Strona Główna Uzbrojenie Broń Pancerna 155 mm samobieżna haubica KRAB

Notice: Undefined variable: add_class in /home/windmaker/domains/militis.pl/public_html/plugins/content/sexybookmarks.php on line 234

155 mm samobieżna haubica KRAB


Samobieżna haubica "KRAB" jest produktem opracowanym przez Hutę Stalowa Wola (HSW). Historia powstania tej jednej z najlepszych samobieżnych zestawów haubicznych na świecie, a z pewnością jedynej w Polsce jest długa i burzliwa. Według producenta definicja tego pojazdu przedstawia się następująco: 155 mm samobieżna haubica L 52 kal. kryptonim KRAB jest podstawowym środkiem ogniowym dywizjonu artylerii stanowiącego bezpośrednie wsparcie artyleryjskie dywizji. Może prowadzić skuteczny ogień z zakrytych stanowisk ogniowych na odległość od 4,7 do 40 km lub ogień bezpośredni do granicy widoczności celu.



Wstępne plany modernizacji polskich pododdziałów artyleryjskich rozpoczęły się na początku 1990 r. W roku 1994 wśród ekspertów Ministerstwa Obrony Narodowej i huty Stalowa Wola ustalono, że nowa konstrukcja powinna być armato-haubicą kalibru 155 mm, stosowanego w państwach NATO.

Wstępne założenia techniczne mówiły o możliwości strzelania na odległość około 40 km. Nowy sprzęt miał mieć większy zasięg niż obecnie znajdująca się w arsenale Wojsk Rakietowych i Artylerii 152 mm samobieżne kołowe haubice "Dana". Uznano, że w pełni realne jest opracowanie samobieżnego systemu artyleryjskiego 155 mm w Polsce, przy udziale kooperanta zagranicznego. 

Prace nad KRABEM rozpoczęły się od wyboru podwozia, na którym miał zostać zainstalowany moduł wieżowy. Ostatecznie MON oraz konstruktorzy z HSW zdecydowali, że odpowiednie jest podwozie typu "Kalina", zaprojektowane i stworzone przez Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Urządzeń Mechanicznych z Gliwic. Wstępne próby podwozia KRABA odbyły się w 1999 r. na poligonie Ośrodka Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych Nowa Dęba imię płk. Jana Szypowskiego ("Leśnika"). W tym samym czasie zadecydowano po testach poligonowych, że na podwoziu "Kalina" zostanie umieszczona wieża haubicy AS90 produkcji brytyjskiej. Podpisane porozumienie dwustronne miedzy HSW, a firmą BAE Systems zakładały, że Polsce zostanie przekazana technologii, oprzyrządowanie i praw licencyjne wraz z 6 wieżami. 

W wyniku połączenia podwozia typu "Kalina" oraz wieży z haubicy AS90 powstał ostatecznie KRAB, jaki znamy obecnie. Pierwszy tak zaawansowany technologicznie polski projekt, który miał wejść do produkcji seryjnej. Na początku maju 2000 r. sfinalizowano kontrakt pomiędzy MON, a HSW dotyczący rozwoju i produkcji samobieżnego systemu artyleryjskiego kal. 155 mm. Umowa ta zakładała, że zostanie stworzony moduł dywizjonowy Regina, armato-haubica KRAB, system dowodzenia i kierowania ogniem Azalia, system logistyczny Waran. 

Pomiędzy czerwcem a wrześniem 2000 r. HSW podpisała również umowę z OBRUM Gliwice, który jest dostawcą podwozia oraz firmą WB Electronics z Warszawy, odpowiedzialną za system kierowania ogniem i łączność wewnętrzną. Pierwszy prototyp Kraba, jednego z elementów systemu Regina, ukończony został w czerwcu 2001 r. i do końca listopada 2001 r. przeszedł pierwszy etap fabrycznych prób ogniowych na poligonie w Nowej Dębie. Regina była wspólnym dziełem HSW, licencjodawcy - BAE Systems Royal Ordnance Defence oraz OBRUM z Gliwic, WB Electronics z Warszawy i Star Trucks Starachowice.

Budowa "Kraba" opiera się na zachodnich oraz tradycyjnych konstrukcjach. Kadłub składa się z płyt pancernych o grubości od 13 do 20 mm. Wieża składa się z płyt. Pancerz jest spawany. Podwozie typu "Kalina" opiera się na zmodyfikowanym układzie jezdnym z czołgu PT-91. Uzbrojenie pojazdu stanowi armato-haubica kalibru 155 mm z lufą o długości 52 kalibrów (ok. 9000 mm) i masie 3070 kg , konstrukcji brytyjskiej, adaptowanej z armatohaubicy AS-52. Działo posiada monolityczną lufę, zamek klinowy o ruchu pionowym oraz dwukomorowy hamulec wylotowy. Komora zamkowa jest przykręcona do nasady lufy. Oporopowrotnik hydrauliczny. Komora nabojowa jest przystosowana do załadunku wszystkich typów standardowej amunicji NATO kal. 155 mm. Ładowanie amunicji odbywa się w sposób półautomatyczny. KRAB jest przystosowany do wykorzystywania strzelania amunicją: odłamkowo-burzącą, kasetową z pod pociskami, kumulacyjno-odłamkowymi, samonaprowadzającą się, dalekosiężną z gazogeneratorem, również z innych państw NATO. 

Jednostka napędowa KRABA umieszczona jest z przodu kadłuba po prawej stronie kierowcy. Moc dwunastu cylindrowego wielopaliwowego silnik wysokoprężnego PZL Wola S-12U wynosi 850 KM przy pojemność silnika sięgającej prawie 39000 cm. KRAB posiada zbiornik paliwa o pojemności ok. 800 litrów, a zużycie na 100 km wynosi około 250 litrów.

 

Dodatkowo na wyposażeniu 155 mm haubicy KRAB jest:
- System nawigacji lądowej i dowiązania topograficznego składający się z inercyjnego systemu nawigacji FIN 3110L, GPS
- System łączności wewnętrznej FONET oraz radiostacja cyfrowa RRC 9500-3
- System filtrowentylacji z urządzeniem FWU z filtrem FPT-200M wytwarzającym nadciśnienie.
- System obrony przed bronią masowego rażenia składający się z urządzenia ASS-1 TAFIOS
- System kierowania ognia składający się z komputera sterującego mechanizmem wieży, komputerem przystosowanym do celowania i ustawiania działa oraz komputera przystosowanego do obliczeń balistycznych dokonywanych.
- Dziennych i nocnych przyrządów obserwacyjnych.
- System obronny przed promieniowaniem laserowym SSC-1 OBRA oraz wyrzutni granatów aerozolowych oraz dymnych
- Celownik do strzelania na wprost DFS 90z sześciokrotnym powiększeniem optycznym i noktowizorem.
- Dalmierz laserowy- AVIMO wraz z przyciskiem zdalnego odpalania.
- Radar balistyczny Mvrs-700
- Systemów przeciwpożarowych UPP (system przeciwpożarowy w przedziale silnikowym) oraz UPW(system przeciwwybuchowy w przedziale bojowym)
- Agregatu prądotwórczego DC 22V, 10kW
(Systemy i urządzenia te są na wyposażeniu istniejących obecnie krabów, nie wiadomo jeszcze jakie urządzenia zostaną zmienione w czasie modernizacji.)

Haubica przeznaczona jest do niszczenia:
- systemów rakietowych;
- baterii artylerii i rakiet przeciwlotniczych;
- stanowisk dowodzenia, węzłów łączności i umocnień terenowych;
- pododdziałów zmechanizowanych i zmotoryzowanych znajdujących się w głębi ugrupowania przeciwnika;
- innych ważnych obiektów przeciwnika.

Haubica przewidziana jest do działań ciągłych, w dowolnej porze dnia i nocy, w każdych warunkach atmosferycznych, w warunkach oddziaływania broni masowego rażenia (atomowej, biologicznej i chemicznej ABC), wysokiej wilgotności i zapylenia, do wysokości 3000 m npm przy obniżonym ciśnieniu do 600 hPa, w zakresie temperatur otoczenia od maksimum +50C do minimum -320C.

Pojazd przystosowany jest do:
- jazdy w ka¿dych warunkach drogowych i terenowych;
- pokonywania przeszkód terenowych jak okopy, skarpy i ścianki pionowe o wysokości do 80 cm, wzniesienia, tereny piaszczyste, oblodzone, leśne itp;
- pokonywania bez przygotowania przeszkód wodnych o głębokości do 1 m;
- pokonywania odcinków terenu skażonego środkami trującymi, pyłem radioaktywnym lub substancjami bakteriologicznymi;
- wykonywania ukrycia dla siebie, lub innych pojazdów;
- transportu środkami transportu lądowego, morskiego i powietrznego o odpowiedniej nośności i wymiarach.

Zalety haubicy to:
- maksymalna mobilność połączona z automatycznym dokładnym dowiązaniem topograficznym;
- pełna autonomiczność haubicy;
- zminimalizowany czas reakcji ogniowej;
- precyzja w wykonaniu zadania ogniowego;
- zintegrowany system łączności, dowodzenia i kierowania ogniem (C4l);
- zobrazowanie na stanowisku dowódcy działa sytuacji taktycznej na mapie cyfrowej;
- automatyczna współpraca z zewnętrznymi systemami dowodzenia i kierowania ogniem klasy (C4l);
- zabezpieczenie awaryjnych sposobów wykonywania zadania ogniowego w tym dowodzenia i kierowania ogniem;
- automatyczna diagnostyka systemów i urządzeń haubicy;
- prostota obsługi systemów haubicy, otwartość na rozbudowę, zmiany konfiguracji i modernizację;
- zapewnienie interoperacyjności z innymi systemami łączności i dowodzenia.

Według oficjalnego stanowiska MON ujawnionego we wrześniu 2006 r. zamierza się zakupić cztery seryjne samobieżne haubice KRAB w celu skompletowania w sto pięćdziesiątki piątki pierwszego pododdziału (baterii). Natomiast dwa istniejące prototypy mają zostać wyremontowane i wyposażone w nowe wersje elementów elektroniki pojazdowej. Zapewne system Azalia zostanie również unowocześniony, a bateria otrzyma nowe urządzenia łączności i wymiany danych. Ostatecznie jednak do takiej umowy nie doszło, a KRAB popadł w niełaski MON-u. Jeden pojazd trafił do muzeum, a drugi stał zakurzony w HSW. 

2 maja 2008 r. Departament Polityki Zbrojeniowej MON zawarł z Centrum Produkcji Wojskowej Huty Stalowa Wola trzyletnią, wartą ponad 223 mln zł brutto umowę na wykonanie pracy wdrożeniowej 155-mm dywizjonowy moduł ogniowy, czyli ostatnią, od dawna oczekiwaną fazę pracy pod kryptonimem Regina. W ramach pracy wdrożeniowej projektu Regina wykonana ma być partia próbna modułu dostosowanego do strzelania amunicją precyzyjnego rażenia. Zakończenie wdrożenia ma nastąpić do 10 grudnia 2011 r.. 

W haubicach zastosowana ma być nowsza elektronika oraz unowocześniony (czas płynie, a możliwości systemów informatycznych rosną...) system kierowania ogniem od WB Electronics. Według nieoficjalnych informacji MON planuje nabyć 48 Krabów, z których mają być sformowane cztery dywizjony artylerii samobieżnej. 

Według założeń w wojskach ma się znaleźć 6 dywizjonów haubic (ok. 120 egzemplarzy) wartych z innym sprzętem ponad 3,5 mld zł. Maksymalne zapotrzebowanie Wojska Polskiego oceniano na 144 systemy do 2020 r. 

Dywizjon taki składa się z baterii dowodzenia, trzech baterii ogniowych po dwa plutony (trzy armato-haubice w plutonie) oraz baterii logistycznej (plutony zaopatrzenia, remontowy, medyczny).

W skład dywizjonu wchodzi:
*12 155 mm samobieżnych haubic Krab
*Osiem wozów zautomatyzowanego system dowodzenia i kierowania ogniem dywizjonu Azalia : wóz dowódcy dywizjonu (WD), wóz dowódczo-sztabowy zastępcy Dowódcy dywizjonu (WDSz) oraz trzy wozy dowodzenia dowódców baterii - wszystkie na podwoziu kołowego transportera opancerzonego (Ryś, trzy wozy Dowodzenia (WD) dowódców plutonów ogniowych - na podwoziu samochodu terenowego (Honker).
*Czternaście pojazdów systemu zabezpieczenia logistycznego Waran: dwanaście samochodów amunicyjnych na podwoziu samochodu ciężarowego Star 1466, ciągnik ewakuacyjno-remontowy na podwoziu gąsienicowym, warsztat naprawy uzbrojenia i elektroniki na podwoziu gąsienicowym lub ciężarowym kołowym.
*W pełni skompletowany dywizjon ma posiadać również kilka wozów medycznych, pododdział rozpoznawczy (sekcje wysuniętych obserwatorów, sekcje naprowadzania oraz wozy rozpoznania) oraz dodatkowe pojazdy logistyczne i dowodzenia (elektrownia polowa, stacja ładowania akumulatorów, samochody ciężarowe i terenowe, wozy dowodzenia pododdziału logistycznego, itp.). 

Ze względu na brak odpowiednich środków, zakończenie planu piętnastoletniego zakładającego modernizacje Sił Zbrojny Polski nie uda się zastąpić armato-haubic DANA oraz samobieżnej haubicy Goździk pojazdami KRAB. 

Warto pamiętać, że na wyposażeniu Wojska Polskiego powinno wedle wstępnych planów i analiz z początku lat dziewięćdziesiątych znaleźć się 180 samobieżnych zestawów KRAB (15 dywizjonów) oraz ponad 300 zestawów dział 155 mm holowanych przez ciężarówki. Plany te jednak okazały się nierealne. 

Dane techniczne (od producenta):

Kaliber: 155 mm
Długość lufy: 52 kalibry
Załoga: 5 osób

Szybkostrzelność:
- serią: 3 strzały / 10s
- ogień intensywny: 6 strzałów / min. przez 3 min.
- praktyczna: 2 strzały / min.
- efekt salwowy: min. 3 pociski

Kąty ostrzału:
- w podniesieniu: -3,5° do +70°
- w azymucie: n x 360°
(Rozrzut odległości strzelania): Ug do 0,5; Us do 0,1

Donośność:
- minimalna: 4,7 km
- maksymalna: 40 km

Jednostka ognia działa (60 sztuk naboi):
- w wieży [pociski + ładunki]: 31 + 33
- w podwoziu [pociski + ładunki]: 29 + 27
Amunicja zgodna z JBMoU

Uzbrojenie dodatkowe:
- karabin maszynowy: 12,7 mm
- wyrzutnie granatów dymnych: (2 x 4) 81 mm

Czas reakcji:
- czas przejścia z położenia marszowego w położenie bojowe < 1 min.
- czas opuszczenia stanowiska ogniowego po oddaniu strzału < 0,5 min.

Masa:
Masa bojowa pojazdu (z załogą): 52 140 kg
Masa pojazdu bez załogi i amunicji: 48 100 kg

Wymiary:
- długość max.: 12 050 mm
- szerokość max.: 3 580 mm
- wysokość: do dachu wieży.: 3 130 mm
- wysokość transportowa.: 3 420 mm
- max. z zamontowanym wkm 3 820 mm

Pokonywanie przeszkód:
- wzniesienie: 25°
- przechył boczny: 20°
- przeszkody pionowe: 0,8 m
- rowy: 2,5 m
- brody: 1,0 m

Prędkości jazdy:
po drogach asfaltowych (utwardzonych I kategorii): 60 km/h
po drogach polnych o wyboistej nawierzchni: 15 km/h
po bezdrożach dla równinnych terenów: 30 km/h
Zasięg na pełnych zbiornikach" 650 km

Silnik:
S12-U Czterosuwowy, dwunastocylindrowy (układ V), wielopaliwowy, wysokoprężny,
chłodzony cieczą, z doładowaniem sprężarką.
Maksymalna moc (przy 2000 obr/min) 625 kW (850 KM)
Moment maks. (przy 1300 do 1400 obr/min.) 3 100 Nm

Układ chłodzenia:
cieczowy, zamknięty z obiegiem wymuszonym. Obieg powietrza przedmuchiwanego
przez chłodnice wymuszony eżekcyjnie

Układ przeniesienia mocy (transmisja):
Mechaniczny z przekładnią pośrednią, dwiema skrzyniami biegów i współosiowymi
Przekładniami bocznymi

Przekładnia pośrednia:
Przyspieszająca, zębata z wyprowadzeniem napędu do skrzyni biegów oraz
na sprężarkę, rozrusznik-prądnicę, dmuchawę chłodzenia sprężarki i pompę
drenażową

Skrzynie biegów:
planetarne z siedmioma biegami do przodu i jednym wstecznym, ze sprzęgłami
włączającymi i sterowaniem hydraulicznym
Napęd układu kierowania - hydrauliczny z napędem mechanizmów rozdzielczych

Układ bieżny:
Urządzenie napędowe - gąsienicowe z kołami napędzającymi umieszczonymi
z przodu. Taśmy gąsienicowe - metalowe z nakładkami gumowymi i przegubami
gumowo-metalowymi. Zaczepienie zębatkowe.

 



Bibliografia:
1. Katalog wyrobów produktów Huty Stalowa Wola S.A
2. Hołdanowicz G., Rodzina Kraba, Raport WTO 7/2001. 
3. Hołdanowicz G., Krab na rozdrożu, Raport WTO 6/2002.
3. www.militarium.net
4. www.hsw.pl

 
Joomla SEO by AceSEF
11 września 2001 – współczesne Pearl Harbor
sobota, 10 września 2011
Zamachy z 11 września 2001 r. przeprowadzone na terenie Stanów Zjednoczonych przeszły do współczesnej historii jako najokrutniejszy akt terroru w wyniku którego śmierć poniosło 3 tys. osób. Widowiskowa akcja przeprowadzona przez grupę islamskich terrorystów okreslona została jako Pearl...
Więcej…
Strategia bezpieczeństwa Chińskiej Republiki Ludowej
wtorek, 28 lutego 2012
Strategia bezpieczeństwa jest dla każdego praworządnego kraju na świecie niezbędnym atrybutem, pomagającym zachować ład i porządek. Jest niejako planem jaki każdy kraj stawia sobie aby uniknąć kryzysu. Jest on pomocny oczywiście w chwili jego zaistnienia, jednak przede wszystkim ma...
Więcej…
Rodzina czołgów Merkava
niedziela, 24 października 2010
Merkava (hebr. מרכבה ) to izraelski czołg podstawowy zaprojektowany w 1974 roku przez zespół pod kierunkiem gen. mjr Izraela Tala. Seryjną produkacje rozpoczeto od 1979 roku w zakładach Elbit.
Więcej…
T. Szczerbicki - Samochody osobowe i osobowo-terenowe Wojska Polskiego 1918-1950
wtorek, 12 lipca 2011
Kolejna książka Tomasza Szczerbickiego jaką otrzymaliśmy, od oficyny wydawniczej Alma-Press, do recenzji również skierowana jest dla miłośników motoryzacji Wojska Polskiego. Tym razem autor porusza kwestię samochodów osobowych wykorzystywanych przez polską armię w latach 1918-1950.
Więcej…

Instytut Wydawniczy Erica Rebis Almapress War Book Inne Spacery Cenega

 

SmartAge.pl - Portal ludzi ciekawych Świata

Facebook RSS

All rights reserved by Militis.pl 2008-2012