił Zbrojnych RP). Następnie, po wydaniu przez MON wytycznych, szefowie poszczególnych komórek organizacyjnych opracowują projekty budżetów podległych im jednostek, po czym następuje weryfikacja i przygotowanie zbiorczego projektu budżetu MON. Kolejnym etapem są prace prowadzone w parlamencie i Radzie Ministrów, ostatnim zaś – przygotowanie projektów planów finansowych.

Budżet MON na 2012 r. wynosi 29,5 mld zł, z czego 29,2 mld zł to wydatki płynące z MON, a 0,3 mld Złoty na siły zbrojne z innych resortów. Oprócz tego siły zbrojne otrzymają 168,2 mln Złoty w ramach Funduszu Modernizacji Sił Zbrojnych, 89,3 mln Złoty w ramach programu FMF, 84,5 mln zł z programu NATO Security Investment Programme, 5,9 mln zł z Programu Nauczania i Szkolenia i 10,6 mln zł z Programu Samolotowego. W sumie będzie to 358,5 mln zł, a więc na potrzeby MON i Sił Zbrojnych RP trafi teoretycznie 29,85 mld zł.

Teoretycznie gdyż od kilku lat z powodu ułomnej polityki fiskalnej i wydatkowej w MON dochodzi do sytuacji, w których to ministerstwo musi zwracać do budżetu niewykorzystane w danym roku budżetowym środki.

Zgodnie z planami, które póki, co pozostają teorią największe wydatki pójdą na uposażenia żołnierzy i wynagrodzenia pracowników – będzie to 7,69 mld zł. Drugie miejsce pod względem wydatków ma szeroko rozumiana modernizację wojska, na którą ma trafić aż, lub tyko 24,44% budżetu MON, czyli ponad 7,13 mld zł. Wydatki bieżące różnego typu zamkną się w liczbie 6,17 mld zł. 6,06 mld zł będą kosztowały renty i emerytury, 1,16 mld zł różnego rodzaju dotacje oraz ok. 970 mln zł inne świadczenia osobowe i majątkowe. W sumie na wydatki te trafi ponad 23 mld zł. Dokładny podział wydatków wygląda następująco:

- 9,6 mld z na centralne wsparcie tj. zakupy oraz remonty uzbrojenia i sprzętu wojskowego, inwestycje budowlane, zakupy amunicji, paliwa, umundurowania, środków przeciwpożarowych, leków oraz żywności na zapasy mobilizacyjne. Z tych środków MON współfinansuje też programy inwestycyjne NATO.

- 7,13 mld zł szeroko rozumiana modernizacja wojska.

- 6,5 mld zł na emerytury i renty.

- 3,89 mld zł na szeroko rozumianą logistykę.

- 2,83 mld zł dla budżetu wojsk lądowych.

- 1,4 mld zł dla budżetu sił powietrznych.

- 826 mln zł dla Wojskowej Agencji Mieszkaniowej – wydatki te mają znacznie spaść w 2013 r.

- 645 mln zł dla budżetu marynarki wojennej.

- 570 mln zł na misje zagraniczne sił zbrojnych.

- 441 mln zł na system dowodzenia i kierowania siłami zbrojnymi, czyli wydatki Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych i Dowództwa Garnizonu Warszawa.

- 299 mln zł dla budżetu wojsk specjalnych.

- 296 mln zł na wojskową służbę zdrowia.

- 253,5 mln zł na utrzymanie i funkcjonowanie resortu ministerstwa obrony.

- 206 mln zł na Żandarmerię Wojskową.

- 165 mln zł na szkolnictwo wojskowe.

- 154 mln zł na Służbę Kontrwywiadu Wojskowego.

- 120 mln zł na Służbę Wywiadu Wojskowego.

- 61 mln zł na sądownictwo wojskowe.

- 39 mln zł na kulturę i ochronę dziedzictwa narodowego.

- 25,6 mln zł na duszpasterstwo wojskowe.

- Pozostałe ponad 3,8 mld zł trafi na inne różnego typu wydatki – dodatkowe zakupy uzbrojenia, nieprzewidziane operacja, dodatkowe ćwiczenia, zadania związane z utrzymaniem mocy rezerwowych ze względu na potrzeby SZ RP, pracę badawczo-rozwojowe, budownictwo wojskowe i inne koszty bieżące itp.

Co prawda budżet MON i ogólne nakłady na siły zbrojne systematycznie rosną, to nadal jednak sposób wydawania pieniędzy w MON jest dość mocno niewydajny, co prowadzi do sytuacji, w której nie wszystkie środki są wykorzystywane.

Zgodnie z planami proces modernizacji i profesjonalizacji sił zbrojnych do 2018 r. będzie kosztował ok. 60 mld zł. W przeliczeniu na jednego mieszkańca oznacza to wydatki rzędu ok. 600 złotych rocznie, podczas gdy średnia NATO to ok. 900 USD. Statystycznie w Polsce wydatki w przeliczeniu na jednego żołnierza wynoszą ok. 183 tys. zł, podczas gdy średnia NATO to ok. 590 tys. zł. Oznacza to, że iż istnieje konieczność zwiększenia finasowania MON do poziomu ok. 2% PKB oraz reformy systemy wydawania pieniędzy szukając oszczędności w m. in.:

- Administracji, sądownictwa i systemie dowodzenia.

- Ograniczeniu misji zagranicznych.

- Ograniczeniu wydatków dla Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

- Zmniejszeniu kosztów bieżących utrzymania sił zbrojnych.

- Likwidacji części Wojskowych Komend Uzupełnienia.

- Ograniczeniu wydatków na duszpasterstwo – najlepiej poprzez likwidację stopni wojskowych dla kapelanów i ograniczeniu obiektów religijnych w wojsku.

Bez odpowiednich reform w wydatkach na siły zbrojne oraz bez zwiększenia wydatków na modernizacji sprzętową MON będzie dysonował zbyt małymi środkami, aby móc jednocześnie modernizować wszystkie rodzaje sił zbrojnych. Niestety nic nie wykasuje na to, aby zwiększyć prób wydatków wojskowych z 1,95% do 2% PKB oraz przeprowadzić reformę wydatków w MON.

Patrol / Źródło: 17 WBZ

Patrol / Źródło: 17 WBZ

Desant ze śmigłowca / Źródło: 17 WBZ

Desant ze śmigłowca / Źródło: 17 WBZ

 

 

Wojska Lądowe Polski


Trzon Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej tworzą Wojska Lądowe, które liczą obecnie łącznie nie całe 60 tys. żołnierzy, z czego w jednostkach liniowych znajduje się ok. 45 tys. żołnierzy.

Celem wojsk lądowych wg polskiej strategii obronnej jest zapewnienie obrony przed atakiem lądowo-powietrznym w dowolnym rejonie Polski, na każdym kierunku, w obliczu każdej formy zagrożenia. Dodatkowo wojska lądowe mają wspierać służby wewnętrzne w sytuacjach nadzwyczajnych (katastrofy, klęski żywiołowe itp.) oraz delegować siły na operacje ekspedycyjne poza granicami państwa.

Wojska Lądowe podzielone są na następujące rodzaje wojsk:

- wojska pancerne i zmechanizowane,

- wojska aeromobilne,

- wojska rakietowe i artylerii,

- wojska obrony przeciwlotniczej,

- wojska inżynieryjne,

- wojska chemiczne,

- wojska łączności i informatyki,

- oddziały i pododdziały rozpoznania i walki elektronicznej, pododdziały działań psychologicznych i pododdziały logistyczne.

W Wojskach Lądowych istnieje system logistyczny zabezpieczający proces szkolenia pokojowego, funkcjonowania jednostek wojskowych oraz ich przygotowania do prowadzenia działań bojowych. W Wojskach Lądowych można wyróżnić także jednostki piechoty górskiej. Struktura i organizacja Wojsk Lądowych odpowiada standardom NATO.

Na poligonie... / Źródło: 17 WBZ

Na poligonie... / Źródło: 17 WBZ

KTO Rosomak / Źródło: 17 WBZ

KTO Rosomak / Źródło: 17 WBZ

 

 

Struktura wojsk lądowych


 

Rdzeń wojsk lądowych stanowią obecnie dwie dywizje zmechanizowanej, jedna dywizja kawalerii pancernej, brygada kawalerii powietrznej, brygada powietrznodesantowa, brygada strzelców podhalańskich oraz kilkanaście innych samodzielnych brygad, pułków, batalionów/dywizjonów artylerii, rozpoznawczych i specjalistycznych. Daje to łącznie prawie ok. 127 różnego rodzaju pułków, batalionów, dywizjonów i eskadr, w tym ok. 46 liniowych, 41 wsparcia różnego typu i 39 wsparcia tyłowego z tego m. in.:

- 20 batalionów sztabowych.

- 10 batalionów pancernych.

- 14 batalionów piechoty zmechanizowanej.

- 8 batalionów piechoty zmotoryzowanej.

- 1 batalion piechoty górskiej.

- 3 bataliony piechoty areomobilnej

- 3 bataliony piechoty powietrznodesantowej.

- 3 pułki rozpoznawcze.

- 3 pułki saperskie.

- 4 batalionów saperskich.

- 1 bataliony rozpoznania.

- 4 pułk artylerii.

- 11 dywizjon artylerii samobieżnej.

- 1 pułk artylerii rakietowej.

- 5 pułku obrony plot.

- 11 dywizjony obrony plot.

- 2 bataliony łączności.

- 2 bataliony walki elektronicznej.

- Batalion Reprezentacyjny Wojska Polskiego.

- 2 bataliony medyczne.

- 3 bataliony remontowe.

- 8 batalionów logistycznych.

- 2 batalion ewakuacji sprzętu

- 2 batalion składowania

- 2 pułki śmigłowców szturmowych.

- 2 eskadry śmigłowców transportowych.

- 2 bataliony zwalczania skutków użycia broni ABC.

Powyższe dane oczywiście są nie pełne – część z jednostek jest skadrowana, a niektóre przedstawiają niską wartość bojową oraz w dodatku mają braki etatowe. Paradoksalnie istnieje trudność z ustaleniem dokładnej liczby pododdziałów wchodzących w skład wojsk lądowych – być może niektórych pododdziałów nawet nie zdołałem wymienić. Postaram się uzupełnić wszystkie powyższe dane, gdy sytuacja stanie się jasna.

Karabinki Beryl / Źródło: 17 WBZ

Karabinki Beryl / Źródło: 17 WBZ

Czołg PT-91 Twardy / Źródło: 17 WBZ

Czołg PT-91 Twardy / Źródło: 17 WBZ

 

Trzonem wojsk lądowych są trzy dywizje:

*11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej (Żagań)

- 17. Wielkopolska Brygada Zmechanizowana (Międzyrzecz).

- 10. Brygada Kawalerii Pancernej (Świętoszów).

- 34. Brygada Kawalerii Pancernej (Żagań).

- 5. Lubuski Pułk Artylerii (Sulechów).

- 69. Leszczyński Pułk Przeciwlotniczy (Leszno).

- 11. Batalion Dowodzenia (Żagań).

- 10. Batalion Rozpoznawczy „Strzelców Konnych” (Żagań).

- 5. Kresowy Batalion Saperów (Krosno Odrzańskie).

- 11. Batalion Remontowy (Żagań).

- 11. Batalion Medyczny (Żagań).

- 4. Krośnieński Batalion Zaopatrzenia (Krosno Odrzańskie).

- 11. Kompania Chemiczna (Żagań).

 

*12. Szczecińska Dywizja Zmechanizowana (Szczecin)

- 2. Brygada Zmechanizowana Legionów (Złocieniec-Budowo).

- 7. Pomorska Brygada Zmechanizowana Obrony Wybrzeża (Słupsk).

- 12. Brygada Zmechanizowana (Szczecin).

- 2. Pułk Artylerii Legionów im. Króla Władysława IV (Choszczno).

- 3. Pułk Przeciwlotniczy (Szczecin).

- 12. Batalion Dowodzenia Ułanów Podolskich (Szczecin).

- 2. Stargardzki Batalion Saperów (Stargard Szczeciński).

- 8. Batalion Remontowy (Kołobrzeg).

- 12. Batalion Zaopatrzenia (Kobylanka).

- 12. Kompania Chemiczna (Stargard Szczeciński).

 

* 16. Pomorska Dywizja Zmechanizowana (Elbląg)

- 1. Warszawska Brygada Pancerna (Warszawa – Wesoła).

- 9. Brygada Kawalerii Pancernej (Braniewo).

- 15. Giżycka Brygada Zmechanizowana (Giżycko).

- 20. Bartoszycka Brygada Zmechanizowana (Bartoszyce).

- 16. Pomorski Pułk Artylerii (Braniewo).

- 13. Elbląski Pułk Przeciwlotniczy (Elbląg).

- 16. Batalion Dowodzenia (Elbląg).

- 3. Batalion Rozpoznawczy (Giżycko).

- 16. Tczewski Batalion Saperów (Tczew).

- 16. Żuławski Batalion Remontowy (Elbląg).

- 16. Batalion Medyczny (Elbląg).

- 16. Batalion Zaopatrzenia (Elbląg).

- 16. Kompania Chemiczna (Elbląg).

 

* Samodzielne jednostki to:

- 6. Brygada Powietrzno-Desantowa (Kraków).

- 25. Brygada Kawalerii Powietrznej (Tomaszów Mazowiecki).

- 21. Brygada Strzelców Podhalańskich (Rzeszów).

- 2. Pułk Rozpoznawczy (Hrubieszów).

- 9. Pułk Rozpoznawczy (Lidzbark Warmiński).

- 15. Gołdapski Pułk Przeciwlotniczy (Gołdap).

- 11. Mazurski Pułk Artylerii (Węgorzewo).

- 23. Śląska Brygada Artylerii (Bolesławiec).

- 1. Brzeska Brygada Saperów (Brzeg).

- 2. Mazowiecka Brygada Saperów (Kazuń Nowy).

- 1. Pomorska Brygada Logistyczna (Bydgoszcz).

- 10. Opolska Brygada Logistyczna (Opole).

- 8. Batalion Walki Elektronicznej (Grudziądz).

- 11 Batalion Walki Radioelektronicznej (Legnica).

- Batalion Reprezentacyjny Wojska Polskiego (Warszawa).

Polskie czołgi Leopard 2 / Źródło: 17 WBZ

Polskie czołgi Leopard 2 / Źródło: 17 WBZ

BRDM Żbik / Źródło: 17 WBZ

BRDM Żbik / Źródło: 17 WBZ

 

Wyposażenie

 

Mimo, że nie powinno to sprawić trudności, to jednak nie udało mi się ustalić, jakim sprzętem dokładnie na początku 2012 r. dysponowały wojska lądowe. Z tego powodu będę opierał się na starszych ogólnie dostępnych informacjach. Na wyposażenie wojsk lądowych składa się:

Czołgi:

- 128 czołgów Leopard 2A4;

- 232 czołgi PT-91 (92 - PT-91, 27 - PT-91M, 113 - PT-91MA1);

- 584 czołgi T-72 (172 - T-72, 135 - T-72A, 254 - T-72M1, 23 - T-72M1D).

 

BWP, KTO, TO i MRAP:

- 1309 BWP-1. Tyle zakupiono dla sił zbrojnych, realnie na stanie jest ok. 800 wozów.

- 234 transportery opancerzone M113/M577 – w różnych wersjach wsparcia.

- Ok. 450 KTO Rosomak (zamówiono ponad 850 sztuk i prawdopodobnie będzie kolejne zamówienie).

- Ok. 200-240 BRDM-2 (drugie tyle jest prawdopodobnie zmagazynowane).

- Ok. 120 BRDM-2 M96/96I/97/98 Żbik.

- 39 MRAP Cougar.

- 22 BWR-1D.

- 18 BWR-1S.

 

Wozy wsparcia:

- 74 wozy techniczne WPT Mors.

- 40 wozów technicznych WZT-2.

- 29 wozów technicznych WZT-3/3M.

- 10 wozów technicznych Bergepanzer 2A2.

- 8 maszyn inżynieryjnych MID.

- 77 transporterów rozpoznania inżynieryjnego TRI Hors.

- 13 transporterów inżynieryjnych TRI-D Durian.

- 1 transporterów sanitarnych TS Lotos.

- 5 transporterów sanitarnych Ryś-MED.

- 6 systemów minowania narzutowego ISM Kroton.

- 2 systemy rozpoznawczo-zakłócające Przebiśnieg.

- 9 systemów rozpoznania radioelektronicznego R-330P.

- 1 wóz dowodzenia ZWD-1 (MTLB).

- 6 wozów dowodzenia ZWDSz-2.

- 100 wozów dowodzenia ZWD-3.

- 4 wozy dowodzenia ZWD-10R.

- 8 wozów dowodzenia ZWD-10K.

- 24 wozy dowodzenia MP-21/22/23/24/25.

- 33 wozy dowodzenia BWP-1D.

- 5 wozów dowodzenia BWP-1D (MP-31).

- Nieokreślona liczba wozów rozpoznania skażeń BRDM-2RS.

- Nieokreślona liczba wozów dowodzenia WD-2001.

 

Środki artyleryjskie, przeciwpancerne i przeciwlotnicze:

- 532 samobieżnych armatohaubic 122 mm HS Goździk (nieokreślona liczba jest zmagazynowana).

- 111 kołowych armatohaubic 152 mm AHS Dana.

- 219 wyrzutni rakietowych 122 mm BM-21 Grad.

- 30 wyrzutni rakietowych 122 mm BM-70.

- 54 wyrzutnie rakietowe 122 mm WR-40 Langusta.

- 6 samobieżnych armatohaubic HSW Krab (liczba docelowa między 48 a 72 sztuki operacyjne).

- 198 zestawów (zamówiono 264) ppk Spike.

- Nieokreślona liczba moździerzy 60, 81 i 120 mm.

- ok. 90-100 zestawów ppk Fagot (przenośne).

- 18 zestawów ppk Konkurs (9P148 na BRDM-2).

- ok. 100 zestawów ppk Malutka (9P133 na BRDM-2).

- nieokreślona liczba zestawów plot. Strzała-2M.

- ok. 350 zestawów plot. Grom.

- 30 zestawów samobieżnych plot. Kub.

- 64 zestawów kołowych plot. Osa.

- ok. 400 działek plot. 23 mm ZU-23-2/ZUR-23-2

- 36 samobieżnych zestawów plot. 23 mm ZSU-23-4.

- 8 samobieżnych zestawów plot. 23 mm ZSU-23-4 Biała.

- 2 samobieżne zestawy plot. 35 mm Loara.

Desant ze śmigłowca Mi-2 / Źródło: 17 WBZ

Desant ze śmigłowca Mi-2 / Źródło: 17 WBZ

BWP-1 / Źródło: 17 WBZ

BWP-1 / Źródło: 17 WBZ

 

Inny sprzęt

- 14 trałów przeciwminowych Bożena.

- 60 zestawów pontonowych PP-64 Wstęga.

- 20 stacji radiolokacyjnych N-21.

- 10 stacji radiolokacyjnych N-22.

- 25 stacji radiolokacyjnych AN/PPS-5C MSTAR.

- 6 stacji radiolokacyjnych SNAR-10.

- 2 stacje radiolokacyjne RZRA-201 Liwiec.

 

Śmigłowce

- Po 16 śmigłowców szturmowych Mi-24D i Mi-24W.

- 20 śmigłowców uzbrojonych Mi-2URP.

- 8 śmigłowców M-2RL.

- 6 śmigłowców Mi-2Ch.

- 16 śmigłowców Mi-2T.

- 6 śmigłowców Mi-2D.

- 33 śmigłowców wielozadaniowych W-3W.

- 3 śmigłowce rozpoznawcze W-3ŚRR.

- 1 śmigłowiec obserwacyjny W-3PSOT.

- 5 śmigłowców uzbrojonych W-3PL.

- 16 śmigłowców transportowych Mi-8T.

- 4 śmigłowce ratownicze Mi-8RL.

- 7 śmigłowców transportowych Mi-8MTW-1

- 4 śmigłowców transportowe Mi-17.

- 2 śmigłowce medyczne M-17AE.

PPK Spike / Źródło: 17 WBZ

PPK Spike / Źródło: 17 WBZ

Armatohaubica wz. 1977 Dana / Źródło: 17 WBZ

Armatohaubica wz. 1977 Dana / Źródło: 17 WBZ

 

Przyszłość wojsk lądowych


 

Przyszłość wojsk lądowych, a szczególnie szanse na ich techniczną/sprzętową modernizację wiąże się obecnie z pięcioma ważnymi programami:

Pierwszą ważną zmianą i modernizacją ma być reforma struktur dowodzenia, o której jest mowa na początku artykułu.

Wprowadzeniem w życie programu pancernego w ramach, których Polska ma zakupić:

- Ok. 500 nowych czołgów w ramach programu Wilk. Ma to być całkiem nowa konstrukcja o wadze większej niż 50 ton. Nie wiadomo jednak nic więcej na ten temat. Czy to będzie produkt własny naszego przemysłu, powstały w korporacji z zagranicznymi przedsiębiorstwami, konstrukcja na licencji, czy też jakiś projekt międzynarodowy. Wstępne informacje mówią o tym, że pojazd ma być odporny na lekkie i średnie IED, posiadać system aktywnej obrony, armatę 120 mm, prawdopodobnie pancerz modułowy i odporność do 1000 RHA. Pojazdy, jeśli nie będzie redukcji pozwolą na wyposażenie 8 batalionów pancernych. Jeśli pozostaną też zmodernizowane Leopardy nie będzie konieczności likwidowania żadnego z batalionów pancernych, co wydaje się więcej niż nieprawdopodobne.

- Zmodernizować obecne czołgi typu Leopard 2A4 do wariantu Leopard 2PL. Nie skonkretyzowano jeszcze jak ma ostatecznie wyglądać taka modernizacja. Zapraszam do tego tematu: http://www.forum.militis.pl/4odernizacja-polskich-czolgow-leopard-2a4-leopard-2pl-vt1995.htm

- Zakupić ok. 1 tys. BWP i pojazdów specjalistycznych na jego bazie. Wszystkie te pojazdy mają powstać na bazie ulepszanego obecnie WWO Anders i jego rozwinięcia w postaci BWP Anders. Jeśli dojdzie do zamówienia takiej liczby pojazdów pozwoli to wycofać całkowicie wszystkie pojazdy typu BWP i BWR oraz konstrukcje specjalistyczne powstałe na ich podstawie. Wątpliwe jednak jest to, czy rzeczywiście MON zamówi tyle pojazdów w przyszłości. Bardziej realna wydaje się opcja na ok. 350-380 nowych czołgów i 600 BWP w różnych wersjach. Warto jeszcze nadmienić, iż założenia wobec BWP mówią o tym, że pojazd ma być zdolny do pływania, co oznacza, że jego poziom biernej osłony balistycznej będzie stosunkowo niski. Pojazd taki będzie musiał ważyć max. 25 ton, a wobec prawdopodobnego braku nowoczesnego lekkiego pancerza pojazdy te nie zapewnią zauważalnie większej ochrony dla załogi niż stare BWP-1. Podkreślane jest też, że BWP i czołg miałyby być w możliwie dużym stopniu zunifikowane. Uzyskanie znaczącej unifikacji przy takich różnicach, co do masy może być jednak bardzo trudne i ograniczyć się do samej elektroniki.

Szacuje się, że koszt programu pancernego może wynieść nawet do 15-16 mld zł., wydanych w ciągu 6-10 lat. O programie można dyskutować tutaj: http://www.forum.militis.pl/1rogram-pancerny-vt2106.htm

Trzecim ważnym wydarzeniem ma być wprowadzeniem w życie programu polskiej tarczy przeciwlotniczej i przeciwrakietowej przy współpracy stworzonej przez Bumar oraz przy korporacji z Francją, Niemcami i USA. Koszt tego programu, którym będzie objęta także marynarka wojenna oraz siły powietrzne szacuje się na 15-20 mld zł wydanych przez okres ok. 10 lat.

Czwartym ważnym programem zbiorowym ma być zakończenie modernizacji komponentu zmotoryzowanego i artyleryjskiego wojska polskiego, czyli:

- Zakończenie zakupów dalszych bojowych KTO Rosomak i nowych Rosomak 2, wprowadzenia należytej liczby wersji specjalistycznych Rosomaka (być może liczba wszelkich bojowych i nie bojowych KTO dojdzie nawet do 1 tys. sztuk przed 2018 r.).

- Ogłoszenie przetargu na nowe ciężarówki dla wojska.

- Zakup od 48 do 72 samobieżnych armato haubic Krab

- Zakończenie programu nabycie samochodowych wyrzutni rakiet Langusta.

- W dalszych planach jest nabycie kołowych (na bazie KTO Rosomak) i samobieżnych moździerzy (na bazie WWO) Rak.

Szacowany koszt tych programów może wynieść nawet 6-8 mld zł.

Ważną rolę w modernizacji sił lotniczych wojsk lądowych odegra także program śmigłowcowy, w ramach, którego początkowo zamierza się nabyć 26 śmigłowców. Do wojsk lądowych ma trafić 16 maszyn w wersji transportowej.

Na poligonie... / Źródło: 17 WBZ

Na poligonie... / Źródło: 17 WBZ

ZSU-23-4MP Biała / Źródło: 17 WBZ

ZSU-23-4MP Biała / Źródło: 17 WBZ

 

 

Marynarka Wojenna Polski

 

Polska Marynarka Wojenna jest obecnie najbardziej zaniedbaną formacją sił zbrojnych. Polska Marynarka Wojenna jest formacją, które obecnie znajduje się w tragicznym stanie. Przez prawie 20 lat jej program modernizacyjny był mrzonką, a obecnie zapowiedzieć jej modernizacji jak szybko się pojawiły, tak szybko przepadły – nic nie wiadomo o tym, aby MON zamierzał wydać np. w tym roku prawie 1 mld złoty przewidziany na jej modernizację. A czasu na ogłoszenie przetargów, szczególnie na nowe okręty jest już za późno. Trzon struktury Marynarki Wojennej tworzą flotylle okrętów, Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej, a także brzegowe jednostki wsparcia i zabezpieczenia działań oraz ośrodki szkolne.

Do głównych zadań Marynarki Wojennej należy:

- ochrona polskich interesów na morzu, szczególnie w wyłącznej strefie ekonomicznej we współpracy z Morskim Oddziałem Straży Granicznej;

- zapewnienie bezpiecznej żeglugi w polskiej strefie odpowiedzialności;

- ochrona ekologiczna polskich obszarów morskich;

- ratowanie życia na morzu w polskiej strefie odpowiedzialności, ale także poza nią;

- realizacja polskiej morskiej racji stanu;

- demonstrowanie obecności na morzu w polskiej strefie zainteresowania państwa;

- współpraca z zagranicznymi siłami morskimi, szczególnie państwami Organizacji Paktu Północnoatlantyckiego (NATO);

- udział w operacjach pokojowych i antyterrorystycznych;

- szkolenie i przygotowywanie sił do realizacji zadań bojowych na wypadek zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa;

- utrzymanie odpowiednio wysokiej gotowości bojowej na wypadek wojny;

- odpowiednio wczesne wykrycie zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa od strony morza;

- obrona państwa podczas wojny przed atakiem od strony morza;

- utrzymanie panowania na morzu podczas wojny w odpowiedniej strefie obrony przy współdziałaniu z Siłami Powietrznymi;

- obrona wybrzeża i terenów nadmorskich przy współpracy z Wojskami Lądowymi i Siłami Powietrznymi.

Marynarka Wojenna ma na stanie następujące obecnie 51 różnego typu okrętów, z którego większość jest już zdecydowanie przestarzała lub ma zostać niedługo wycofana ze służby - średnia wieku wynosi obecnie 28 lat. Marynarka Wojenna posiada 41 okrętów bojowych, z czego zaledwie 13 to okręty uderzeniowe, a więc takie, które dzięki posiadanemu uzbrojeniu zdolne są do wykonania bezpośredniego ataku na wybrane cele przeciwnika. Pozostałe okręty w tej grupie, to jednostki trałowo-minowe i transportowo-minowe, które nie

stanowią o potencjale uderzeniowym floty wojennej.

Fregata ORP Gen. K. Pułaski / Źródło: Wikipedia

Fregata ORP Gen. K. Pułaski / Źródło: Wikipedia

ORP Bielik / Źródło: Wikipedia

ORP  Bielik / Źródło: Wikipedia

Jednostki te to:

- Okręt podwodny projektu 877E, typu Kilo - ORP Orzeł.

- 4 okręty podwodne projektu 207, typu Kobben - ORP Sokół, Sęp, Bielik, Kondor.

- 2 fregaty rakietowe typu Oliver Hazard Perry - OORP gen. K. Pułaski, Gen. T. Kościuszko.

- Korweta dozorowa projektu 620, typu Kaszub - ORP Kaszu.

- 2 korwety rakietowe projektu 1241RE, typu Mołnia - OORP Metalowiec, Rolnik.

- 3 korwety rakietowo-artyleryjskie projektu 660, typu Orkan - OORP Orkan, Piorun, Grom.

- 3 niszczyciele min projektu 206FM, typu Mewa - OORP Flaming, Mewa, Czajka.

- Trałowiec projektu 207DM, typu Gopło - ORP Gopło.

- 12 trałowców projektu 207P, typu Gardno - OORP Gardno, Bukowo, Dąbie, Jamno, Mielno, Wicko, Resko, Sarbsko, Necko, Nakło, Drużno, Hańcza.

- 4 trałowce projektu 207M, typu Mamry - OORP Mamry, Wigry, Śniardwy, Wdzydze.

- 5 okrętów transportowo-minowych projektu 767, typu Lublin - OORP Lublin, Gniezno, Kraków, Poznań, Toruń.

- 2 okręty rozpoznania radioelektronicznego projektu 863, typu Nawigator - OORP Nawigator, Hydrograf.

- Okręt szkolny (barkentyna) projektu B79/II - ORP Iskra.

- Okręt szkolny projektu 888, typu Wodnik - ORP Wodnik.

- 2 okręty ratownicze projektu 570, typu Piast - OORP Piast, Lech.

- 2 okręty ratownicze projektu B823, typu Zbyszko - OORP Zbyszko, Maćko.

- 2 okręty hydrograficzne projektu 874, typu Heweliusz - OORP Heweliusz, Arctowski.

- okręt wsparcia logistycznego projektu 890, typu Kontradmirał Xawery Czernicki - ORP Kontradmirał Xawery Czernicki.

- Zbiornikowiec paliwowy projektu ZP-1200, typu Bałtyk - ORP Bałtyk.

- 1 okręt-muzeum niszczyciel typu Grom - ORP Błyskawica.

 

Siły okrętowe wspierane są przez lotnictwo morskie składające się z 12 samolotów turbośmigłowych An-28 oraz 29 śmigłowców różnych typów i przeznaczenia. Marynarka Wojenna nie posiada organicznego lotnictwa uderzeniowego.

 

Samoloty i śmigłowce

 

- 2 samoloty transportowe M-28B Bryza-1TD.

- 2 samoloty monitoringu ekologicznego M-28B Bryza-1E.

- 7 samolotów rozpoznawczo-patrolowych M-28B Bryza-1R.

- 1 samolot rozpoznawczo-patrolowy M-28B Bryza-1RM bis.

- 5 śmigłowców Mi-2.

- 1 śmigłowiec transportowy Mi-8MTW-1.

- 1 śmigłowiec transportowy Mi-17.

- 6 śmigłowców zwalczania okrętów podwodnych Mi-14PŁ.

- 3 śmigłowce ratownicze Mi-14PŁ/R.

- 2 śmigłowce transportowe W-3T Sokół.

- 4 śmigłowce ratownictwa morskiego W-3RM Anakonda.

- 3 śmigłowce ratownictwa morskiego W-3WARM Anakonda.

- 4 śmigłowce zwalczania okrętów podwodnych Kaman SH-2G Super Seasprite.

Marynarka Wojenna ma dostać 7 nowych śmigłowców w ciągu najbliższych kilku lat - cztery śmigłowce do zwalczania okrętów podwodnych (ZOP) i trzy poszukiwawczo-ratownicze (SAR). I prawdopodobnie będzie to na tyle śmigłowców w tej dekadzie.

Znacznie gorzej od sił powietrznych marynarki przedstawia się forma jej okrętów. Większość przedstawionych tutaj okrętów można określić jednym słowem – zabytki. Pewną nadzieje daje nowa strategia modernizacji floty ogłoszona w tym roku. W koncepcji przyjęto następujące założenia:

- Istnienie i kierunki rozwoju Marynarki Wojennej determinowane są zadaniami w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i interesów narodowych.

- Priorytety modernizacji Sił Zbrojnych odzwierciedlone będą w rozwoju Marynarki Wojennej.

- Realizacja zadań nawigacyjno-hydrograficznych oraz wsparcie cywilnego systemu ratownictwa morskiego zgodne z uregulowaniami prawnymi w tym zakresie.

- Zastosowanie przeskoku generacyjnego w rozwoju Marynarki Wojennej poprzez zaniechanie modernizacji posiadanego obecnie UiSW na rzecz wprowadzenia zaawansowanych technologicznie jednostek.

- Dostosowanie rozwoju Marynarki Wojennej do horyzontu planistycznego długookresowej strategii rozwoju kraju (Długookresowej strategii rozwoju kraju - „Polska 2030 - Trzecia fala nowoczesności”.).

- Utrzymanie nakładów średniorocznych na dotychczasowym poziomie tj. około 900 mln rocznie.

- Kontynuacja zadań dotyczących rozwoju Marynarki Wojennej określonych w Programie Operacyjnym Marynarki Wojennej, a także w innych programach operacyjnych.

Warunkiem realizacji przez Marynarkę Wojenną pełnego spektrum zadań zdefiniowanych w Strategii Bezpieczeństwa Narodowego jest posiadanie zdolności operacyjnych we wszystkich wymienionych obszarach:

- zdolność do dowodzenia;

- zdolność do rozpoznania;

- zdolność do rażenia;

- zdolność do przetrwania i ochrony wojsk;

- zdolność do przerzutu i mobilności;

- zdolność do wsparcia działań;

- zdolność do wsparcia układu pozamilitarnego w sytuacjach kryzysowych.

Propozycje rozwoju Marynarki Wojennej ujęto w horyzoncie planistycznym długookresowej strategii rozwoju kraju - „Polska 2030 – Trzecia fala nowoczesności”, obejmującym okres do 2030 roku. Rozwój podzielono na trzy etapy odpowiadające kolejnym „Programom rozwoju Sił Zbrojnych RP”, to jest do 2022, 2026 i 2030.

W wyniku porównania potrzeb, z założonymi możliwościami finansowymi sformułowano propozycje rozwoju Marynarki Wojennej w powyższych etapach.

W obszarze rozpoznania realizację rozwoju Marynarki Wojennej planuje się poprzez pozyskanie:

- w pierwszym etapie - okrętu rozpoznania radioelektronicznego, dwóch zestawów bezzałogowych samolotów rozpoznawczych w wersji okrętowej i dwóch w wersji lądowej;

- w drugim etapie - kolejnego okrętu rozpoznania radioelektronicznego oraz po jednym zestawie bezzałogowych samolotów rozpoznawczych w obydwu wersjach.

Obydwa dotychczas eksploatowane okręty rozpoznawcze wychodzą z linii do 2016 r.

W obszarze rażenia w zakresie zwalczania celów nawodnych realizację rozwoju Marynarki Wojennej planuje się poprzez pozyskanie:

- w pierwszym etapie - dwóch okrętów obrony wybrzeża (choć nie wiadomo co to w ogóle ma być – czy korweta, czy fregata) oraz dozbrojenie Nadbrzeżnego Dywizjonu Rakietowego w pociski rakietowe (NSM);

- w drugim etapie - pozyskanie kolejnego okrętu obrony wybrzeża oraz jednego okrętu patrolowego;

- w trzecim etapie - kolejnych dwóch okrętów patrolowych.

W zakresie zwalczania celów podwodnych realizację rozwoju planuje się poprzez pozyskanie:

- w etapie pierwszym - dwóch okrętów podwodnych i czterech śmigłowców ZOP;

- w etapie drugim - dwóch śmigłowców ZOP;

- w etapie trzecim - kolejnego okrętu podwodnego.

W obszarze przetrwania i ochrony wojsk rozwój Marynarki Wojennej realizowany będzie poprzez pozyskanie:

- w etapie pierwszym - dwóch niszczycieli min, okrętu ratowniczego oraz trzech śmigłowców do zadań SAR.

- w etapie drugim - kolejnego niszczyciela min czterech bezzałogowych systemów poszukiwania i zwalczania min, przeciwlotniczego zestawu rakietowego krótkiego zasięgu, kolejnego okrętu ratowniczego oraz trzech śmigłowców do zadań SAR;

- w trzecim etapie - sześciu bezzałogowych systemów poszukiwania i zwalczania min oraz przeciwlotniczego zestawu rakietowego krótkiego zasięgu.

W obszarze wsparcia działań Marynarki Wojennej rozwój sił morskich realizowany będzie poprzez pozyskanie:

- w pierwszym etapie - okrętu hydrograficznego, pływającej stacji demagnetyzacyjnej oraz barki ekologicznej;

- w drugim etapie - pozyskanie zbiornikowca paliwowego;

- w trzecim etapie - pozyskanie okrętu wsparcia logistycznego.

W obszarze przerzutu i mobilności wojsk zakłada się pozyskanie okrętu wsparcia operacyjnego w pierwszym etapie.

W ramach realizacji zadań zawartych w Programie rozwoju SZ RP w latach 2009 - 2018, programach operacyjnych oraz w projektowanej koncepcji w pierwszy okresie jej realizacji Marynarka Wojenna powinna pozyskać:

- cztery okręty uderzeniowe,

- cztery śmigłowce w wersji zwalczania okrętów podwodnych (ZOP),

- dwa okręty walki minowej,

- okręt ratowniczy i trzy śmigłowce ratownictwa morskiego.

Ponadto, do linii powinny dołączyć okręty wsparcia logistycznego i jednostki pomocnicze.

Marynarka Wojenna w 2030 r. będzie dysponować:

- w obszarze zdolności do rażenia: sześcioma okrętami uderzeniowymi, trzema okrętami patrolowymi, sześcioma śmigłowcami w wersji zwalczania okrętów podwodnych (ZOP) oraz Nadbrzeżnym Dywizjonem Rakietowym.

- w obszarze zdolności do przetrwania i ochrony wojsk: trzema okrętami walki minowej wraz z bezzałogowymi systemami poszukiwania i zwalczania min, dwoma przeciwlotniczymi zestawami rakietowymi krótkiego zasięgu do osłony Baz Morskich, natomiast w zakresie ratownictwa morskiego dwoma okrętami ratowniczymi i siedmioma śmigłowcami ratownictwa morskiego.

- w obszarze zdolności do rozpoznania: dwoma okrętami rozpoznania radioelektronicznego z bezzałogowymi samolotami rozpoznawczym oraz dziesięcioma samolotami patrolowo-rozpoznawczymi.

- w obszarze zdolności do wsparcia działań Marynarki Wojennej: jednym okrętem wsparcia logistycznego, okrętem dowodzenia walką minową, okrętem hydrograficznym oraz pływającą stacją demagnetyzacyjną.

- w obszarze zdolności do przerzutu i mobilności: okrętem wsparcia operacyjnego.

Najgorsza sytuacja czeka marynarkę w latach 2016-2022 z powodu utraty praktycznie wszystkich okrętów uderzeniowych. Bez wprowadzania nowego sprzętu i uzbrojenia wartość bojowa Marynarki Wojennej ulegnie praktycznie degradacji po 2030 r., czyli przestałaby ona dosłownie fizycznie istnieć.

Pozyskanie jednostek nowej generacji pozwoli na sukcesywną wymianę starego uzbrojenia i tym samym stały wzrost Potencjału Bojowego. Marynarka Wojenna będzie w stanie wypełniać zadania we wszystkich obszarach. Najbardziej wartościowy pod względem potencjału bojowego sprzęt i uzbrojenie w postaci rakiet z-w NSM, okrętów obrony wybrzeża oraz okrętów podwodnych zostanie w większości pozyskany do 2026 r.

Zgodnie z nowymi planami:

- Rozwój potencjału Marynarki Wojennej wymaga zaniechania modernizacji posiadanego obecnie UiSW na rzecz wprowadzenia jednostek nowej generacji;

- Horyzont planistyczny rozwoju Marynarki Wojennej ze względu na zaangażowanie znacznych środków finansowych powinien być dostosowany do horyzontu długookresowej strategii rozwoju kraju z zapewnieniem stabilnego finansowania (na poziomie ok. 0.9 mld zł rocznie);

- Rozwój poszczególnych zdolności wymaga synchronizacji i korelacji działań;

- Ze względu na wysoki stopień zaawansowania technologicznego systemów walki proponowanych w koncepcji, rozwój Marynarki Wojennej powinien być realizowany w oparciu o rodzimy przemysł oraz zagranicznych kontrahentów.

- Realizacja koncepcji pozwoli na zwiększenie potencjału Marynarki Wojennej i będzie miała wpływ na jej struktury organizacyjne a także działalność innych podmiotów m.in. Akademii Marynarki Wojennej, realizacja w perspektywie długoterminowej będzie miała również wpływ na zmniejszenie kosztów funkcjonowania Marynarki Wojennej.

- Koncepcja rozwoju Marynarki Wojennej powinna stanowić podstawę ustanowienia nowego Programu Operacyjnego rozwoju MW.

Ile z tych planów uda się zrealizować – dopiero czas pokaże. Biorąc pod uwagę jednak wcześniejsze doświadczenia płynące z polityki naszego MON-u można brać pod uwagę na pewno poślizgi czasowe w wprowadzaniu nowych okrętów lub też nawet dalsze ograniczenie liczebności planowanej floty. Nie będę nawet poruszał już powstania luk sprzętowych i tego, co zrobić w ich czasie z doświadczonymi załogami (na szkolenie których wydawano rocznie dziesiątki milionów złotych) pozbawionymi okrętów.

ORP Kontradmirał Xawery Czernicki / Źródło: Wikipedia

ORP Kontradmirał Xawery Czernicki / Źródło: Wikipedia

 

Siły Powietrzne Polski


 

Głównym zadaniem Sił Powietrznych, jest prowadzenie operacji mających na celu uzyskanie przewagi w powietrzu i wspieranie oddziałów innych Rodzajów Sił Zbrojnych. Składają się z Wojsk Lotniczych, Wojsk Obrony Przeciwlotniczej i Wojsk Radiotechnicznych.

Ich prekursorem były siły powietrzne Błękitnej Armii podczas I wojny światowej. Do 1 lipca 2004 r. nosiły nazwę: Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej (WLOP RP), które z kolei zostały utworzone 1 lipca 1990 r. przez połączenie dwóch rodzajów sił zbrojnych:

- Wojsk Lotniczych

- Wojsk Obrony Powietrznej Kraju.

 

Uzbrojenie i wyposażenie

 

Samoloty i śmigłowce

 

- 48 Samoloty wielozadaniowe F-16C/D block 52+ (36 samolotów jednomiejscowych F-16C oraz 12 dwumiejscowych F-16D - dodatkowo na ternie Polski są 3 F-16 przekazane z rezerw US Air Force, jako obiekty szkolenia naziemnego oraz czwarty ma trafić do muzeum).

- 31 Samoloty myśliwskie MiG-29/UB Fulcrum oraz jeden jako maszyna szkolenia naziemnego.

- 32 Samoloty myśliwsko-bombowe Su-22M4/U3K – 16 pozostałych maszyn jest nieoperacyjnych.

- 54 Samoloty szkolno-treningowe TS-11 Iskra.

- 37 Samoloty szkolno-treningowe PZL-130 Orlik.

- 11 Samoloty transportowe C-295M (zamówiono kolejne 5 szt.).

- 2 Samoloty transportowe An-28TD.

- 5 Samoloty transportowe C-130 (dodatkowo 1 został przekazany z rezerw US Air Force jako obiekt szkolenia naziemnego).

- 10 Samoloty transportowe M-28B/TD.

- 5 Samoloty transportowe M-28B/PT.

- 6 Śmigłowce pasażerskie Mi-8P.

- 2 Śmigłowce pasażerskie W-3S (zamówiono 2).

- 8 Śmigłowce transportowe W-3T.

- 6 Śmigłowce ratownicze W-3RL.

- 2 Śmigłowce medyczne W-3R.

- ok. 50 Śmigłowce wielozadaniowe Mi-2.

- 4 Śmigłowce Mi-2RL.

- 24 Śmigłowce SW-4.

 

Środki przeciwlotnicze

 

- 17 zestawów Newa-SC.

- Dywizjon plot. Wega-WE z rakietami 5W28E.

- Zestawy plot. Strzała-2M.

- 51 sztuk zestawów plot. Grom.

- ok. 59 armatek 57 mm armaty plot. S-60.

- Nieokreślona liczba działek 23 mm ZUR-23-2.

- Nieokreślona liczba wielkokalibrowych przeciwlotniczych karabinów maszynowych pkm-2.

 

Sprzęt radiotechniczny

 

- 5 stacji radiolokacyjnych N-11.

- 7 stacji radiolokacyjnych N-12.

- 3 stacje radiolokacyjne N-12M.

- 3 stacje radiolokacyjne RAT-31DL.

- 2 stacje radiolokacyjne TSR-19/N-19.

- ok. 50 stacji radiolokacyjnych N-31/31M.

- ok. 40 stacji radiolokacyjnych N-41.

- 10 systemy rozpoznania radioel. Lena-3M/MD.

- 4 systemy rozpoznania radioel. MSR-W.

F-16 we wspólnym przelocie z samolotami MiG-29 i Su-22.  / Źródło: http://photosite.pl)

F-16 we wspólnym przelocie z samolotami MiG-29 i Su-22. / Źródło: http://photosite.pl)

 

Kolejnym elementem mającym unowocześnić lotnictwo miał być zakup 16 samolotów szkolenia zaawansowanego, początkowo w bogatej formie szkoleniowo-bojowej (16 maszyn z możliwością zamówienia kolejnych na miejsce Su-22), a następnie już z ograniczonymi możliwościami bojowymi przystosowanymi przede wszystkim do szkolenia pilotów myśliwców F-16. Póki co wokół przetargu zapanowała w ręcz grobowa cisza. W najbardziej czarnych wizjach, które można przeczytać na różnych forach możliwe jest nawet całkowite zrezygnowanie z zaawansowanego szkolenia pilotów myśliwskich w Polsce i wykupywanie, co kilka lat pakietu szkoleniowego w USA. Ten i następny rok ostatecznie pokażą, jaką drogę obierze MON.Przyszłość lotnictwa obecnie jest całkowicie niejasna. MON zdaje się, że nie ma koncepcji na zastąpienie starych samolotów Su-22 nową konstrukcją. Do 2018 r. nie jest planowane rozpoczęcie jakiegokolwiek przetargu na nowe wielozadaniowe statki bojowe. W zamian tego pojawiła się obecnie oderwana od jakiejkolwiek rzeczywistości koncepcja zakupy bojowych bezzałogowych statków powietrznych dla trzech eskadr, której autorem jest gen. Koziej. Jeśli dojdzie do takiego rozwiązania będzie to prawdopodobnie największy błąd strategiczny w historii uzbrajania i modernizacji Wojska Polskiego. Musimy mieć tylko nadzieje, że siły powietrzne przekonają polityków jak idiotyczna jest to koncepcja. W tym lub następnym roku MON będzie musiał podjąć zdecydowane kroki w temacie Su-22 oraz o losach modernizacji MiG-ów-29. Być może MON wpadnie jednak na pomysł zakupienia przynajmniej jednej, albo dwóch eskadr kolejnych F-16 tym razem modelu V – czyli tańszej opcji wobec F-35 lub EF. Kto to wie przy obecnej tajnej polityce MON.

Pocieszeniem jest fakt, że do końca 2014 r. siły powietrzne otrzymają prawdopodobnie aż 3 nowe śmigłowce – prawdopodobnie, gdyż przetarg na 26 śmigłowców dla Wojska Polskiego może zostać zrealizowany, jak i również odwołany i rozpoczęty od nowa. Wszystko, aby do budżetu wróciło jak najwięcej środków. Przyszłość sił śmigłowcowych lotnictwa przedstawia się obecnie tragicznie.

Oprócz tego do lotnictwa trafi 5 nowych samolotów transportowych C-295M. Nie planuje się nabycia obecnie większych i cięższych maszyn. Rozważa się za to po raz któryś możliwość nabycia 2-3 samolotów klasy MRTT. Szanse na ich zakup są jednak obecnie tak realne jak na nabycie samolotów wczesnego ostrzegania i walki elektronicznej.

Nie ma innych planów, ani nawet oficjalnych koncepcji na modernizację reszty parku lotniczego. Pocieszeniem może być jedynie fakt, że w razie, czego będziemy mogli liczyć na kilka rotacyjnie przybywających myśliwców F-16 i samolotów transportowych C-130 z US Air Force, które od 2013 r. będą stacjonować w Polsce. W tej dekadzie do Polski na stałe ma przybyć także bateria przeciwrakietowa z pociskami SM-3.

Nie pewna jest także przyszłość systemu obrony plot. jakie znajduje się w siłach zbrojnych. Pojawiają się nawet głosy, że bez międzynarodowej (NATO-owskiej) pomocy finansowej nie uda się przeprowadzić odpowiedniej modernizacji. Obecny system obrony średniego dystansu jest całkowicie przestarzały i prawie zerowy, a system obrony krótkiego zasięgu także nie przedstawia się pozytywnie. Również bezpośrednia obrona naszych głównych lotnisk jest delikatnie mówiąc przestarzała i nieefektywna w razie zagrożenia ze strony wrogich samolotów i rakiet.

Air Show 2009 - Formacja polskich samolotów (F-16, Su-22 oraz MiG-29) / Zbiory własne

Air Show 2009 - Formacja polskich samolotów (F-16, MiG-29 oraz Su-22) / Zbiory własne

F-16D numer boczny 4076 w hangarze Krzesińskiej Bazy / Zbiory własne

F-16D numer boczny 4076 w hangarze Krzesińskiej Bazy / Zbiory własne

 

 

Siły Specjalne Polski

 

Suwerenna Polska potrzebowała jak wszystkie nowoczesne państwa elitarnych jednostek wojskowych. Takie oddziały istniały już wcześniej, ale we współczesnej postaci zostały sformowane w latach dziewięćdziesiątych XX w. Przystąpienie naszego państwa do NATO otworzyło nowe możliwości rozwoju Wojsk Specjalnych. Polskie siły specjalne coraz częściej współdziałały w ramach operacji sojuszniczych poza granicami. Jednocześnie pojawiła się koncepcja powołania w strukturach Sił Zbrojnych specjalnego dowództwa, któremu podporządkowane będą właśnie Wojska Specjalne.

Dowództwo Wojsk Specjalnych (DWS) powołane zostało 1 stycznia 2007 r. Dowództwo Wojsk Specjalnych jest specjalnym organem, który umożliwia Dowódcy spełnianie funkcji dowodzenia i zarządzania podległymi jednostkami Wojsk Specjalnych. Ten rodzaj sił zbrojnych liczby ok. 2,1 tys. żołnierzy.

Szczegółowe zadania Dowództwa Wojsk Specjalnych to:

- Opracowanie koncepcji rozwoju i użycia wojsk przeznaczonych do prowadzenia działań specjalnych oraz nadzór nad procesem szkolenia żołnierzy z jednostek specjalnych;

- Realizowanie i koordynacja przedsięwzięć związanych z użyciem jednostek specjalnych poza granicami oraz w kraju w tym przygotowaniem współdziałania polskich wojsk specjalnych do współdziałania w ramach Wielonarodowych Połączonych Sił Operacji Specjalnych NATO i Unii Europejskiej;

- Nadzorowanie poziomu zdolności bojowej sił i środków przeznaczonych do działań specjalnych oraz określanie potrze w zakresie uzbrojenia, wyposażenia, szkolenia i prowadzenia ćwiczeń;

- Opracowanie zasad rekrutacji do jednostek specjalnych, a także określenie kierunków kształcenia i doskonalenia kadry tych jednostek.

Dowództwu Wojsk Specjalnych podlegają:

- Jednostka Wojskowa Grom

- Jednostka Wojskowa Komandosów

- Jednostka Wojskowa Formoza

- Jednostka Wojskowa Nil

- Jednostka Wojskowa Agat.

Komandosi / Źródło: 17 WBZ

Komandosi / Źródło: 17 WBZ

Polski snajper / Źródło: 17 WBZ

Polski snajper / Źródło: 17 WBZ

 

 

Jednostka Wojskowa Komandosów


 

Rodowód jednostki sięga 1957 r, kiedy to w Krakowie powstała kompania rozpoznawcza stacjonująca w koszarach 16. Batalionu Szturmowo-Rozpoznawczego. Na przestrzeni lat jednostka zmieniała swoją lokalizację (Dziwnów na Wyspie Wolin) oraz charakter organizacyjny (z kompanii przeistaczając się w 1. Batalion Szturmowy). W 1986 r. przeniesiona została do Lublińca na Górnym Śląsku. 8 października 1993 r. szef sztabu Generalnego Wojska Polskiego wydał rozporządzenie o formowaniu nowej jednostki: 1. Pułku Specjalnego. Jednostka osiągnęła gotowość do zadań bojowych w 1994 r., a 23 listopada 1995 r. Prezydent na wniosek Ministra Obrony Narodowej przyznał nowej jednostce sztandar.

Jednostka jest kontynuatorem tradycji następujących formacji:

- 1 Polskiego Samodzielnego Batalionu Specjalnego

- Batalionu Armii Krajowej Parasol

- Samodzielnej Kompanii Commando

- Batalion Armii Krajowej Zośka.

Dodatkowo wchodząca w skład Pułku Szkoła Podoficerów i Młodszych Specjalistów Działań Specjalnych kultywowała dziedzictwo Batalionu Armii Krajowej Zośka.

1. Pułk Specjalny Komandosów z Lublińca był jednostką podległą bezpośrednio Dowódcy Wojsk Specjalnych przeznaczoną do prowadzenia działań specjalnych w kraju i poza jego granicami w warunkach pokoju, kryzysu i wojny.

Pułk specjalizował się w następujących obszarach działalności:

- Rozpoznanie specjalne;

- Akcje bezpośrednie, szczególnie o charakterze dywersyjnym;

- Wsparcie militarne;

- Działania niekonwencjonalne.

Z dniem 1 października 2011 r. 1. Pułk Specjalny Komandosów przeformowany została do nowego etatu i otrzymał nazwę Jednostka Wojskowa Komandosów.

 

Jednostka Wojskowa „GROM”

 

Jednostka Wojskowa „GROM” to jednostka Wojsk Specjalnych, sformowana 13 lipca 1990 r. Właściwe rozwinięcie skrótu GROM to: Grupa Reagowania Operacyjno-Manewrowego.

Jest to pierwsza polska jednostka, która zorganizowana została według najlepszych wzorców amerykańskich i brytyjskich. Formacja przygotowana jest do wszechstronnego prowadzenia operacji specjalnych, akcji bezpośrednich i misji antyterrorystycznych w warunkach pokoju, kryzysu i wojny.

Jednostkę GROM można porównać do znanych w świecie formacji o charakterze specjalnym:

- USA - 1st Special Forces Operational Detachment - Delta (tzw. Delta Force).

- USA - SEALs Team VI (DEVGRU).

- Wielka Brytania - Special Air Service (SAS).

- Izrael - Sayeret Matkal.

Żołnierze GROM-u posiadają umiejętności przydatne w skomplikowanych operacjach ratowniczych mających na celu odbijanie zakładników z rąk terrorystów. Potrafią działać na lądzie, ale również na wodzie (statki i platformy wiertnicze) oraz z powietrza.

GROM działa w czteroosobowych zespołach. Zespoły te składają się z doskonale wyszkolonych i wyposażonych komandosów, z których każdy posiada oprócz ogólnego wyszkolenia po 2 specjalności, np. radiotelegrafisty, strzelca wyborowego, sapera, chemika, medyka, kierowcy. W skład grupy wchodzą także analitycy, elektronicy, informatycy, specjaliści od materiałów wybuchowych i technicy. To właśnie dzięki nim możliwe jest współdziałanie poszczególnych zespołów. Każdy z żołnierzy jest profesjonalistą w prowadzeniu działań specjalnych.

Przechodzą wielomiesięczne, żmudne ćwiczenia spadochronowe, nurkowe itp. Kandydaci do służby w GROM-ie muszą pozytywnie zaliczyć test psychologiczny, wydolnościowy oraz tzw. próbę prawdy, czyli wyczerpujący fizycznie i psychicznie sprawdzian terenowy, na którym najsłabsi odpadają.

Żołnierze GROM-u zdobywają doświadczenie poprzez udział w misjach i wspólne szkolenia z najlepszymi jednostkami specjalnymi na świecie.

Udział w misjach:

1994 Haiti;

1996 Bałkany;

2002 – 2003 Kuwejt;

2002 – 2008 Irak;

Od 2002 Afganistan.

GROM od początku istnienia jest formacją w pełni zawodową. Zapewniło to najwyższy możliwy w Siłach Zbrojnych stopień wyszkolenia i przygotowania do zróżnicowanych zadań w kraju i poza jego granicami. Jednostka podlega bezpośrednio pod rozkazy Dowódcy Wojsk Specjalnych.

GROM w Afganistanie / Źródło: http://www.grom.wp.mil.pl

GROM w Afganistanie / Źródło: http://www.grom.wp.mil.pl

Kuwejt / Źródło: www.grom.wp.mil.pl

Kuwejt / Źródło: www.grom.wp.mil.pl

 

Jednostka Wojskowa FORMOZA

 

Jednostka Wojskowa Formoza wywodzi swoje korzenie z utworzonego w 1974 r., Zespołu Badawczego ds. Płetwonurków Morskich. Miał on za zadanie opracować koncepcje organizacji i formowania specjalnego dywizjonu płetwonurków morskich. Samodzielną jednostkę sformowano rok później, 13 listopada 1975 r. Jej pierwszym dowódcą został kmdr Józef Rembisz. We wrześniu 1987 r., jednostka zmieniła nazwę na Wydział Działań Specjalnych, a w 1990 r. powstały Grupy Specjalne Płetwonurków. Następnie płetwonurkowie operowali, jako Sekcje Działań Specjalnych Marynarki Wojennej. W 2006 r., jednostka powróciła do wcześniej stosowanej nazwy Grupy Specjalnej Płetwonurków. Po przejściu w październiku 2007 r. z Marynarki Wojennej w struktury Wojsk Specjalnych, jednostka zmieniła nazwę na Morską Jednostkę Działań Specjalnych (MJDS). Ze względu na wyszkolenie, wyposażenie i tryb działania członkowie MJDS zwani są często „Polskimi Fokami” i porównywani do legendarnego oddziału US Navy Seals.

Ze względu na długotrwałe i kosztowne szkolenie jednostka jest w 100% zawodowa. Aby zostać żołnierzem tej jednostki trzeba przejść kilka etapów selekcji. Składa się z testów psychologicznych i prób sprawnościowo-fizycznych. Kandydaci do służby muszą wykazać się nienagannym zdrowiem, umiejętnościami walki wręcz oraz doskonale pływać. Rekrutacja prowadzona jest cyklicznie.

JW Formoza podobnie jak inne formacje specjalne przygotowana jest do prowadzenia działań w warunkach pokoju, kryzysu i wojny. Ze względu na swą specyfikę może byc wykorzystana zarówno w operacjach o charakterze wodnym, jak i wodno-lądowym. Żołnierze jednostki wyposażeni są w uzbrojenie typowe dla wiodących jednostek specjalnych na Świecie.

Żołnierze JW Formoza brali do tej pory udział w akcjach związanych z ochrona polskich statków uczestniczących w operacji irackiej. Najczęściej współdziałają i współpracują z oddziałem morskim jednostki GROM, żołnierzami JW Komandosów i podobnymi jednostkami armii państw NATO.

Z dniem 1 października 2011 r. Morska Jednostka Działań Specjalnych przeformowana została do nowego etatu i otrzymała nazwę Jednostka Wojskowa Formoza.

JW Formoza / http://www.formoza.wp.mil.pl

JW Formoza / http://www.formoza.wp.mil.pl

Desant komandosów Formozy / http://www.formoza.wp.mil.pl

Desant komandosów Formozy / http://www.formoza.wp.mil.pl

 

 

Jednostka Wojskowa NIL

 

Jednostka Wojskowa NIL powstała 2 grudnia 2008 r., jako Jednostka Wsparcia Dowodzenia i Zabezpieczenia Wojsk Specjalnych. Jej zasadniczym zadaniem jest realizacja zadań wsparcia informacyjnego, dowodzenia i zabezpieczenia logistycznego operacji specjalnych prowadzonych przez Wojska Specjalne w kraju oraz poza jego granicami, w układzie narodowym i sojuszniczym.

Zasadnicze obszary działalności Jednostki Wojskowej NIL:

- Organizowanie i realizowanie przedsięwzięć związanych z systemem dowodzenia wojsk specjalnych.

- Zabezpieczenie informacyjne operacji specjalnych poprzez wydzielenie elementów wsparcia dla zadaniowych zespołów bojowych oraz komponentów wojsk specjalnych.

- Zabezpieczenie systemu dowodzenia i kierowania komponentów wojsk specjalnych w misjach i operacjach realizowanych w ramach kontyngentów i zobowiązań sojuszniczych.

- Organizowanie systemu zabezpieczenia logistycznego na potrzeby funkcjonowania jednostek wojsk specjalnych oraz realizacji operacji specjalnych.

- Zabezpieczenie finansowe i logistyczne jednostki oraz Dowództwa Wojsk Specjalnych.

- Realizowanie zakupów na potrzeby wojsk specjalnych.

Zgodnie z Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie nadania imienia patrona oraz ustanowienia dorocznego Święta jednostka nosi imię patrona - gen. bryg. Augusta Emila Fieldorfa „Nila”, twórcy i pierwszego dowódcy Kedywu KG AK oraz obchodzi Święto dnia 6 września.

W dniu 4 września 2010 r. JWDiZWS otrzymała sztandar jednostki z rąk Ministra Obrony Narodowej Bogdana Klicha ufundowany przez Bractwo Kurkowe.

Z dniem 1 października 2011 r. Jednostka Wsparcia Dowodzenia i Zabezpieczenia Wojsk Specjalnych przeformowana została do nowego etatu i otrzymała nazwę Jednostka Wojskowa NIL.

 

Jednostkę Wojskową AGAT

 

Jednostkę Wojskową AGAT utworzono na mocy Decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 marca 2011r.

Jednostka sformowana została w oparciu o zasoby osobowe rozformowanego Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej w Gliwicach. Z dniem 1 lipca 2011 r. weszła w podporządkowanie Dowództwa Wojsk Specjalnych.

Jednostka Wojskowa AGAT jest jednostką o charakterze powietrznodesantowym. Przeznaczona jest do realizacji zadań zapewniających wsparcie bojowe (kinetyczne) operacji specjalnych prowadzonych przez Wojska Specjalne, a także wykonywania akcji bezpośrednich na tyłach i w ugrupowaniu przeciwnika na wskazane cele.

Ponadto może prowadzić operacje przeciw terrorystyczne, przeciw partyzanckie i ochrony krytycznej infrastruktury Państwa.

W swojej strukturze posiada zespoły szturmowe, pododdziały wsparcia przeciwpancernego, przeciwlotniczego, artyleryjskiego, naprowadzania lotnictwa i ognia artylerii.

 

Misje zagraniczne armii polskiej w XXI w.

 

Obecnie w 2012 r. Polska ma:

- 2,5 tys. żołnierzy w Afganistanie w ramach misji ISAF.

- 220 żołnierzy w Kosowie w ramach KFOR.

- 110 marynarzy w ramach misji Active Endeavour.

- 50 żołnierzy w Bośni i Hercegowinie w ramach EUFOR.

- 33 żołnierzy w Litwie w ramach misji Air Policing.

- 20 żołnierzy w Iraku.

- 11 obserwatorów w Gruzji.

- 5 obserwatorów w Wybrzeżu Kości Słoniowej.

- 3 obserwatorów w Libii.

- 3 obserwatorów w Demokratycznej Republice Kongo.

- 2 obserwatorów w Sudanie Południowym.

- 1 obserwator w Saharze Zachodniej.

Oprócz tego od połowy 2003 r. do końca 2008 r. przez Irak przewinęło się ok. 14 tys. żołnierzy Wojska Polskiego. W sumie od 2000 do dziś poza granicami państwa w misjach różnego typu przewinęło się prawie 30 tys. żołnierzy sił zbrojnych III RP z wszystkich formacji Sił Zbrojnych – od wojsk lądowych po służby wywiadowcze. Polscy żołnierze działali w ramach operacji misji (dane na lata 2000-2011):

- W 2000 r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ OSCE w Kosowie - 19 obserwatorów.

- W latach 2000-2001 r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ MIF w Kuwejcie – 6 żandarmów.

- W latach 2000-2008 r. w ramach misji pokojowej ONZ UNMEE w Erytrei i Etiopii - 6 żandarmów.

- W latach 2000-2007 r. w ramach misji obserwacyjnej UE EUMM w państwach byłej Jugosławii - 2 obserwatorów.

- W latach 2001-2002 r. w ramach misji pokojowej NATO Amber Fox w Macedonii - 25 żandarmów.

- W latach 2002-2009 w ramach amerykańskiej misji pokojowej Enduring Freedom w Afganistanie i Kuwejcie - 120 żandarmów w 2002 r. 180 w 2003 r., 100  do 2006 r., i jeden do 2009 r.

- W latach 2002-2003 r. w ramach misji pokojowej NATO Allied Harmony w Macedonii - 25 żandarmów.

- W latach 2002-2003 r. w ramach misji stabilizacyjno-wojennej Iraq Freedom w Iraku, Jordanii i Kuwejcie – w sumie ok. 14 tys. żołnierzy z wszystkich formacji.

- W latach 2003-dziś r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ  UNAMA w Afganistanie – cały czas 1 obserwator.

- W latach 2003-2007 r. w ramach misji obserwacyjnej UE Concordia w Mołdawii – cały czas 1 obserwator.

- W 2003 r. w ramach misji pokojowej UE Concordia w Macedonii - 25 żandarmów.

- Od 2004 r. w ramach misji pokojowo-wojennej NATO ISAF w Afganistanie – w sumie już ok. 10 tys. żołnierzy z wszystkich formacji.

- Od 2004 r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ ONUCI w Wybrzeżu Kości Słoniowej – cały czas 2 obserwatorów.

- W 2004 r. w ramach misji humanitarnej NATO Distinguished Games     w Grecji – 53 żandarmów.

- Od 2004 r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ UNMIL w Liberii – cały czas 2 obserwatorów.

- Od 2004 r. w ramach misji pokojowej UE EUFOR Althea w Bośni i Hercegowinie – cały czas od 50 do 200 żandarmów i żołnierzy.

- Od 2005 do 2011 r. w ramach misji policyjnej NATO Active Endeavour we Włoszech – od 26 do 215 żandarmów.

- Od 2005 do 2011 r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ UNMIS w Sudanie – do 2009 r. 4 obserwatorów, a następnie 2.

- Od 2005 do 2011 r. w ramach misji szkoleniowej NATO NTM w Iraku – w sumie 145 żołnierzy.

- Od 2005 do 206 r. w ramach misji humanitarnej NATO Swift Relief w Pakistanie – 140 żołnierzy.

- W latach 2006, 2008, 2010, 2012   w ramach misji lotniczej NATO Baltic Air Policing w  Estonii, Litwie i Łotwie – każdy kontyngent po ok. 30-50 żołnierzy i po 4 myśliwce MiG-29.

- W 2006 r. w ramach misji pokojowej UE EUFOR RD Congo w Demokratycznej Republice Konga – 136 żołnierzy.

- W 2006 r. w ramach misji policyjnej NATO Peaceful Summit w Łotwie – 95 żandarmów.

- W latach 2008-2010 r. w ramach misji pokojowej ONZ MINURCAT w Czadzie – w sumie ok. 370 żołnierzy.

- W latach 2008-2009 r. w ramach misji pokojowej UE EUFOR Tchad/RCA w Czadzie – po 400 żołnierzy.

- Od 2008 r. w ramach misji obserwacyjnej UE EUMM Georgia w Gruzji – po 15 obserwatorów.

- Od 2009 r. w ramach misji szkoleniowej NATO NTM-A w Afganistanie – w sumie już ok. 100 żołnierzy.

- Od 2009 r. w ramach misji policyjnej UE EUNAVFOR Atalanta w Wielkiej Brytanii – 2 żandarmów.

- Od 2010 r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ MONUSCO w Demokratycznej Republice Konga – 3 obserwatorów.

- W 2011 r. w ramach misji policyjnej NATO Unified Protector w Turcji i Włoszech – 15 żandarmów.

- Od 2011 r. w ramach misji obserwacyjnej ONZ UNMISS w Sudanie Południowym – 2 obserwatorów.

PKW Afganistan / Źródło: 17 WBZ

PKW Afganistan / Źródło: 17 WBZ

Patrol żandarmerii w Czadzie / Źródło: 17 WBZ

Patrol żandarmerii w Czadzie / Źródło: 17 WBZ

 

Bibliografia

 

- Chłopek W., 11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego - Zarys Dziejów. Żagań 2005.

- Gaj K., Zuziak J., Wojsko Polskie w międzynarodowych misjach pokojowych (1953–2011), [w:] „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. nr 5. Warszawa 2011.

- Marcinkowski Cz., Wojsko Polskie w operacjach międzynarodowych na rzecz pokoju. Poznań 2005.

- Modrzejewski J., Niektóre doświadczenia z technicznych problemów polskich kontyngentów wojskowych w Iraku i Afganistanie. „Problemy Techniki Uzbrojenia”. 2009. nr 112/2009.

- Oficjalna witryna internetowa Ministerstwa Obrony Narodowej: http://www.mon.gov.pl

- Oficjalna witryna internetowa Marynarki Wojennej III RP: www.mw.mil.pl/

- Oficjalna witryna internetowa Wojsk Lądowych III RP: http://www.army.mil.pl/

- Oficjalna witryna internetowa Sił Powietrznych III RP: http://www.sp.mil.pl/

- Oficjalna witryna internetowa Dowództwa Sił Specjalnych III RP: http://www.wojskaspecjalne.mil.pl/18-dws.html

- Oficjalna witryna internetowa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego: http://www.sgwp.wp.mil.pl/pl/index.html

- Oficjalna witryna internetowa PKW Afganistan: http://www.isaf.wp.mil.pl/pl/index.html

- Oficjalna witryna internetowa PKW Irak: http://www.pkwirak.wp.mil.pl/pl/index.html

- Oficjalna strona internetowa 1. DZmech.: http://www.1dz.wp.mil.pl

- Portal internetowy Polskich Jednostek Specjalnych: http://polskiejednostkispecjalne.org

- Witryna internetowa Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ: http://skmponz.szczecin.pl.

- Oficjalna strona internetowa JW GROM: http://www.grom.mil.pl

- Oficjalna strona internetowa Ministerstwa Spraw Zagranicznych III RP: http://www.msz.gov.pl

- Oficjalna witryna internetowa Dowództwa Centralnego USA: http://www.centcom.mil

- Oficjalna witryna internetowa Paktu Północnoatlantyckiego: http://www.nato.int

- Portal internetowy Armed Forces: http://www.armedforces.co.uk

- Portal informacyjny, historyczny i militarny Global Security: www.globalsecurity.org

- Witryna internetowa Agencji Lotniczej Altair: http://www.altair.com.pl

- Witryna internetowa portalu informacyjnego: www.tvn24.pl

- Witryna internetowa portalu informacyjnego: www.wp.pl

- Witryna internetowa portalu informacyjnego: www.onet.pl

- Witryna internetowa Niezależne Forum o Wojsku Polskim: www.nfow.pl

- Oficjalna strona internetowa czasopisma Polska Zbrojna: http://www.polska-zbrojna.pl

- Strona internetowa portalu Wirtualna Polska poświęcona konfliktom zbrojnym: http://konflikty.wp.pl

- Witryna internetowa Portalu Spraw Zagranicznych: http://www.psz.pl

- www.dziennikizbrojny.pl

- http://www.wikipedia.pl

- http://www.areamilitar.net

- http://www.uniaeuropejska.org

- http://encyklopedia.pwn.pl

 
Joomla SEO by AceSEF
Zalety i wady typów ożaglowania
niedziela, 24 października 2010
  Artykuł ma na celu usystematyzowanie informacji dlaczego takielunek rejowy panował na morzach przez tak wiele wieków, jakie były jego ogromne przewagi nad pozostałymi. Oczywiście nie da się pisać o nim w całkowitym oderwaniu od innych, stąd taki, a nie inny tytuł.
Więcej…
Polska Szkoła Snajperów
niedziela, 24 października 2010
W początkach roku 2008 w mediach aż huczało. Pojawiły się bowiem informacje o utworzeniu polskiej szkoły snajperów. Pewnych i konkretnych informacji było jak na lekarstwo. Wiadomo było jedynie, że ma powstać w Międzyrzeczu przy 17 Brygadzie Zmechanizowanej. Minęło już pół roku....
Więcej…
Ochrona Infrastruktury Krytycznej w Polsce stan na 2011 r.
poniedziałek, 05 listopada 2012
Rozwój państw i społeczeństw zależny jest w dużym stopniu od całej gamy systemów gwarantujących zaspokajanie zróżnicowanych potrzeb. Aby każda jednostka, naród czy w końcu państwo rozwijało się w niezakłócony sposób potrzebne są rozwiązania infrastrukturalne. Systemy te...
Więcej…
R. Grodzki - Wojna gruzińsko-rosyjska 2008. Przyczyny - przebieg - skutki
niedziela, 01 stycznia 2012
8 sierpnia 2008 r. miał przejść do historii świata jako dzień najbardziej spektakularnej imprezy otwierającej Igrzyska Olimpijskie w Chinach. Ogromne starania medialne Chińczyków, wydane miliony dolarów na oprawę wizualną transmisji nadawanej na cały świat miały zaowocować...
Więcej…

Instytut Wydawniczy Erica Rebis Almapress War Book Inne Spacery Cenega

 

SmartAge.pl - Portal ludzi ciekawych Świata

Facebook RSS

All rights reserved by Militis.pl 2008-2012