Strona Główna Inne Armie Świata Zarys potencjału militarnego Białorusi

Notice: Undefined variable: add_class in /home/windmaker/domains/militis.pl/public_html/plugins/content/sexybookmarks.php on line 234

Zarys potencjału militarnego Białorusi


alt

Białoruś jest państwem leżącym w Europie Wschodniej, jako suwerenne państwo istnieje od 1991 r. po rozpadzie Związku Radzieckiego. Graniczy z Polską (na zachodzie), Litwą, Łotwą (na północy), Rosją (na wschodzie) i Ukrainą (na południu). W odróżnieniu od swoich sąsiadów nie posiada dostępu do morza. Białoruś jest członkiem założycielem ONZ oraz organizacji regionalnych i subregionalnych, tj. Wspólnota Niepodległych Państw, EWG, ZBiR i OBWE.

 

Powierzchnia Białorusi to 207,6 tys. km2. Według aktualnych danych (2012 rok), liczba ludności przekracza 10 milionów mieszkańców przy gęstości zaludnienia około 50 osób/km2. Najgęściej zaludniona jest środkowa część kraju (60 osób/km2), najsłabiej Polesie (25 osób/km2). Białorusini stanowią 77,9 % ludności, a Rosjanie 13,2 %. Stolicą Białorusi jest Mińsk, natomiast główne miasta to Homel, Witebsk, Mohylew, Grodno, Brześć.

Rys. 1. Położenie Białorusi.

Rys. 1. Położenie Białorusi.

 

Gospodarka i przemysł

 

Położenie Białorusi na skrzyżowaniu głównej osi geostrategicznej Europy ze szlakami łączącymi Bałtyk z Morzem Czarnym decyduję o strategicznym znaczeniu tego państwa. Pod względem rozwoju gospodarczego, Białoruś uważana była za jedną z lepiej rozwiniętych byłych republik radzieckich. Po rozpadzie ZSRR gospodarka białoruska przeżyła okres silnej recesji. W roku 1996 regres został powstrzymany i rozpoczął się wzrost gospodarczy. W latach 2000–2003 gospodarka Białorusi rozwijała się w tempie 4,7–6,8% rocznie. Głównym czynnikiem wzrostu PKB Białorusi była stymulująca rozwój polityka rządowa, wspierana kredytami bankowymi. Pomimo wzrostu udokumentowanego przez oficjalne statystyki gospodarkę białoruską nadal cechuje brak reform rynkowych, bariery biurokratyczne, wysokie koszty świadczeń socjalnych ponoszone przez białoruskie przedsiębiorstwa oraz utrzymywanie systemu administracyjno-nakazowego.

Na Białorusi rozwinął się głównie przemysł elektromaszynowy (produkcja obrabiarek), środków transportu (produkcja samochodów ciężarowych, ciągników, rowerów, traktorów, samochodów ciężarowych o dużej ładowności, a także wojskowych pojazdów mechanicznych), chemiczny (produkcja nawozów potasowych, włókien syntetycznych), petrochemiczny (rafinerie ropy naftowej), elektroniczny (telewizory, radioodbiorniki), włókienniczy (lniarski, wełniany), spożywczy (mięsny, mleczarski), drzewny (produkcja mebli), papierniczy, materiałów budowlanych, szklarski (słynna w świecie produkcja kryształów i porcelany), skórzany. Istnieje również duża liczba zakładów rzemieślniczych, głównie garncarskich i wikliniarskich.

Na Białorusi wydobywa się i eksploatuje głównie węgiel kamienny, ropę naftową, fosforyty, sól kamienną i potasową, rudy metali, torf, łupki bitumiczne. Wydobywa się również surowce budowlane, takie jak wapienie, margle, gliny oraz piaski.) Energetyka rozwija się głównie na bazie torfu. Największym okręgiem przemysłowym jest Mińsk z dwoma sąsiednimi ośrodkami Żodino i Borysów. Znajduje się tam elektrownia jądrowa i trzy elektrownie cieplne.

Sieć komunikacyjna na Białorusi jest słabo rozwinięta. Największą rolę w komunikacji odgrywa transport kolejowy (5,5 tys. km linii kolejowej), główna linia kolejowa Baranowicze-Mińsk-Orsza, fragment magistrali Berlin-Warszawa-Moskwa, oraz samochodowy (52 tys. dróg w tym 36,5 tys. asfaltowych). Inne rodzaje transportu nie odgrywają istotnej roli, aczkolwiek istnieją liczne żeglowne rzeki oraz kanał rzeczny Dniepr-Bug oraz międzynarodowy port lotniczy w Mińsku. Rozwinięty transport rurociągowy (2906 km) przesyłający ropę naftową i gaz ziemny m.in. do Polski, Niemiec, Czech i Słowacji.

 

Siły zbrojne Białorusi

 

Siły Zbrojne Białorusi (biał. Узброеныя сілы Рэспублікі Беларусь) składają się z wojsk lądowych oraz wojsk lotniczych i obrony powietrznej. Przy stanie osobowym liczącym około 80 tys. żołnierzy posiadają na uzbrojeniu ok. 1400 czołgów, 2000 BWP, 1000 środków artyleryjskich, około 200 samolotów i 40 śmigłowców (wg. danych z 2010 i 2011 r.). Ponadto przewiduje się, że w czasie wybuchu konfliktu zbrojnego zaangażowane zsoataną siły paramilitarne. Zaliczane do nich są przede wszystkim formacje uzbrojone takie jak Straż Graniczna, Milicja oraz Wojska Wewnętrzne podlęgajace ustatwowo pod tamtejszy odpowiednik naszego MSW.

Uproszczona struktura Sił Zbrojnych Białorusi

Uproszczona struktura Sił Zbrojnych Białorusi, Źródło: opracowanie własnie na podstawie http://www.mod.mil.by/struct1vseng.html

 

Wojska Lądowe i Siły Specjalne

 

Wojska lądowe zbudowane są na strukturze korpuśno-brygadowej i składają się z trzech korpusów armijnych oraz wojsk mobilnych (trzy brygady). Ponadto w skład wojsk lądowych wchodzą 120 DZ, 51 Grupa Artylerii Wzmocnienia, 72 Ośrodek Szkolenia, 5 Brygada Działań Specjalnych, dwie brygady rakiet operacyjno-taktycznych, Brygada Artylerii Przeciwpancernej, bazy sprzętu i uzbrojenia, bazy remontu sprzętu, magazyny uzbrojenia oraz składy (na potrzeby mobilizacyjne).

W najwyższej gotowości pozostają jednostki podległe Dowództwu Operacji Specjalnych. Podlegają mu nie tylko siły specjalne, ale również lekkie jednostki zmotoryzowane, zwane na Białorusi brygadami mobilnymi które zaangażowane mogą być do szerokiego zakresu zadań. Ich struktura przypomina rosyjskie pułki powietrzno-desantowe, jednak przynajmniej 2 brygady nie są wyposażone w transportery opancerzone. Białoruś wydzieliła część ponad 2 tys., 5. Brygady Specjalnego Przeznaczenia jako wkład RB w siły szybkiego reagowania Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym, które budowane są poprzez analogię do Sił Szybkiego Reagowania NATO (NRF).

Białoruski czołg T-72B  / Źródło: armyrecognition.com

Białoruski czołg T-72B / Źródło: armyrecognition.com

Defilada / Źródło: http://www.belarus.by

Defilada / Źródło: http://www.belarus.by

 

Główne siły lądowe skupione są w 3 brygadach zmechanizowanych oraz, a obecnie prawdopodobnie w 1 bazie rezerwowej, któraw czasie wojny staje się dodatkową brygadą Brygady nie są utrzymywane w stanie pełnego rozwinięcia, które następuję w czasie kryzysu i osiąga maksimum w czasie wojny. Pomimo faktu, że czasy masywnych armii na kształt armii sowieckiej minęły, są to dość duże jednostki – składajce się zazwyczaj z około 2-3 grup zmechanizowanych. Każda taka grupa w składzie batalionu zmechanizowanego wzmocniona jest kompanią-batalionem pancernym, który składa się z około 40 bojowych wozów piechoty i od 10 do 40 czołgów. W czasie pokoju aktywne jest od 1 batalionu do 2 grup zmechanizowanych. Łącznie siły lądowe w czasie pokoju szacowane są na około 29.600 żołnierzy (bez Sił Specjalnych), a po rozwinięciu na przeszło 173.000.

Wojska lądowe są rozmieszczone w trzech rzutach, w każdym po jednym korpusie armijnym (kierunek zachodni). Najbliżej zachodniej granicy rozmieszczony jest 28 KA (najbardziej rozwinięty i mający najwyższy potencjał bojowy). W centralnej części kraju rozmieszczony jest 65 KA, a na południowym wschodzie 5 KA.

Rozmieszczenie głównych brygad wojskowych

 

Podstawową jednostką jest brygada zmechanizowana (BZ), która w czasie pokoju liczy około 3200 żołnierzy i posiada na uzbrojeniu 60 czołgów, 180 BWP, 80 środków artyleryjskich (pow. 100 mm) i 60 środków obrony przeciwlotniczej. Zasadniczym uzbrojeniem są czołgi T-55, T-72 i T-80, bojowe wozy piechoty (BWP-1, BWP-2, BWR, BTR-60, BTR-70, BTR-80, BTR-D, MTLB. Artyleria lufowa składa się natomiast głównie z dział ciągnionych oraz samobieżnych (D20, D30, „Hiacynt”, „Nona-S”, wyrzutni artylerii rakietowej (BM-21, „Crol”, „Haukurs”, „Szturm”, „Metrys”, zestawów rakiet przeciwlotniczych („Osa”, „Tor”, „Strzała”) i wyrzutni rakiet taktycznych (operacyjnych) – „Scud”, „Tonka”.

Dane liczbowe dotyczące sił lądowych Białoruskiej armii (dane z 2010):

  • - 1586 czołgów podstawowych, w tym 92 T-80, 1465 T-72 i 29 T-55; 1588 wozów bojowych piechoty, w tym 154 BMD-1, 109 BMP-1, 1164 BMP-2 czy 161 BRM;
  • - 916 transporterów opancerzonych, w tym 22 BTR-D, 66
    MT-LB, 188 BTR-60, 446 BTR-70, 194 BTR-80;
  • - 1499 zestawów artyleryjskich, a wśród nich:
    578 samobieżnych, w tym 246 kalibru 122mm (2S1),296 kalibru 152mm (13 sztuk 2S19, 163 sztuki 2S3 i 120 sztuk 2S5) oraz 36 sztuk kalibru 203mm typu 2S7; 452 ciągnione, a w tym 202 kalibru 122mm typu D-30 i 250 kalibru 152mm (50 typu 2A36, 136 typu 2A65, 58 typu D-20 oraz 6 typu M-1943); 54 moździerze samobieżne typu 2S9, kalibru 120mm;
  • - 77 moździerzy 2S12 kalibru 120mm;
  • - 338 wieloprowadnicowe samobieżne wyrzutnie rakiet, przy czym 213 wystrzeliwuje pociski kalibru 122mm (5 typu 9P138 oraz 208 sztuk BM-21), 1 sztuka BM-13 kalibru 132mm, 84 kalibru 220mm typu 9P140 oraz 40 kalibru 300mm typu 9A52 Smiercz;
  • - 480 zestawów przeciwpancernych różnego rodzaju (AT-4 9K11, AT-5 9K111, AT-6 9K114 i AT-7 9K115), spośród których część zainstalowano na pojazdach;
  • - 350 zestawów przeciwlotniczych (SA-8, SA-11, SA-12A, SA-12B, SA-13);
  • - 96 zestawów rakiet taktycznych (36 typu SS-21 i 60 typu Scud).
  • Źródło: „The Military Balance” 2010, w: http://pl.scribd.com/doc/77045310/Grzegorz-Pazura-SIŁY-ZBROJNE-REPUBLIKI-BIAŁORUŚ

MT-LB – radziecki transporter opancerzony skonstruowany pod koniec lat 60. XX wieku

MT-LB – radziecki transporter opancerzony skonstruowany pod koniec lat 60. XX wieku

BTR-D (ros. БТР-Д, Бронетранспортёр десантный) - radziecki transporter opancerzony przeznaczony dla wojsk powietrznodesantowych.

BTR-D (ros. БТР-Д, Бронетранспортёр десантный) - radziecki transporter opancerzony przeznaczony dla wojsk powietrznodesantowych.

 

Wojska lotnicze i obrony powietrznej

 

Wojska lotnicze i obrony powietrznej tworzy 8 baz lotniczych, stanowiących ekwiwalenty pułków lotniczych, w tym 2 bazy lotnictwa myśliwskiego, jedna – lotnictwa rozpoznawczego, jedna – lotnictwa transportowego, jedna – lotnictwa szturmowego, trzy bazy śmigłowców i dwie eskadry śmigłowców. Podstawowym uzbrojeniem są samoloty myśliwskie, myśliwsko-szturmowe (czyli wielozadaniowe) i szturmowe (Mig-23, Mig-29, Su-25, Su-27), śmigłowce (Mi-6, Mi-8, W uzbrojeniu wojsk OP znajduje się również około 200 zestawów rakiet: SA-2 (S-75 Wołchow), SA-3 (S-125 Newa), SA-5 (S-200 Wega) oraz SA-10 S-300 Buk). W składzie jednostek radiotechnicznych Obrony Prezeciwlotniczej występują 2 brygady radiotechniczne, pułk radiotechniczny oraz batalion walki radioelektronicznej (b WRE).

Dane liczbowe dotyczące swojsk lotniczyczych i obrony powietrznej Białoruskiej armii (dane z 2010):

  • - 175 samolotów bojowych różnego przeznaczenia (23 Su-27P i
    Su-27UB, 35 Su-24MK i Su-24MR, 41 MiG-29S i MiG-29UB oraz
    76 Su-25 i Su-25UB);
    - 27 samolotów transportowych (3 sztuki An-12, 1 sztuka An-24,
    6 An-26, 4 Ił-76 i 12 cywilnych Ił-76, które mogą również zostać
    użyte w celach militarnych oraz 1 sztuka Tu-134);
    - Samoloty treningowe L-39;
    - 50 śmigłowców bojowych Mi-24;
    - 8 śmigłowców rozpoznawczych Mi-24K;
    - 180 śmigłowców wsparcia (14 Mi-26, 29 Mi-6, 12 Mi-24R i 125
    Mi-8);
    - 175 przeciwlotniczych zestawów rakietowych, w tym SA-3, SA-5
    i SA-10.

    Źródło: „The Military Balance” 2010, w: http://pl.scribd.com/doc/77045310/Grzegorz-Pazura-SIŁY-ZBROJNE-REPUBLIKI-BIAŁORUŚ

 

MiG-29 (ros. МиГ-29) (oznaczenie kodowe NATO „Fulcrum”) –współczesny myśliwiec frontowy produkcji rosyjskiej.

MiG-29 (ros. МиГ-29) (oznaczenie kodowe NATO „Fulcrum”) –współczesny myśliwiec frontowy produkcji rosyjskiej.

Mi-24 (ros. Ми-24) – ciężki śmigłowiec bojowy produkcji Rosyjskiej, Źródło fotografii: www.helikoptery.prv.pl

Mi-24 (ros. Ми-24) – ciężki śmigłowiec bojowy produkcji Rosyjskiej, Źródło fotografii: www.helikoptery.prv.pl

 

W wojskach OP nie występują jednostki lotnicze. W okresie pokoju stałe dyżury bojowe w systemie OP pełnią jednostki wydzielone ze składu wojsk lotniczych. Podczas dyżurów są one podporządkowane Centralnemu Stanowisku Dowodzenia Wojskami OP Białorusi. W skład tych jednostek wchodzą 3 bazy lotnictwa myśliwskiego oraz 2 bazy śmigłowców. W przypadku konfliktu lotnictwo myśliwskie będzie również realizowało zadania postawione przez dowódcę wojsk OP.

W 1995 w wyniku zacieśnienia integracji wojskowej Wspólnoty, Białoruś podpisała porozumienie o utworzeniu Połączonego Systemu Obrony Powietrznej WNP (PSOP), który został powołany w celu ochrony granic powietrznych i obrony najważniejszych obiektów znajdujących asie na terenie Białorusi przed uderzeniami z powietrza i kosmosu. Kierowanie działaniami w ramach połączonego systemu odbywa się z Centralnego Stanowiska Dowodzenia Wojsk Obrony Powietrznej Federacji Rosyjskiej (CSD WOP FR). Centralne Stanowisko Dowodzenia (CSD) wojsk OP Białorusi jest rozwinięte w rejonie miejscowości Fanipol k. Mińska. Stanowisko dowodzenia jest osłaniane przez dwa dywizjony rakiet: jeden uzbrojony w przeciwlotnicze zestawy rakietowe S-300, drugi - w zestawy S-200. Siły OP działają w składzie połączonego systemu obrony powietrznej państw WNP.

W siłach zbrojnych zachowano system mobilizacyjny byłych SZ ZSRR. Jego podstawą są określone siły i środki wojska oraz gospodarki narodowej. Prowadzona działalność (ćwiczenia mobilizacyjne, kontrole, szkolenia) wskazują na utrzymywanie określonego poziomu stałej gotowości bojowej i mobilizacyjnej wojsk.

 

Doktryna wojenna Białorusi

 

W dokumentach doktrynalnych Białorusi widoczny jest wyraźnie sentyment do czasów zimnej wojny, czego najlepszym przykładem jest subiektywne odczucie zagrożenia ze strony państw wysokorozwiniętych oraz korporacji transnarodowych. Podkreśla się również dążenie wielu państw do zapewniania sobie dominującej roli w kształtowaniu globalnego bezpieczeństwa bez uwzględnienia wszystkich podmiotów stosunków międzynarodowych.

Mińsk wyraźnie akcentuję agresywną w ostatnich latach politykę USA oraz NATO , które w ocenie decydentów nabierają ekspansjonistycznego charakteru i demonstrują groźbę użycia siły również poza obszarem własnych interesów.

Głównym celem polityki Republiki Białoruś jest stworzenie sprzyjających, zewnętrznych i wewnętrznych, warunków do stabilnego funkcjonowania państwa i jego rozwoju, zagwarantowanie narodom Republiki praw, swobód obywatelskich i ochrony społecznej, pokojowych warunków życia i pracy. Doktryna wojenna obejmuje rezygnację z broni jądrowej na rzecz Rosji. Zwierzchnikiem SZ jest prezydent, który jest również przewodniczącym Rady Bezpieczeństwa.

Za zgodą Rady Najwyższej, mianuje i odwołuje ministra obrony, ministra spraw wewnętrznych oraz przewodniczącego Komitetu Bezpieczeństwa Narodowego. Do uprawnień prezydenta należy ponadto, zarządzenie na całym terytorium kraju (bądź też jego części), stanu wyjątkowego w przypadkach zagrożenia integralności i samego istnienia państwa oraz klęsk żywiołowych.

Rada Najwyższa (RN) jest najwyższym kolegialnym organem koordynacyjno-politycznym, zajmującym się: wyznaczaniem polityki państwa w dziedzinie bezpieczeństwa wojskowego i politycznego, strategii oraz potencjału obronnego. Poza tym RN zobowiązana jest do:

- zaakceptowania decyzji prezydenta;

- zawierania pokoju oraz uchwalaniu doktryny wojennej;

- ogłaszania stanu wojny.

W skład Rady Bezpieczeństwa wchodzi prezydent oraz przedstawiciele najwyższych organów władzy wykonawczej i ustawodawczej, a także reprezentanci tzw. resortów strategicznych - MON, MSW, MSZ oraz Ministerstwa Finansów. Republika Białoruś gwarantuje bezwzględną realizację założeń doktryny wojennej.

Potwierdza również przejęcie wszelkich zobowiązań międzynarodowych, wynikających z umów w sprawie redukcji sił zbrojnych i zbrojeń byłego ZSRR, z Uchwały ONZ, Aktu Końcowego KBWE (OBWE), dokumentu Konferencji Sztokholmskiej, Karty Paryskiej dla nowej Europy, a także z ogólnie przyjętych norm w stosunkach międzynarodowych.

 

Funkcjonowanie Białorusi w strukturach WNP

 

Władze Białorusi zdają sobie sprawę, że w dzisiejszych czasach globalizacji i współzależności bezpieczeństwo żadnego państwa nie może być zapewnione przy użyciu wyłącznie własnego potencjału. Z tego powodu decydenci na Białorusi od początku popierali integrację wojskowo-polityczną w ramach Układu o bezpieczeństwie zbiorowym państw uczestników WNP, a następnie w ramach Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym.

Oprócz współpracy militarnej w ramach WNP, istotne znaczenie ma także czynnik polityczny, a szczególnie współpraca z Federacją Rosyjską. Białoruś jest dla Rosji ważnym uczestnikiem WNP, gdyż w szerszym kontekście bezpieczeństwa Mińsk jest zbyt słaby gospodarczo i militarnie aby posiadać status równoprawnego partnera i sojusznika Rosji. Białoruś zaś bez kooperacji na łamach WNP z Kremlem nie byłaby w stanie utrzymywać własnego potencjału militarnego. Dlatego też strategia obronna Mińska koncentruje się głównie wokół tej współpracy i ma wyraźnie charakter prorosyjski, podobnie jak reforma i modernizacja armii białoruskiej. Sytuacja ta powoduje, że białoruskie wojsko utraciło pewną część autonomii, które bez technicznego i finansowego wsparcia ze strony Kremla nie jest w stanie samodzielnie wykonywać swoich podstawowych zadań w zakresie obronności kraju.

Podstawowym instrumentarium do zapewnienia bezpieczeństwa w ramach WNP są siły zbrojne państw sygnatariuszy, lokalnie utworzone zgrupowania koalicyjne oraz wyspecjalizowane systemy wojskowe takie jak chociażby wspólny system obrony powietrznej.

Największym jak dotąd sukcesem w ramach wojskowej współpracy multilateralnej był Połączony system obrony powietrznej, którego podstawą prawną funkcjonowania jest porozumienie z 1992 r. O środkach systemu uprzedzania o napadzie rakietowym i kontroli przestrzeni kosmicznej oraz podpisana 10 lutego 1995 r. przez dziesięć państw Umowa o utworzeniu połączonego systemu obrony przeciwlotniczej państw członkowskich WNP. Zgodnie z tym aktem normatywnym, system ten tworzony jest na bazie sił i środków państw sygnatariuszy WNP.

Na koniec warto wspomnieć o fakcie, że Białoruś jest aktywnym uczestnikiem wspólnych działań antyterrorystycznych w ramach WNP, czego najlepszym wyrazem jest podpisanie przez rząd tego kraju ponad 10 porozumień w tym o utworzeniu wspólnego centrum antyterrorystycznego.

 

Bibliografia

 

Publikacje:

- „Polityka zagraniczna i bezpieczeństwa na obszareze Wspólnoty Niepodległych Państw.”, Oficyna wydawinicza Rytm, Warszawa.

- T. Łoś-Nowak, „Współczesne stosunki międzynarodowe”, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2008.

-  „Bezpieczeństwo Militrarne RP”, AON, Wydział Strategiczno-Obronny.

 

Źródła internetowe:

- http://mojspo.blogspot.com/2011/11/siy-zbrojne-republiki-biaorusi-wojska.html

- http://www.psz.pl/Tadeusz-Wrobel-Sily-ukierunkowane-Sily-zbrojne-Bialorusi

- http://www.globalsecurity.org/military/world/belarus/army-equipment.htm

- http://www.stosunkimiedzynarodowe.info/

 

Autor: Paweł Kmiecik

 

Inne wpisy tego autora

Joomla SEO by AceSEF
Saddam Husajn
niedziela, 13 maja 2012
We współczesnej historii świata wiele mówi się o dawnych dyktaturach i ich negatywnych oraz pozytywnych następstwach. Wśród współczesnych dyktatorów większość z nich jest nam bardzo dobrze znana – każdy słyszał o Muammarze al-Kaddafim, czy Kim Dzong Ilu. Osoby te nie miały...
Więcej…
Pustynna misja w oczach żołnierza z PKW Czad.
niedziela, 24 października 2010
PKW Czad przeznaczony był do zapewnienia bezpieczeństwa działaniom humanitarnym na rzecz uchodźców z Darfuru w latach 2008-2009. Polski kontyngent wojskowy brał udział w operacji EUFOR w Czadzie, która była 5. operacją wojskową Unii Europejskiej w ramach Europejskiej Polityki...
Więcej…
AMZ Żubr
niedziela, 24 października 2010
Żubr jest kolejnym po Turze i Dziku pojazdem wojskowym zaprojektowanym przez firmę AMZ Kutno. Pojazd ten w wersji podstawowej został zaprojektowany jako transporter piechoty z możliwością transportu 8-10 żołnierzy. Jednakże pierwsze zaprezentowane prototypy Żubra skonfigurowane zostały...
Więcej…
Zwalczanie terroryzmu w działaniach wojskowych nieregularnych
wtorek, 07 sierpnia 2012
W dzisiejszym zglobalizowanym świecie zjawisko terroryzmu różni się od tego znanego w przeszłości. Nowa jakość tego zjawiska wynika z faktu, że w przeszłości był to bardziej problem wewnętrzny1 poszczególnych państw, który nie miał tak masowej skali oddziaływania jak dzisiaj....
Więcej…

Instytut Wydawniczy Erica Rebis Almapress War Book Inne Spacery Cenega

 

SmartAge.pl - Portal ludzi ciekawych Świata

Facebook RSS

All rights reserved by Militis.pl 2008-2012