Islam jako zagrożenie dla bezpieczeństwa Europy i świata

Notice: Undefined variable: add_class in /home/windmaker/domains/militis.pl/public_html/plugins/content/sexybookmarks.php on line 234

Islam jako zagrożenie dla bezpieczeństwa Europy i świata

Autor: Izabela Olek sobota, 15 października 2011 09:12

alt

We współczesnym świecie coraz większą uwagę zwraca się na kwestie związane z bezpieczeństwem. Każdy zakątek świata w mniejszym lub większym stopniu narażony jest na zagrożenia militarne i pozamilitarne. Czy islam można uznać za jedno z nich? Według mojej oceny rozwój islamu w XXI wieku i jego rozszerzanie się na cały świat jest jednym z ciekawszych, choć niebezpiecznych problemów współczesnego świata.

Wstęp

Warto zdać sobie sprawę z tego, czym tak naprawdę jest bezpieczeństwo. Według słownika wydanego przez Akademię Obrony Narodowej bezpieczeństwo definiuje się jako stan, który daje poczucie pewności i gwarancję jego zachowania¹. Od czasu pojawienia się dzieła Samuela Huntingtona „Zderzenie cywilizacji” specjaliści, naukowcy i publicyści zaczęli coraz częściej podejmować temat kolosalnych różnic między Wschodem a Zachodem i wynikających z tego zagrożeń. Przywołany paradygmat bez wątpienia jest przyczyną utrwalenia się podziału i wrogości między cywilizacją zachodnią, a światem muzułmańskim. Powstaje podstawowe pytanie – z czego właściwie wynika zagrożenie islamem? Z samej koncepcji religii i jej zasad czy jej fanatycznych wyznawców i jej radykalizacji oraz fundamentalistycznych zapędów?

Po atakach z 11 września 2001 roku na Stany Zjednoczone problem terroryzmu islamskiego stał się „gorącym” tematem. Przecież nikt się nie spodziewał, że światowe mocarstwo zostanie tak boleśnie dotknięte przez kilku fanatycznych wyznawców islamu. Był to bodziec, który w Ameryce i Europie wywołał wielkie poruszenie i spowodował spojrzenie na religię Mahometa jako na religię zła, samobójców i nienawiści. Nastała nowa era gdyż nikt już nie może czuć się bezpiecznie. Gotowi na wszystko ekstremiści są w stanie zaatakować w każdym miejscu na świecie. Teo wydarzenie było powodem prześladowania muzułmanów i wzbudziło dużą niechęć do nich. Wyrażała się ona w wypowiedziach, fizycznej przemocy oraz atakach na meczety i miejsca kultu. Niestety również w Polsce takie wydarzenia miały miejsce. Społeczność zachodnia żyła w zastraszeniu i ciągłym niepokoju. Jednak nasilenie zainteresowania islamem zaczęło się jeszcze przed atakami na WTC i wiązało się z wojną domową w Jugosławii, gdzie islam był ważnym elementem wydarzeń².

Tytułowa kwestia była wielokrotnie podejmowana na arenie międzynarodowej. Powstało wiele opracowań i książek na temat islamu w różnych krajach świata oraz terroryzmu i fundamentalizmu islamskiego. Mamy ogromną wiedzę na ten temat, a mimo wszystko nie potrafimy sobie poradzić z tym zjawiskiem. Wojna z terroryzmem rozpoczęta w 2001 roku trwa nadal i nic nie wskazuje na to, by w najbliższym czasie miała się zakończyć. Jednak wszystkie działania zbrojne podejmowane przeciwko terrorystom są tak naprawdę wojną przeciwko ugrupowaniom islamskim. Osamę bin Laden, mułłę Omara, oraz wielu innych przywódców talibów łączy jedno – wszyscy są wyznawcami islamu i wszyscy są poszukiwani przez siły koalicyjne. Nie zawaham się użyć stwierdzenia, że islam to swego rodzaju ewenement na skalę światową. Jednak nie tylko islamskie organizacje terrorystyczne sieją strach i niepokój, warto wspomnieć także o partiach islamskich mających na celu stworzenie państw islamskich, gdzie kodeks prawa będzie zastąpiony przez szariat.

W niniejszej pracy postaram się przedstawić swoje przemyślenia dotyczące tytułowego zagadnienia w oparciu o pozycje autorów, z którymi moje poglądy są zbieżne. Na początku przedstawię islam jako religię oraz jej główne założenia, w dalszej części przestawię fundamentalizm islamski, terroryzm islamski, islamskie organizacje terrorystyczne oraz postaram się odpowiedzieć na główne pytanie: „czy islam jest zagrożeniem dla bezpieczeństwa Europy i świata?”.

Rozdział I

Islam - religia Mahometa

W języku arabskim słowo islam oznacza „poddanie się”³. Początki islamu wiążą się ściśle z postacią proroka Mahometa⁴ i datuje się je na VII wiek. Był on ostatnim z proroków, który przyniósł ludziom objawienie. Jest to religia monoteistyczna, która wyrosła z judaizmu i chrześcijaństwa. Najświętszą księgą jest Koran zawierający wszystkie elementy doktryny zarówno religijnej jak i prawnej. Uzupełnienie dla Koranu oraz jego drugie ważne źródło stanowi sunna składająca się z hadisów, które są opowieściami o czynach, słowach i gestach Mahometa⁵. Muzułmanie wierzą, że jest to uniwersalne przesłanie dla ludzkości.Muzułmanin jest zobowiązany do przestrzegania 5 filarów islamu. W ich skład wchodzą⁶:

- modlitwa (salat) – polega na gestach i słowach, rygorystycznie ustalonych, które zawierają skłonienia ciała i pokłony z równoczesnym wymawianiem odpowiednich wersetów z Koranu. Praktykujący muzułmanin powinien odmawiać ją pięć razy dziennie (o świcie, w południe, po południu, o zachodzie słońca i w nocy)⁷,

- wyznanie wiary (szabada) – w islamie jest ono bardzo krótkie i zwięzłe, brzmi tak: „Nie ma bóstwa oprócz Boga Allaha, a Muhammad jest posłańcem Boga”, przez wypowiedzenie tej formuły zostaje się muzułmaninem⁸,

- jałmużna (zakat) - stanowi rodzaj oczyszczenia z „nieczystych” dóbr tego świata. Można z nich korzystać pod warunkiem, że przekaże się ich cześć współbraciom w wierze⁹,

- post (saum) – post obowiązuje muzułmanina w miesiącu ramadanie, z wyjątkiem chorych, starszych, podróżnych oraz kobiet brzemiennych i karmiących. Post powinien być utrzymywany rygorystycznie od wschodu do zachodu słońca, potem wierny może zjeść lekki posiłek, a drugi przed rozpoczęciem postu rano¹⁰,

- pielgrzymka do Mekki (hadżdż) – jest to obowiązek, który muzułmanin powinien spełnić raz w życiu jeśli ma fizyczne i finansowe możliwości. Nie jest jednak obowiązkowy jak pozostałe cztery filary¹¹.

Fundamentaliści dodają do tego zestawu jeszcze dżihad czyli „święta wojnę”. Polityczne podziały doprowadziły do wyodrębnienia z islamu dwóch ugrupowań- sunnizmu i szyizmu. Sunnici to „ludzie tradycji i wspólnoty”, stanowią 90 % wszystkich wyznawców islamu. Hadisy zawsze były dla nich kluczowym elementem wiary i źródłem prawa. Szyici stanowią zaledwie 10 % wyznawców islamu i zamieszkują główne takie tereny jak: Iran, Irak, Liban, Bahrajn, Pakistan. Te dwa odłamy zgadzają się tylko co do trzech kwestii: Allah jest jedyny, Allah otrzymał objawienie od Boga, dusze zmarłych ożyją podczas Sądu Ostatecznego. W innych kwestiach ich poglądy bardzo się różnią.

Szacuje się, że na świecie żyje około 1.3 mld wyznawców islamu. Jest to najszybciej rozwijająca się religia na świecie i najprawdopodobniej najmniej zrozumiała. Muzułmanie zawiedzeni światem konsumpcjonizmu, materializmu i seksualności chcą wracać do korzeni islamu. Tereny przez nich zajmowane ciągną się od Wschodu na Zachód przez kilkadziesiąt państw świata, azjatyckich, indonezyjskich, afrykańskich, europejskich i amerykańskich.

Poniższa tabelka przedstawia populacje muzułmanów w wybranych krajach:

alt

Dane szacunkowe w mln za 2009r.¹²

Islam dawniej był postrzegany przez wyznawców religii chrześcijańskiej jako poważne zagrożenie. Działo się tak przede wszystkim ze względu na wojowniczy charakter tej religii oraz ogłoszenie nowego objawienia od boga, skierowanego do wszystkich ludzi na całym świecie. Te wszystkie czynniki zmusiły Chrześcijan by ustosunkowali się do nowo powstałej religii¹³.

W religii islamskiej ludzie są ze sobą bardzo złączeni, nie ma miejsca na głos sprzeciwu. Duży wpływa na obecny kształt islamu ma pustynna plemienność, wyznająca tą religię¹⁴. Ma to wyraz m.in. w ubiorach muzułmanek. Koran nakazuje aby tylko żony Mahometa zasłaniały twarze, nie ma mowy o nakazie czynienia tego przez wszystkie kobiety. Miliony muzułmanek uważają to za akt duchowej pokory i poddaństwa, zakładają burki, czadory z przeświadczeniem wypełniania religijnego obowiązku. Takie okrycie stanowi również ochronę przed piaskiem i upałem, ale ma to uzasadnienie wyłącznie na obszarach pustynnych. Wniosek z tego taki, że styl Arabów stał się wyznacznikiem mody dla wszystkich Kobie wyznających islam¹⁵.

Dżihad

Słowo „dżihad” budzi negatywne emocje i skojarzenia. Jest utożsamiane z pojęciem świętej wojny, które pojawiło się w Europie w okresie wypraw krzyżowych i które odnosiło się do walki chrześcijan z niewiernymi muzułmanami. Jednak w islamie jest to pojęcie znacznie szersze. Znaczenie tego słowa przechodziło ewolucje¹⁶. Warto wspomnieć, że islam nie ma autorytetu kościoła i jednej odgórnej definicji dżihadu.

W okresie powstania islamu słowo oznaczało cywilizowaną walkę pochodzącą od Boga, co podkreślane przez łączenie go z frazą „ na ścieżce Boga”, np. walczcie na ścieżce Boga. Ważnym elementem koranicznego rozumienia tego pojęcia jest obietnica nagrody w niebie¹⁷.

W okresie klasycznego islamu powstało kilka następnych definicji dżihadu tworzonych przez nurty teologiczne i szkoły prawne. Po raz pierwszy praktyczna interpretacja dżihadu pojawiła się u Charydżytów¹⁸. W ich rozumieniu powinien być skierowany przede wszystkim przeciwko muzułmanom, którzy nie akceptują idei charydżyckich. Według nich dobro islamu wymaga albo przekonania niewierzących do islamu siłą albo zabicie ich. Charydżyci zabijali wszystkich, nie oszczędzali nawet kobiet i dzieci¹⁹.

Po ukształtowaniu się kalifatu dżihad stał się pojęciem sankcjonującym podboje i objaśniającym zasady ich przeprowadzania. Islam uznano za obowiązek zespołowy gminy muzułmańskiej. Osoby uczestniczące w dżihadzie nazywają się mudżahidami. Jednak z czasem termin ten został oderwany od dżihadu i stosowany w określaniu wszystkich wojowników. Mudżahidami mogą zostać muzułmańscy mężczyźni. Istnieje zakaz prowadzenia dżihadu osobom nieletnim, kobietom ludziom wyjętym spod prawa i niemuzułmaninom. Mudżahidowie mogą modlić się tylko trzy razy dziennie i nie muszą pościć by nie stracić sił do walki. Zakazano ucieczki z pola walki, a mężczyzna, który zginie w walce zostaje ogłoszony męczennikiem²⁰.

Według Janusza Daneckiego współcześnie islam można rozumieć jako odpowiednik zwykłej wojny, gdyż obejmuje fazy składające się na wojnę, takie jak: rozpoczęcie konfliktów, prowadzenie wojny, problem jeńców. Wyróżnikiem jest tylko to, że mamy do czynienia z religią. Państwa muzułmańskie wykorzystując dżihad jako propagandę. Najczęściej jednak do dżihadu współcześnie odnoszą się fundamentaliści²¹.

Na fladze Arabii Saudyjskiej widnieje miecz, a państwo wydaje miliardy petrodolarów na promowanie najbardziej konserwatywnej formy islamu – wahabizmu. Nawołuje się dzieci by gardziły chrześcijaństwem i judaizmem. W programach telewizyjnych rozmawia się na temat doboru najlepszej strategii podboju Zachodu. Ustalono, że skoro cywilizacja Zachodnia posiada miażdżącą przewagę militarną, ekonomiczną, naukową i gospodarczą to najlepszym wyjściem jest emigracja muzułmanów do różnych państw i nawracanie niewiernych na islam^22..

Zagrożenie terroryzmem islamskim

Trudno jednoznacznie opisać czym jest terroryzm. Na świecie funkcjonuje dziś ponad 100 definicji tego zjawiska, a liczba ta stale się powiększa. Federalne Biuro Śledcze w Stanach Zjednoczonych tak zdefiniowało to pojęcie: (…) bezprawne użycie siły lub przemocy wobec osób i mienia, aby zastraszyć lub wywrzeć przymus na rząd, ludność cywilną lub części wyżej wymienionych, co zmierza do promocji celów politycznych lub społecznych²³.

Islam jest dominującą religią w Azji, Afryce i za sprawą emigrantów z państw muzułmańskich, staję się również taką w Europie i Ameryce. Szacuje się, że obecnie na świecie jest ok. 1,2 – 1,5 mld muzułmanów. Wielu z nich należy do islamskich organizacji terrorystycznych. Większość krajów islamskich posiada potężną broń, która wyznacza ich miejsce w obecnej polityce i zmusza do zauważania postulatów - jest nią ropa naftowa²⁴.

Islam jest religią, która tworzyła i rozpowszechniała się w atmosferze krwawych wojen. Pierwsi muzułmanie jak również Mahomet zbrojnie zwalczali chrześcijan i zagarniali ich ziemie. Duże znaczenie przywiązano do „dżihadu” jako typowej walki zbrojnej. W początkach islamu było to przede wszystkim nakłanianie niewiernych do przyjęcia objawień Mahometa, akceptowano jednak walkę przeciw szczególnie opornym. W Świętej Księdze można znaleźć wiele fragmentów wzywających do krzewienia islamu²⁵. Wielu teologów oraz samych wiernych interpretuje je na własne potrzeby. Jednak nie da się ukryć, że Koran zawiera w sobie wiele wezwań do przemocy. Dla przykładu:

- „O wy, którzy wierzycie! Zwalczajcie tych spośród niewiernych, którzy są blisko was. Niech się spotkają z waszą surowością” ²⁶;

- „I zabijajcie ich, gdziekolwiek ich spotkacie, i wypędzajcie ich, skąd oni was wypędzili - Prześladowanie jest gorsze niż zabicie. - I nie zwalczajcie ich przy świętym Meczecie, dopóki oni nie będą was tam zwalczać. Gdziekolwiek oni będą walczyć przeciw wam, zabijajcie ich! - Taka jest odpłata niewiernym!” ²⁷.

Fundamentaliści uważają, że jeśli wrogowie stanowią przeszkodę, to mają prawo zastosować wobec nich siłę. Idea świętej wojny jest obowiązkiem muzułmana, dzieli się ją na dwa rodzaje: jeden związany z wewnętrzną, duchową walką wiernego z własnym słabościami, grzechem, natomiast drugi z typową walką militarną.

Podłożem dla wszystkich innych organizacji fundamentalistycznych i terrorystycznych jak również islamizmu²⁸ są Bracia Muzułmanie. Organizacja ta została założona w 1928 roku przez Hasana al – Bannę²⁹. W obecnych czasach na świecie działa kilkadziesiąt tysięcy organizacji o podobnych charakterze. Wśród tych najpopularniejszych znajduje się Al – Kaida („baza”) założona około 1989 roku przez Osamę bin Ladena. Ugrupowanie jest finansowane przez Sudan, Irak i Afganistan. Długa lista przypisywanych jej atakom zawiera m.in. atak bombowy na budynek WTC w 1993 r., ataki na amerykańskie placówki dyplomatyczne w Kenii i Tanzanii, atak na amerykański okręt USS „Cole” w Jemenie³⁰. Tym najbardziej znanym i najkrwawszym jest atak na World Trade Center w Nowym Jorku 11 września 2001 roku, dokonany w imię islamu i walki z niewiernymi.

Kamikadze z Europy

Podczas zamachów terrorystycznych w Europie na jaw wychodzi pewien niepokojący fakt. Prawie wszyscy zamachowcy byli imigrantami z europejskim obywatelstwem. Okazało się, że nawrócenie na radykalizm dokonuje się właśnie na Starym Kontynencie. Europa nie jest tylko terenem mobilizacji, ale również miejscem werbunku dla kamikadze, którzy potem wysadzają się w powietrze w metrach, pociągach, restauracjach i innych miejscach użyteczności publicznej. Mają jeden cel – zabrać ze sobą na tamten świat jak największa liczbę „niewiernych”.

Spośród rzeszy fanatyków, którzy są gotowi oddać życie w imię religii najbardziej wyróżniają się „bohaterowie” najgłośniejszego i najbardziej medialnego zamachu w historii, 11 września w USA. Zamach ten został przygotowany i obmyślony przez grupę młodych świeckich imigrantów, nawróconych na radykalizm islamski, którzy przyjęli męczeństwo jako idee swego postępowania. Była to grupa funkcjonująca w Hamburgu, na czele której stał Muhammad Atta – wzorowy student egipskiego pochodzenia. Nie miał problemów z adaptacją kulturową i językową czy społeczną. Przed wbiciem samolotu w jedną z bliźniaczych wież obronił doktorat z architektury. Jak wielki wpływ musiał mieć na niego fundamentalizm islamski, że wykształcony człowiek dopuścił się takiego czynu. Najprawdopodobniej odrzucił on zachodni system wartości i natychmiast odnalazł atrakcyjną alternatywę w radykalizmie. Liczył pewnie na wieczną chwałę w raju Allaha, gdzie natychmiast trafiają wszyscy zamachowcy – „męczennicy” islamu. Nie będą musieli już czekać na Sąd Ostateczny bo ich męczeńska krew zmyje wszystkie grzechy. Jednym z przykładów takiej działalności jest Jose Padela, Amerykanin pochodzenia portorykańskiego, którego zatrzymano na lotnisku pod zarzutem próby zamachu terrorystycznego z użyciem „brudnej bomby”. Kolejny to Marokańczyk Kamal Morchidi, który stał się symbolem islamskich kamikadze – imigrantów włoskich. Wysadził się w powietrze w 2003 pod hotelem w Bagdadzie, w chwili gdy był tam wysoki urzędnik amerykański³¹.

Pentagon i wieże WTC po zamachu z 11.IX.2001 r. / Źródło: Wikipedia

Zupełnie inny wymiar miał zamach w Madrycie 11 marca 2004 r. Ujawniła się nowa, bardziej niebezpieczna sieć terroryzmu międzynarodowego, do którego nawiązują liczne ugrupowania należące do siatki Osamy bin Ladena, rodzime zachodnie organizacje terrorystyczne, tak zwany Iracki Ruch Oporu, jak również ugrupowania o charakterze antyimperialistycznym, antyamerykańskim antyhebrajskim oraz ekstremistyczne grupy lewicowe, prawicowe i nacjonalistyczne. Jest to niejako koń trojański, który wdarł się na Zachód i stara się zburzyć światowy ład od samego środka. Oznacza to, że w dzisiejszych czasach cywilizacja Zachodu przechodzi decydująca próbę. W celu obalenia państwa prawa, demokracji i wolności fundamentaliści wytoczyli do walki najcięższe działa w każdym miejscu świata³². Większość opinii społecznej i mediów twierdzi, że terroryzm skończy się, gdy wycofane zostaną wszystkie wojska koalicyjne z Iraku. Jest to jednak wiara naiwna, gdyż jeszcze przed zamachami na World Trade Center zapowiedziano „dżihad” przeciwko Ameryce i Zachodowi.

Obecny terroryzm wszystkich radykalnych organizacji terrorystycznych ma charakter zaczepny, a nie obronny. Narzędzie terroru jest obecnie wykorzystywane przede wszystkim w walce o władzę. Islamscy kamikadze wykorzeniają ze swej duszy instynkt przetrwania i zostaje im wpojone, że wysadzenie się wśród tłumu ludzi jest dla nich największym pragnieniem w życiu. Sami w sobie są bardzo niebezpieczną bronią, ich decyzja o wysadzeniu się sieje śmierć. Palestyńska organizacja terrorystyczna Hamas uznaje za dopuszczalne sięgnięcie po przemoc i terroryzm. Ich logo mówi samo za siebie, jest to Koran połączony z mieczem. Poszczególne organizacje, które podjęły dżihad mają jeden cel – zdobyć władzę, aby w jak największej liczbie państw wprowadzić państwo islamskie z prawem szariatu na czele. Różnią ich jedynie metody działania³³.

Na obecną sytuację wpływ mają historyczne wydarzenia. Można powiedzieć, że Zachód jest sam sobie winny. Podczas radzieckiej interwencji w Afganistanie, Zachód wspomógł, uzbroił i wyszkolił tysiące mudżahedinów. Kiedy Afganistan uzyskał wolność, stał się twierdzą światowego terroryzmu, a islamscy wojownicy rozproszyli się po wszystkich częściach świata siejąc przemoc i niepewność. Kolejny przykład to zamach wojskowy w Algierii w 1992 roku, który miał zapobiec utworzeniu państwa teokratycznego przez Muzułmański Front Ocalenia. Wtedy Zachód poparł fundamentalistów, którzy masowo wkraczali na europejskie ziemie. Terytorium Europy stało się bazą logistyczną i zaopatrzeniową dla mudżahedinów walczących na Bałkanach. Po zakończeniu konfliktu osiedlili się oni na terenie Europy, co było przyczyną powstania wielu komórek międzynarodowego terroryzmu³⁴.

Rozdział II

Fundamentalizm islamski

Anna Mrozek – Dumanowska w swojej książce W poszukiwaniu prawdziwej wiary. Współczesne ruchy odnowy religijnej w krajach pozaeuropejskich przytacza takie oto definicje fundamentalizmu:

- Według M. Marty i S. Appleby główną cechą ruchów fundamentalistycznych o zasięgu międzykulturowym jest reakcja obronna spowodowana poczuciem zagrożenia własnej tożsamości kulturowej³⁵.

- J.D Hunter mówi, że wszystkie odłamy fundamentalizmu religijnego, są przekonane o tym, że historia rozwija się w złym kierunku, lub że pozostaje ona niespełniona ³⁶.

Praktycznie od początków istnienia islamu oraz innych religii można mówić o fundamentalizmie. W różnych okresach podejmowane były walki z „niewiernymi” (arab. Kuffar)³⁷. Już w pierwszym wieku funkcjonowania islamu, wyrosły różnorodne sekty. Jedną z nich była sekta Charydżytów (charadża znaczy „odejść”), która wypowiedziała posłuszeństwo władcy i odmówiła mu prawomocności, w myśl zasady, że władza należy wyłącznie do Boga. Brak poparcia ze strony społeczeństwa muzułmańskiego spowodował oderwanie się Charydżytów od głównego nurtu i rozpoczęcie zwalczania wszystkich przeciwników. Cel uświęcał środki, nie cofano się nawet przed metodami terrorystycznymi³⁸. Zawsze znalazły się grupy społeczne i ugrupowania, które postulowały o powrót do „czystych” zasad religii. Jednak nigdy wcześniej podobne zachowania, nie miały tak szerokiego zakresu i rozgłosu jak obecnie³⁹. Fundamentalizm islamski jest zakładnikiem myślenia mistycznego. Walka jest ukierunkowana na przywrócenie stanu za czasów pierwszych kalifów islamu.

Od połowy XIX stulecia do około lat siedemdziesiątych, Europa żyła w przeświadczeniu, że islam godzony ze światem współczesnym przez reformatorów, dożywa swoich ostatnich dni, staje się bardziej świecki, przeistacza się z wojowniczej ideologii w tradycyjny obyczaj. Wydawało się, że bardzo surowe prawa szariatu i tradycji islamskiej zginą w obliczu pokus konsumpcyjnych XX wieku. To wszystko dlatego, że muzułmanie zdominowani przez potęgi „niemuzułmańskie” z Europy przeżyli kryzys. Powoływano więc ruchy modernistyczne i reformatorskie. Islam przeszedł do kontrofensywy i zaczął się umacniać, z wielką wiarą w zwycięstwo islamu opartego na własnych zasadach i siłach. Były na to niezaprzeczalne fakty: działalność Bractwa Muzułmańskiego w Egipcie, rewolucja Chomeiniego w Iranie, próba islamizacji państwa w Pakistanie przez generała Ziaul Haqa, radykalna rewolucja pułkownika Kadafiego w Libii to tylko kilka przykładów na potwierdzenie tego faktu⁴⁰.

Celem współczesnych fundamentalistów islamskich nie jest zreformowanie systemów politycznych, zapewnienie pracy i dobrobytu swoim wyznawcom, ani dążenie do pojednania między poszczególnymi religiami i grupami etnicznymi. Nie posiadają również żadnych konkretnych wizji rządzenia państwem ani jego oparcia na konkretnych instytucjach społecznych. To, co wyróżnia opisywane ruchy jest ogromne znaczenie przywódcy. Nie potrzebuje on ani doświadczenia, ani wykształcenia, ani pieniędzy, potrzebuje jedynie charyzmy, osobowości, pobożności i prawdziwej wiary. Właśnie stąd wziął się kult Osamy bin Ladena w Al.-Kaidzie, mułły Omara pośród talibów i Dżumy Namanganiego w Islamskim Ruchu Uzbekistanu. Kolejnym wyróżnikiem tych organizacji jest chęć wprowadzenia prawa szariatu będącego środkiem regulowania zachowań jednostek⁴¹.
W wielu państwach przyjęto przepisy inspirowane szariatem. Dotyczą one różnych kwestii od zakazu picia alkoholu i przestrzegania zasad ubioru do obowiązkowej znajomości Koranu. Istnieją również specjalna policja religijna, która czuwa nad przestrzeganiem tych zasad. Stosuje się publiczne kary cielesne w przypadku ich nieprzestrzegania. Kobiety karze się za brak odpowiedniego ubioru, mężczyznę za brak modlitwy, można zostać wychłostanym za spożywanie alkoholu czy niestosowne relacje z osobą płci przeciwnej. Mąż, który przyłapie żonę na zdradzie, w imię obrony własnego honoru może ją zabić. Nasuwa się pytanie – do czego zdolny jest muzułmanin w imię obrony własnej religii pośród niewiernych, skoro potrafi skrzywdzić i ograniczyć współbraci. Zaraz potem następne – czy człowiek zindoktrynowany, należący do islamskiej organizacji terrorystycznej ma jakieś zahamowania? Z pewnością nie.

Fundamentalizm wywołał zaskoczenie na świecie przez to, że zaatakował cywilizację Zachodu, jego kulturę duchową, religijną⁴². Fundamentaliści nie przyjmują do siebie żadnych innych wzorców, uważają, że jedynie ich wiara jest słuszna i jedynie ich światopogląd jest właściwy. Nie można jednak uogólniać. Nie każdy muzułmanin to fundamentalista oraz nie każdy fundamentalista to muzułmanin. Fundamentalizm jest powrotem do źródeł i odpowiedzią na współczesną modernizację i liberalizację świata. Nie bez znaczenia jest fakt wyboru Zachodu jako Medyny trzeciego tysiąclecia przez muzułmanów. Zorganizowany islam wciela tam w życie model państwa teokratycznego, które rozprzestrzenia się we wnętrzu państwa prawa. Mają na celu stopniowo zyskać wyłączność przedstawicielstw muzułmańskich w administracji lokalnej w celu narzucenia swojej władzy również zachodniemu społeczeństwu⁴³.

Fundamentalizm islamski i jego ruchy odznaczają się trzema podstawowymi cechami, są to: antyzachodnie nastawienie, duma z własnej przeszłości oraz upolitycznienie religii⁴⁴.

Dzisiejsi islamscy ekstremiści odznaczają się umiejętnościami w posługiwaniu się Internetem, który masowo wykorzystują do rozpowszechniania swoich poglądów i werbowania nowych członków do organizacji fundamentalistycznych. Ich głównym celem jest przymuszenie ludzi do przyjęcia wypaczonej wersji islamu, opartego na zasadach z VII wieku. Dzięki globalizacji i Internetowi nie muszą już nic przemycać przez granicę, wystarczy komputer i podłączenie do sieci. W maju 2004 roku szokująca nagranie, na którym widoczne było ścięcie Amerykanina Nicholasa Berga przez członka Al - Kaidy zostało obejrzane miliony razy przez użytkowników serwisów informacyjnych i społecznościowych. To była jawna zachęta do organizowania podobnych akcji przez islamskie grupy fundamentalistyczne. Szacuje się, że obecnie ok. 4500 stron internetowych nawołuje do dżihadu, dla porównania pod koniec lat dziewięćdziesiątych XX wieku było to zaledwie kilkanaście stron⁴⁵.

Zderzenie cywilizacji

Samuel Huntington - słynny amerykański politolog, którego dziełem życia stała się książka Zderzenie cywilizacji i nowy kształt ładu światowego jeszcze przed atakami z 11 września poruszył kwestie nieporozumień na gruncie cywilizacji Zachodu i Islamu. Jego dzieło stawia główną tezę dotyczącą przyszłych wojen. Świat zmieni się w arenę wojen i rywalizacji między głównymi cywilizacjami, a różnice kulturowe będą stanowić główny czynnik powstających nieporozumień. Będą na siebie oddziaływać przede wszystkim cechy trzech głównych kręgów kulturowych: Zachodu, Islamu i Chin⁴⁶. Europa stoi przed dużym wyzwaniem, ponieważ populacji ludności muzułmańskiej jej terenie stale wzrasta.

W obu kulturach mamy do czynienia z różną hierarchią wartości. Dla muzułmanów najważniejszy i stawiany na pierwszym miejscu jest Bóg, a imam jest głównym autorytetem. Wysoką wartość mają dla nich również rodzina i wspólnota. Europa w tej kwestii nie ma nic do zaoferowania, liczy się jedynie egoizm, narcyzm i realizacja własnych marzeń za pomocą wszystkich dostępnych środków. Nie ma silnego kręgosłupa, który mógłby podtrzymywać społeczeństwo kierujące się wspólnymi zasadami moralnymi. Pogłębiająca się laicyzacja życia powoduje, że wielu obywateli Europy wychowanych w cywilizacji zachodniej, przechodzi na islam. Dzieje się tak, że właśnie tam znajdują wszystkie wartości, które zburzył Zachód. W islamie nie ma miejsca na kult własnej osoby i konsumpcyjny styl życia. Jest określony system moralny i sposób postępowania, a naruszenie go skutkuje bardzo surową karą.

Nie należy zapominać, że islam jako religia nie uznaje oddzielenia religii od państwa. Jak wiemy stoi to w sprzeczności z ideą zachodnią. Wzmożoną czujność powinien wzmóc również fakt, że kraje muzułmańskie takie jak Iran, Pakistan posiadają broń atomową i w każdej chwili mogą jej użyć.

Huntington wymienił czynniki, które według niego miały główny wpływ na nasilenie się konfliktu między islamem a Zachodem:

- Przyrost ludności w krajach muzułmańskich i pojawienie się w związku z tym grupy ludzi bezrobotnych, którzy byli rekrutowani do organizacji islamskich;

- Odrodzenie islamu spowodowało, że muzułmanie znów uwierzyli w wyższość i jedyną słuszną swojej cywilizacji w stosunku do innych;

- Próba narzucenia przez Zachód własnych wartości całemu światu i stworzenia z nich zasad uniwersalnych, a także włączanie się w konflikty świata muzułmańskiego;

- Po upadku komunizmu zniknął wspólny wróg islamu i Zachodu, a obie cywilizacje skierowały swój gniew na siebie;

- Kontakty między społeczeństwami Zachodu i muzułmanów doprowadziły do większego poczucia własnej odrębności kulturowej i tożsamości⁴⁷.

Teorię Huntingtona poparło wielu badaczy zajmujących się tą problematyką. Oriana Fallaci – słynna włoska dziennikarka i publicystka, znana z krytycznego podejścia wobec fundamentalizmu islamskiego napisała książkę „Wściekłość i duma”, która ujrzała światło dzienne po ataku na World Trade Center. Pisała tam: „Czy nie widzicie, że tacy ludzie jak Osama ben Laden chcą nas zniszczyć? Że czują się uprawnieni do tego, żeby zabijać was i wasze dzieci, tylko dlatego że pijecie wino lub piwo, chodzicie do teatru lub kina, nosicie minispódniczki albo krótkie skarpetki, kochacie się kiedy chcecie, gdzie chcecie i z kim chcecie" ⁴⁸. To tylko dwa zdania z jej dzieła, które bardzo krytycznie odnosi się do wydarzeń z 11 września i wojującego islamu.

Religijna motywacja działań terrorystycznych

Wzrost religii jako motywacji i uzasadnienia dla wszelkich działań Dla sprawców zamachów przeprowadzane przez nich ataki mają wymiar sakralny i stanowią wypełnienie obowiązku religijnego. Wyraz ich uświecenia mają również odbicie w wyborze celu, metod, czasu i miejsca akcji. Rośnie ilość ataków dokonywanych bez ostrzeżenia, a także na cele potencjalnie mogące spowodować jak największą ilość ofiar, jak np. budynki użyteczności publicznej, lokale usługowe. Terroryści islamscy przyjmują podział świata na sprawiedliwych, do których należą członkowie danej organizacji i cała resztę błądzących.. To powoduje, że są bardziej skłonni do stosowania „ślepych” metod ataku, jak np. rażących przypadkowo oraz nastawieni na jak największą liczbę ofiar i maksymalne zniszczenie. Najgorsze jest to, że mają niesprecyzowaną kategorię wrogów. Jest wiele przypadków, gdy ofiarą padają sami muzułmanie. Jak podaje Dominik Duda 67% ofiar stanowią osoby przypadkowe, 10 % personel sił zbrojnych, 10% przedstawiciele biznesu, 7% pracownicy administracji rządowej, 6% personel dyplomatyczny⁴⁹. W przeciwieństwie do większości grup terrorystycznych, które starają się unikać zbyt brutalnych działań w obawie przed spadkiem poparcia, grupy religijne wręcz jako cel stawiają sobie eskalację przemocy. Zamachowcy motywowani religijne są z reguły skłonni do większych poświeceń i ryzyka⁵⁰. Taka działalność w zamyśle terrorystów ma doprowadzić do uznania ich praw, ich istnienia a następnie zdobycie władzy, która pomoże zrealizować stawiane postulaty⁵¹.

Autobusy zniszczone przez "samochody pułapki" w Iraku / Źródło: Wikipedia

Spośród grup terrorystycznych motywowanych przez religię, największe zagrożenie dla bezpieczeństwa i stabilności przede wszystkim państw obszaru transatlantyckiego, stanowi terroryzm radykalnych ugrupowań islamskich. Wśród głównych przyczyn jego rozwoju wymienia się 2 czynniki. Pierwszy z nich to przemiany społeczno – ekonomiczne, szczególnie silne w państwach muzułmańskich, które spowodowały odrodzenie religijne i wzrost tendencji fundamentalistycznych. Drugi to wojna w Afganistanie po interwencji ZSRR w 1979 roku. Fundamentaliści odbierali ten konflikt jako konfrontacja między kulturą islamską, a wrogą cywilizacją europejską (według radykałów islamskich, reżimy komunistyczne były jej przedstawicielami). Wycofani się wojsk Związku Radzieckiego i jego późniejszy upadek, islam uznał jako swoje zwycięstwo⁵².

Członkowie islamskich organizacji terrorystycznych są przekonani, że ich działalność ma charakter obronny, gdyż głównym zamierzeniem jest obrona cywilizacji islamskiej przed wpływem innych kręgów cywilizacyjnych, a przede wszystkich przed Zachodem⁵³.

Wybrane islamskie organizacje terrorystyczne

Na świecie obecnie działa bardzo duża liczba organizacji islamskich o charakterze terrorystycznym motywujących swoje postępowanie religią. Do najważniejszych należą:

Hezbollah – znana również jako Partia Boga, radykalna grupa szyicka, której celem jest zmienienie Libanu w państwo islamskie. Opowiada się również za walką z zachodnim imperializmem. Organizacja jest silnie antyzachodnia i antyizraelska. Dokonała wielu zamachów: w kwietniu 1983 r. zaatakowała ambasadę USA w Bejrucie, a październiku koszary marines (240 zabitych) i francuskich spadochroniarzy (60 zabitych). Hezbollah stosuje przede wszystkich zamachy z użyciem samochodów – pułapek, jak również dokonuje porwań⁵⁴.

Hamas – Islamski Ruch Oporu. Swoje korzenie posiada w palestyńskiej organizacji Braci Muzułmanów’ jest to grupa fundamentalistów islamskich dążących do zniszczenia Izraela i rozciągnięcia muzułmańskiej władzy na cały Bliski Wschód. Hamas dokonuje zamachów samobójczych zamachów w środkach komunikacji miejskiej, na przystankach, w restauracjach za pomocą zamachowców – samobójców, granatów jak również samochodów – pułapek⁵⁵.

Abu Sajjaf – działa na Filipinach i walczy o ustanowienie państwa islamskiego na wzór Iranu. Przeprowadzała wiele głośnych porwań i zamachów bombowych. Po rozpoczęciu przez Amerykę wojny w Afganistanie organizacja zaczęła wspierać Al.-Kaidę⁵⁶.

Al.- Kaida – najbardziej znana i najniebezpieczniejsza organizacja terrorystyczna wspierana przez Osamę bin Ladena. Pierwszym poligonem dla Al. - Kaidy był Afganistan, gdzie walczyła ona przy boku mudżahedinów z ZSRR. Długą listę zamachów dokonanych przez tą organizację rozpoczynają ataki na personel cywilny i żołnierzy Sił Zbrojnych USA w Somalii w 1992 r. Organizacja ta finansuje, szkoli i wspiera muzułmańskich fundamentalistów na całym świecie. Posiada swoje bazy i komórki również w wielu państwach europejskich⁵⁷.

Zbrojna Grupa Islamska – organizacja algierska, która atakuje wszystkich przeciwników prawa islamskiego. Jej celem jest utworzenie na terenie Algierii państwa islamskiego. W grudniu 1994 r. porwała samolot w Algierze, jednak został on odbity przez antyterrorystów⁵⁸.

W tego typu organizacjach niezwykle ważna jest rekrutacja ochotników i ich odpowiednie szkolenie, które zapewnia powodzenie przeprowadzanej akcji. Przeprowadza się jest m.in. na terenie Afganistanu, Sudanu, Syrii. Tam są poddawani zajęciom ideologiczno – religijnym, zajęciom z walki wręcz, obsługi broni ręcznej i materiałów wybuchowych. Prowadzone są również wykłady, w jaki sposób uderzyć w przeciwnika. Przedstawia się techniki uderzeń w najbardziej wrażliwe miejsca takie jak lotniska, elektrownie, budynki rządowe, ambasady, linie kolejowe. Cały czas panuje wysoka dyscyplina i podporządkowanie rekrutów⁵⁹.

Organizacja islamskich grup terrorystycznych jest niezwykle rozbudowana. Każda sprawa od finansowania, przez pomoc medyczną, łączność, zakwaterowanie, szkolenie jest odpowiednio zorganizowana i zabezpieczona. O dużej skali tego zjawiska może świadczyć chociażby fakt odkrycia jakiego dokonali Izraelczycy podczas operacji militarnej wymierzonej w Hezbollah. W bunkrach użytkowanych przez tą organizację odnaleziono tajne centra łączności oparte na nowoczesnym sprzęcie i technologii, które pochodziły notabebe z Wielkiej Brytanii. Urządzenia obserwacyjne i nasłuchowe były przekazane przez ONZ dla Iranu i miały wspomóc tamtejsze służby w walce z przemytem narkotyków. Jak się okazało nigdy nie trafiły do miejsca docelowego. Islamskie organizacje terrorystyczne posiadają również wysokiej klasy sprzęt szpiegowski, samoloty bezzałogowe, mapy satelitarne, sprzęt szyfrujący, rakiety balistyczne, wszelkiego rodzaju karabiny, broń ręczna, materiały wybuchowe, granaty, granatniki, pociski przeciwczołgowe i wiele innych nowoczesnego typu broni⁶⁰.

Duże zaniepokojenie budzi możliwość użycia przez terrorystów islamskich broni ABC, czyli atomowej, biologicznej i chemicznej. Szczególne niebezpieczeństwo mogą przynieść bomby walizkowe. Dla terrorystów liczą się małe gabaryty i kształt oraz możliwość wykonania bomby z dostępnych materiałów radioaktywnych. Broń taka może więc być dla nich szczególnie interesująca. Dla umotywowanych religijnie bojowników wykradzenie materiałów radioaktywnych z elektrowni jądrowej lub reaktora jądrowego nie stanowi większego problemu.

Zakończenie

Podsumowując moje rozważania dotyczące islamu jako zagrożenia dla Europy i świata, jednoznacznie stwierdzam, że takie zagrożenie jest jak najbardziej realne. Nie można oczywiście uogólniać uznając islam jako religię zła i zagłady. Jest to wyznanie jak każde inne, mające swoje specyficzne zasady i unormowane dogmatami wiary. Nie każdy muzułmanin jest terrorystą, a nie każdy terrorysta muzułmaninem. Wśród wyznawców islamu możemy wyróżnić zarówno tych pospolitych wierzących, jak i fanatyków. Pojawił się nowy rodzaj wojowniczego islamu – fundamentalizm, który powoduje niechęć do tej religii i obawę przed jej wyznawcami. Rozwój nowych technologii, powszechny dostęp do wszelkiego rodzaju komunikacji, łatwiejszy dostęp do broni jak również proliferacja broni masowego rażenia otworzyła przed terrorystami islamskimi nowe możliwości wywierania nacisku.

Po zimnej wojnie jest to jedno z nowych źródeł zagrożenia dla Zachodu. Arabiści i badacze islamu nie mają łatwego zadania w wykazaniu dobrych intencji islamu, ukazania tej religii jako szanującej inne oraz zaprzeczenia jej agresywnego charakteru. Listy z nazwiskami tysięcy ofiar, które zostały zamordowane przez muzułmańskich fanatyków mówią same za siebie. Środki masowego przekazu w Europie ukazuje odbiorcom zdecydowanie negatywny obraz islamu. Islam kojarzy się z fanatyzmem religijnym, przemocą i złą sytuacją kobiet w społeczeństwie⁶¹.

Warto wspomnieć, że opinia publiczna krajów muzułmańskich po zamachach 11 września domagała się dowodów, które jednoznacznie potwierdziłyby wersję Amerykanów zrzucających winę na muzułmańskich ekstremistów. Do dziś rząd USA takich dowodów nie przedstawiła. Pojawiły się spiskowe teorie dziejów. Podejrzenia padły na CIA i Mossad, a islamscy porywacze samolotów zostali połączeni z tymi organizacjami. Nafeez Ahmed, który zajmuje się analizą międzynarodowego życia publicznego dokonał analizy postępowania służb wywiadowczych USA przed zamachem i tuż po nim. Zastanawiające są spekulacje, których dokonano na giełdach w Nowym Jorku. Kilka dni przed zamachem jacyś „genialni” gracze giełdowi przewidzieli spadek akcji American Airlines – czyli tej linii, której samoloty zostały porwane. Stawiano też na spadek akcji firm mających siedziby w wieżowcach WTC⁶². Dziwnym wydaje się też fakt, że zamachowcy zostawili na parkingu przed lotniskiem plany zamachu, Koran oraz zdjęcia Osamy bin Ladena. Nielogiczne wydaje się takie postępowanie wyszkolonych i na pewno dobrze zorganizowanych kamikadze. To wszystko wydaje się zastanawiające, a każde pytanie niesie za sobą kolejne. Jednak szczegółów nie znamy i być może już nigdy nie poznamy. Mimo tego, że Muzułmanie w znacznej części obarczają winą Zachód za pogorszenie wzajemnych stosunków, to ankiety przeprowadzone w państwach islamskich dają promień nadziei. Ukazują one duży spadek poparcia dla działań terrorystycznych stosowanych rzekomo w obronie islamu oraz dla samego Osamy bin Ladena⁶³.

Głośną sprawą było również zabójstwo w 2004 roku Theo Van Gogha– popularnego reżysera holenderskiego, krytyka islamu. Nakręcił film „Podporządkowanie” ukazujący trudną sytuację kobiet w społeczności muzułmańskiej. Ich ciała w jego dziele pokryte były tekstami z Koranu. Właśnie to wywołało oburzenie w kręgach muzułmańskich, gdyż odebrano je jako obrazę uczuć religijnych. Święta księga połączona z „nieczystym” ciałem kobiety była bluźniercza dla muzułmanów, a Van Gogh zapłacił za to swoim życiem. Do ciała reżysera zabójca przyczepił list z ostrzeżeniem. Od tamtych wydarzeń stosunki Holendrów do mieszkających tam muzułmanami znacznie się zaognił. Holandię – najbardziej tolerancyjny kraj w Europie zamieszkuje blisko 1 mln muzułmanów⁶⁴.

Mapa pokazująca (na czerwono) kraje, które zostały dotknięte przez islamski terroryzm od czasu ataków z 11 września 2001 r.

/ Źródło: Wikipedia

Podsumowując moje dotychczasowe rozważania stwierdzam, że islam jest zagrożeniem dla Europy i świata. Terroryzm, organizacje muzułmańskie mające cele polityczne, ogromne różnice w cywilizacjach potwierdzają, że problem jednak istnieje. Niestety model multikulti się nie sprawdza. Nie wszyscy imigranci chcą i nie wszyscy potrafią asymilować się w obcym społeczeństwie. Tworzą zamknięte, własne struktury i w nich żyją. Emigrują z biednych krajów Trzeciego Świata na bogatą Północ. Tam poszukują pracy i trwałych wartości, które pomogą im przetrwać ciężki okres. Właśnie na takie osoby czekają fundamentaliści, dając im poczucie wspólnoty, opiekę, pomagają w poszukiwaniu pracy, formalnościach a potem stosują indoktrynację i werbują do samobójczych ataków. Fundamentalizm religijny łączy utopijne cele z praktyką polityczną przy jednoczesnym sprzeciwie wobec zastanej sytuacji. Ta ciągłą ucieczka w przeszłość i próba jej mitologizowania często wspierana jest terrorem⁶⁵. Właśnie tego powinniśmy się bać.

Przypisy

[1] Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego, pod red. B. Balcerowicza, Warszawa 2002, s.12.
[2] A. Parzymies, Islam a terroryzm, Warszawa 2003, s. 11.
[3] J. Bielawski, Islam, Warszawa 1980, s. 103.
[4] Właściwie Muhhamad Ibn Abd Allach
[5] J. Bielawski, op.cit., s.59.
[6] J. Bielawski, op.cit., s. 103 – 120.
[7] Ibidem, s. 105 – 108.
[8] Ibidem, s.104 – 105.
[9] Ibidem, s. 109 – 111.
[10] Ibidem, s. 111 – 113.
[11] Ibidem, s. 113 – 120.
[12] Dane z : www.cia.gov , opracowanie własne.
[13] K. Brataniec, Zachód i Islam. Dylematy relacji, Kraków 2009, s. 128.
[14] I. Manij, Kłopot z islamem, Warszawa 2005, s. 152.
[15]Ibidem, s. 155.
[16] Islam a terroryzm, red.A. Parzymies, Warszawa 2003, s. 45.
[17] Ibidem, s. 46-48
[18] Ruch opozycyjny w stosunku do głównych stron pierwszej wojny domowej w islamie: Alego i Mu’awii.
[19] Islam a terroryzm, op.cit., s.48-49.
[20] Ibidem, s. 50-54.
[21] Ibidem, s. 55-59.
[22] A. Brown, Pan-islam już się zbliża, Tygodnik Forum – przedruk z The Spectator, 07.08.2004.
[23] D. Duda, Terroryzm islamski, Kraków 2002, s. 12.
[24] Ibidem, s. 36.
[25] K. Kościelniak, Dżihad – święta wojna w islamie, Kraków 2002, s. 17-25.
[26] Koran, 9:123, przekład na język polski J. Bielawski.
[27] Koran 2:191, op.cit.
[28] Jest to nurt, który odwołuje się do religii jako ideologii i wykorzystuje ją w walce politycznej, której celem jest wprowadzenie swojego modelu rozwoju społeczno – politycznego.
[29] J. Zdanowski, Współczesna muzułmańska myśl społeczno – polityczna. Nurt Braci Muzułmanów, Warszawa 2009, s. 7.
[30] D. Duda, op.cit., s. 59-62.
[31] M. Allam, Kamikadze made In Europe, czy Zachodowi uda się pokonać islamskich terrorystów?, Kraków 2004, s. 12 – 13.
[32] Ibidem, s. 13-14.
[33] Ibidem, s. 14 – 30.
[34] Ibidem, s. 32 - 68
[35] W poszukiwaniu prawdziwej wiary. Współczesne ruchy odnowy religijnej w krajach pozaeuropejskich, praca zbiorowa pod red. Anny Mrozek – Dumanowskiej, Warszawa 1995, s. 13.
[36] Ibidem, s. 14.
[37] J. Zdanowski, Współczesna muzułmańska myśl społeczno – polityczna. Nurt Braci Muzułmanów, Warszawa 2009, s. 260.
[38] W poszukiwaniu prawdziwej wiary. Współczesne ruchy odnowy religijnej w krajach pozaeuropejskich, op.cit., s. 9.
[39] Ibidem.
[40] W. Giełżyński, Rewolucja w imię Allacha, Warszawa 1979, s. 26-28.
[41] A. Raszid, Dżihad, Narodziny wojującego islamu w Azji Środkowej, Warszawa 2003, s. 17
[42] B. Tibi, Fundamentalizm religijny, Warszawa 1997, s. 5.
[43] M. Allam, op.cit., s. 10 – 11.
[44] J. Danecki, Podstawowe wiadomości o islamie, t. 1-2, Warszawa 1997, t. 2, s. 123.
[45] J. S. Nye jr., Miedzynarodowe wprowadzenie do teorii i historii, Warszawa 2009, s. 342 – 343.
[46] S. Huntington, Zderzenie cywilizacji i nowy kształt ładu światowego, Warszawa 2007.
[47] S.P. Huntington, op.cit., s. 360-362.
[48] Artykuł opublikowano również w Gazecie Wyborczej 06-07.10.2001r.
[49] D. Duda, Op.cit., s. 76.
[50] M. Madej, Zagrożenia asymetryczne bezpieczeństwa państw obszaru transatlantyckiego, Warszawa 2007, s. 138 – 140.
[51] D. Duda, Op.cit., s. 75.
[52] M. Madej, Op.cit., s.141 – 150.
[53] M. Madej, Op.cit., s. 148.
[54] D. Duda, op. cit., s. 44 – 48.
[55] Ibidem, s. 52 – 55.
[56] Ibidem,s. 57 – 59.
[57] Ibidem, 59 – 63.
[58] Ibidem, s. 45 – 68.
[59] Ibidem, s. 84-85.
[60] T. Otłowski, Hezbollah 1982 – 2010: Od pasów szahida po rakiety balistyczne, http://www.stosunkimiedzynarodowe.info/artykul,734,Hezbollah_1982-2010_od_?pasow_szahida?_po_rakiety_balistyczne, 05.12.2010.
[61] Islam a terroryzm, op.cit., s. 143.
[62] Ibidem, s. 39-42.
[63] K. Brataniec, op. cit, s. 191.
[64] http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/3974179.stm.
[65] M. Rzepka, Święta ziemia terrorystów, „Polska Zbrojna”, nr 41, 10.10.2010r, s. 47-49.

Bibliografia

Monografie i prace zbiorowe pod redakcją:

1. Allam M., Kamikadze made in Europe, czy Zachodowi uda się pokonać islamskich terrorystów?, Kraków 2004.
2. Bielawski J. , Islam, Warszawa 1980.
3. Brataniec K., Zachód i Islam. Dylematy relacji, Kraków 2009.
4. Danecki J., Podstawowe wiadomości o islamie, t. 1-2, Dialog, Warszawa 1997.
5. Duda D., Terroryzm islamski, Kraków 2002.
6. Giełżyński W., Rewolucja w imię Allacha, Warszawa 1979.
7. Huntington S.P, Zderzenie cywilizacji i nowy kształt ładu światowego, Warszawa 2007.
8. Kiwerska J., Świat w latach 1989-2004. Wydarzenia – konflikty - procesy. Poznań 2005.
9. Koran, przekład na język polski Bielawski J.
10. Kościelniak K., Dżihad – święta wojna w islamie, Kraków 2002.
11. Madej M., Zagrożenia asymetryczne bezpieczeństwa państw obszaru transatlantyckiego, Warszawa 2007.
12. Manij I., Kłopot z islamem, Warszawa 2005.
13. Mrozek – Dumanowska A., U źródeł fundamentalizmu [w:] W poszukiwaniu prawdziwej wiary. Współczesne ruchy odnowy religijnej w krajach pozaeuropejskich, pod red. Anny Mrozek – Dumanowskiej, Warszawa 1995, s. 7 - 13.
14. Nye S. J jr., Miedzynarodowe wprowadzenie do teorii i historii, Warszawa 2009.
15. Islam a terroryzm, red. Parzymies A., Warszawa 2003.
16. Raszid A., Dżihad, Narodziny wojującego islamu w Azji Środkowe, Warszawa 2003.
17. Słownik terminów z zakresu bezpieczeństwa narodowego, red. Balcerowicz B., Warszawa 2002.
18. Tibi B., Fundamentalizm religijny, Warszawa 1997.
19. Zdanowski J., Współczesna muzułmańska myśl społeczno – polityczna. Nurt Braci Muzułmanów, Warszawa 2009.

Strony internetowe:

1. www.news.bbc.co.uk/2/hi/europe/3974179.stm [dostęp 02.12.2010]
2. www.cia.gov [dostęp 02.12.2010]
3. www.stosunkimiedzynarodowe.info [dostęp 03.12.2010]

Czasopisma:

1. „Tygodnik Forum”, A. Brown, Pan-islam już się zbliża, 07.08.2004.
2. „Polska Zbrojna”, M. Rzepka, Święta ziemia terrorystów, nr 41, 10.10.2010r.

Autor: Izabela Olek

Inne wpisy tego autora

Tło konfliktu na Bałkanach (24 lutego 2012)
Multilateralizm i unilateralizm w polityce USA (01 lutego 2012)
Bezpieczeństwo zewnętrzne RP (16 października 2011)

Joomla SEO by AceSEF