Działo Pancerne ASU-85

 Autor: Michał "Windmaker" Banach niedziela, 24 października 2010 09:53

ASU-85 został zaprojektowany jako następca wozów ASU-76 i ASU-57, które nie spełniały wymagań stawianych pojazdom tego typu. Zaprezentowano go po raz pierwszy w 1962 roku. ASU-85 zaprojektowano przy użyciu elementów podwozia czołgu lekkiego PT-76. Mimo wspólnych elementów podwozia ASU-85 nie odziedziczył po czołgu lekkim zdolności pływania, z powodu zbyt dużej masy. Pojazd zaprojektowano tak, aby zmieścił sie on w ładowni AN-12 i AN-22. Wejście do służby tychże samolotów było właśnie powodem zaprojektowania nowego pojazdu dla jednostek powietrznodesantowych. Skrót ASU oznacza ros. авиадесантная самоходная установка.

ASU-85 znajdował się na wyposażeniu jednostek powietrznodesantowych ZSRR oraz polskiej 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej. 

Pojazdy te brały udział min. w interwencji w Czechosłowacji w 1968 r. oraz w czasie walk w Afganistanie w 1979 r. w pierwszym okresie interwencji w czasie zajmowania lotnisk w Bagramie i Kabulu. Pojazdy te zostały wycofane z uzbrojenia w latach 80-tych. 

Uzbrojenie pojazdu składało się z działa D-70 lub SD-44 kalibru 85 mm wyposażoną w przedmuchiwacz lufy i dwukomorowy hamulec wylotowy. Jednostka ognia wynosiła 40 pocisków - burzące i przeciwpancerne. Szybkostrzelność armaty wynosiła 4 strzały na minutę, co było bardzo niską wartością. Właśnie niska szybkostrzelność przyczyniała się do wycofania tych wozów z użytku. Pociski przeciwpancerne APHE wystrzeliwane z armaty D-70 przebijały z odległości 1000 metrów pancerz o grubości 102 mm a pociski HVAP o grubości 130 mm. Kąt obrotu lufy wynosił 12°. 

Pojazd wyposażony był w wiele dodatkowych systemów, min. w aktywne urządzenia termowizyjne. Napęd pojazdu stanowił 6-cylindrowy silnik wysokoprężny o mocy 240 KM. Nadawał on ważącemu 14 t ASU-85 prędkość do 44 km/h przy zasięgu 260 km. Z powodu dość dużej masy pojazd mógł być transportowany tylko przy użyciu ciężkich maszyn transportowych. Nie można go było zrzucać ze spadochronem przy użyciu odpowiednich palet. Pancerz pojazdu spawany z płyt walcowanych miał grubość od 14 do 40 mm. Był on całkowicie nieodpowiedni i zbyt słaby, aby zapewnić ochronę przed pociskami artyleryjskimi i przeciwpancernymi. 

Dane Taktyczno-Techniczne:
- masa: 14 000 kg
- długość z armatą 8490 mm
- szerokość 2800 mm
- wysokość 1940 mm
- napęd: 6 cylindrowy silnik wysokoprężny o mocy 240 KM
- uzbrojenie: armata D-70 lub SD-44 kalibru 85 mm i karabin maszynowy PKT kalibru 7,62 mm
- opancerzenie: od 15 do 40 mm
- zapas paliwa: 250 litrów
- zasięg: 260 km
- prędkość maksymalna: 44 km/h
- załoga: 4 osoby

Bibliografia:
1. www.softland.com.pl/aerojac.
2."Uzbrojenie Radzieckich wojsk lądowych" - Ray Bonds wyd. Bellona.
3."Prezentuj Broń - oręż wojska polskiego 1939-1972" - Janusz Magnuski wyd. Horyzont.

Autor: Michał (Windmaker) Banach